Door de mand: Kees Vlietstra is op zoek naar een glimlach

Ik sta op de bus te wachten en kijk over de weilanden richting Meerstad. Aan de andere kant van de bushalte is de skyline van stad te zien. De lichtmasten boven de Euroborg vechten met de mist. In de verte blaft een hond. Dit is Engelbert.

'Hé Keessie! Waar moet je naar toe?' Ik kijk verschrikt op. Er staat een auto voor de bushalte. De chauffeur hangt over de bijrijdersstoel en kijkt me glimlachend aan door het geopende raampje.

Het is Willem. 'Naar de stad', antwoord ik. 'Nou, stap maar in', zegt Willem terwijl hij het portier opengooit. 'Dan breng ik je wel even.'

Het is snikheet in de auto. Willem luistert naar Radio Noord. Twij deuntjes veur ain cent.

Hij woont met zijn vrouw en zes kinderen in een vervallen boerderijtje in het dorp. Ik bedank hem opzichtig. 'Mooi man, zo'n gratis taxiritje. Waar ga jij eigenlijk naartoe?' Willem duwt met zijn wijsvinger het brilletje op zijn neus omhoog. 'Ik? O, ik ga even sigaretten halen.'

We rijden Engelbert uit. 'Sigaretten halen in de stad?', zeg ik verbaasd. 'Die kan je toch ook gewoon bij Harry's Café kopen?'

Willem drukt zijn brilletje weer omhoog en terwijl we in het tunneltje rijden zegt hij: 'Ja dat klopt. En dat weet ik en dat weet jij, maar dat hoeft mijn vrouw toch niet te weten?' 

Hij zet de radio wat harder als teken dat het gesprek wat hem betreft is afgelopen. Ik glimlach.

Hopelijk valt er in 2017 ook veel te glimlachen om het Groninger sportnieuws. Natuurlijk, juichen om topprestaties is allemaal leuk en aardig. Zo worden Donar en Lycurgus in 2017 weer onbedreigd landskampioen, Mollema wint eindelijk een Touretappe, Ranomi wordt wereldkampioen op de 100 meter, Engelbert 3 wordt knap vierde in de reserve zesde klasse N en Nic.1 promoveert naar de Korfbal League.

Maar het sportnieuws waar ik vurig op hoop is glimlach-nieuws. Sportnieuws met een randje. Ron Jans, die als nieuwe trainer van het Chinese Tianjin Teda miljoenen gaat verdienen. En in conflict komt met die huilebalk van een Nemanja Gudelj die inmiddels ook bij die club speelt. Die Gudelj kon het mentaal niet aan om op de  reservebank bij Ajax te zitten. Die Gudelj gaat in China 5 miljoen per jaar verdienen. En onze Ron zet Nemanja daar ook op de bank. Gewoon voor de gein. 

Of Henk Grol die voor twee maand de overstap maakt naar het kickboksen. En dan op het  lucratieve Veendammer Kickboksgala 'Schop hom in de penze' die Badr Hari helemaal lens slaat. Gewoon voor de gein. Ja, in het nieuwe jaar hoop ik op dit soort nieuws. 

Met de verkiezingen in maart staan er ons ook verschrikkelijke dingen te wachten. Max Verstappen bijvoorbeeld die van de nieuwe premier van Nederland Geert Wilders geen gezichtsbedekkende helm mag dragen en daardoor moet stoppen met de Formule 1. 

Maar goed, hopelijk wordt 2017 vooral een sportjaar om van te genieten, om acties te bewonderen, helden te eren, te vloeken op de FC en een jaar waarin we veel, heel veel kunnen glimlachen. 

Vanmiddag heb ik me in ieder geval al weer kostelijk vermaakt op de nieuwjaarsreceptie van de VV Engelbert. Het was jammer dat de interim-voorzitter nogal lang van stof was omdat hij behalve op voetbal ook op stotteren zit maar het weerzien met vele dorpsgenoten was een warm bad.

Engelbert had in 2016 ook twee deelnemers aan de kennisquiz Klouk. Hero en Paul. Beide mannen waren eregast op de receptie. Hero had maar één vraag goed. Hij wist niet wat 'een hoane mit stront aan poten' betekende. Hero heet sinds afgelopen zomer dan ook Wiebe in ons dorp. Paul daarentegen ging als topscoorder met maar liefst 42 goede antwoorden de finale in op Nieuwjaarsdag. Om in die finale net zoals de voetballers van Engelbert zijn lot te ondergaan: spelen als nooit te voren maar verliezen zoals altijd. 

Op de terugweg naar huis ging ik samen met onze jongste zoon patat halen bij Harry's Café. Ik hoop altijd dat het druk is zodat ik met een potje bier lekker lang dom kan lullen met de vrijgezelle mannen aan de bar; Abel, Panda, Bert en Menno. Dorpsraadoverleg. 

Buiten de kroeg stond een scooter met een grote gele warmhoudbox achterop. Op die box het logo van het café. Sinds 2016 kan je je patat laten bezorgen. 'Hé pap, dat is handig, Harry heeft een bezorgdienst. Dat kunnen we volgende keer ook wel doen.' Ik schrik en begin te trillen. Met het zweet op mijn voorhoofd ga ik door mijn knieën, leg mijn handen op zijn schouders en kijk mijn zoon indringend aan. 'Luister jongen, dat weet jij, en dat weet ik, maar dat hoeft mamma toch niet te weten?'
Meer over dit onderwerp:
sport columns ENGELBERT
Deel dit artikel:

Recent nieuws