De flappentapper bij het gasveld

Het spel is op de wagen. Dit is de maand van de waarheid voor het aardbevingsgebied. Groningen wil niet langer worden misbruikt als nationale flappentapper en sommige 'Groningers in Opstand' maken zelfs al plannen voor een ramkraak. De CdK waarschuwde dat 'de gaswinning in gevaar kan komen'. Minister Kamp zint op een list. Hij hoopt dat het verzet van 'de straat' in Groningen beperkt blijft tot een Facebookpagina en een paar machteloze demonstraties.

Fré Meis zou wel raad weten met de situatie. In zijn dagen was actievoeren nog gesneden koek. Fré zou om te beginnen een lijst met harde eisen opstellen: beperking van de gaswinning. Ruimhartige uitvoering van het rapport-Meijer. Een uitkoopregeling voor bewoners van zwaar beschadigde panden. Een onafhankelijk veiligheidsorgaan, ook voor schadeafhandeling, reparatie en herbouw. Een integraal programma voor herstel van werkgelegenheid en leefbaarheid. Een brug over de Eems voor betere aansluiting bij Duitsland. En twee procent van alle aardgasopbrengsten in een Groningen Toekomst Fonds.

Fré zou een actiecomité formeren met vertegenwoordigers uit alle betrokken organisaties. Hij zou hameren op eenheid en solidariteit, een actiecentrum inrichten, leuzen formuleren, protestbijeenkomsten organiseren en de straat opgaan. En hij zou zich niet voor de kar van de Haagse partijpolitiek laten spannen. Maar Fré leeft niet meer en de tijden zijn veranderd. Tegenwoordig kiezen boze burgers liever voor de sociale media om hun frustraties te ventileren. Dat is veiliger en minder inspannend. In Den Haag zijn ze er maar wat blij mee. Want niemand hoeft daar wakker te liggen van 25.000 'likes' op Facebook.

Het gevaar is reëel dat de Groningers in Opstand in dezelfde val lopen als de leden van de Occupy-beweging, die begon als protest tegen de grote graaiers in de financiële sector. Door gebrek aan focus en eensgezindheid en door de afwezigheid van leiding en coördinatie verwaterden de Occupy-acties en werd de beweging gereduceerd tot een verzameling anarchistische stadscampings.

Zo kan iets mislukken. Maar als de actievoerders in Groningen er in slagen om de collectieve belangen van het aardbevingsgebied boven hun individuele belangen te plaatsen, de mouwen op te stropen, het onderlinge gemiezemuis te staken en eensgezind op te trekken, dan geeft dat een krachtig signaal. Den Haag zal begrijpen dat er geen ontkomen aan is: Groningen moet veiliger worden en het aardbevingsgebied moet toegang krijgen tot de flappentapper bij het eigen gasveld. Want dat is de bedoeling.

Henk Binnendijk
Meer over dit onderwerp:
blogs opinie dossieraardschok ookopnoord
Deel dit artikel:

Recent nieuws