Failliet… en dan? Deel 1: 'Je hoopt tegen beter weten in'

Een ondernemer onderneemt, denkt na, neemt besluiten en hakt knopen door. Soms gaat dit goed, soms loopt dit minder goed af. Een faillissement ligt op de loer. Maar wat doet dat met ondernemers? En wat zegt dat over de kwaliteiten van de ondernemer? Vandaag aflevering 1: 'Ieder jaar werd het minder'

Door Martijn Folkers
Hij zag het langere tijd aankomen, maar deed zijn uiterste best om zijn bedrijf bestaansrecht te bieden. Maarten Dulfer* bestierde langere tijd een installatiebedrijf in Veendam.

'Maar eigenlijk begon het lastig te worden toen de economie eind 2008 instortte en de bouw op zijn gat kwam te liggen', vertelt hij. 'Wij als toeleverancier voor bouwprojecten begonnen dat te merken. Tot 2010 viel het nog mee, maar daarna werd het ieder jaar minder. De marges kwamen flink onder druk te staan, en het was echt overleven. Achteraf gezien is het knap dat we in deze omstandigheden het nog zeven jaar hebben volgehouden. Vlak voor de zomer van 2015 heb ik de knoop doorgehakt.'

Waarom gaat het mis?
De ondernemer weet dat de marktomstandigheden een rol speelden, maar durft ook in de spiegel te kijken.

'Naast het feit dat er niet meer gebouwd werd en er voor ons dus minder werk was, zijn er ook een aantal belangrijke zaken anders gelopen dan ik vooraf had verwacht. Ruim anderhalf jaar voor het faillissement hebben we een reorganisatie doorgevoerd, waarbij er acht mensen hun baan verloren. Met name monteurs.'

'De mensen op kantoor konden blijven, ook omdat het UWV geen medewerking verleende voor de reorganisatie op deze plek. Daardoor waren we gedwongen op die manier verder te gaan. Daar heb ik wel van geleerd, destijds had ik harder moeten optreden. Want na die reorganisatie werd de sfeer minder. Er werd nog wel gewerkt, maar de motivatie bij enkelen werd minder.'

Dulfer bleef hoop houden. 'Vanaf 2010 heb ik ieder jaar gedacht: 'En nu gaat het beter!'. Maar toen kwam de schuldencrisis van Griekenland, later brak er oorlog uit in het Midden-Oosten. Allemaal factoren die niet meewerkten aan het herstel van de economie. We probeerden scherp aan de wind te zeilen. Dan hadden we een procentje per jaar winst, dan weer een procentje verlies. Maar de marges bleven onder druk staan, en dat houd je geen jaren vol. Je hoopt tegen beter weten in. In de loop van 2015 merkte ik dat het echt minder werd. De omzetten liepen terug, er was te weinig kasstroom.'

Wat gebeurt er als het misgaat?
Om de boel te redden overwoog hij een nieuwe reorganisatie. 'Maar de verandering van de transitievergoeding stond op de politieke agenda. Dat bracht opnieuw zoveel onzekerheid met zich mee. Ik heb een adviseur in de arm genomen en de scenario's doorberekend. Bij een faillissement wist ik waar ik aan toe was.'

Na de scenario's te hebben doorberekend, kwam de adviseur tot een advies. 'Hij zei: dit risico moet je niet willen lopen. Een faillissement is erg vervelend, maar geeft wel meer duidelijkheid over de situatie. Dat besluit heb ik genomen.'

Daarna kreeg Dulfer het bijzonder druk. 'Er komt ontzettend veel op je af', zegt hij. 'Ik was wel voorbereid, maar de impact was toch gigantisch. Je gaat nadenken over een doorstart, je moet het bedrijf daarvoor gewoon terugkopen van de curator. De inboedel, de auto's. Daarvoor moet je in onderhandeling met de curator. Daarvoor heb ik een specialist in de arm genomen. Die kan er met meer afstand naar kijken, ik ben toch emotioneel betrokken. En er spelen vaak dingen waar jij als ondernemer geen weet van hebt.'

Hoe los je het op?
Na de doorstart begon het harde werken pas echt voor Dulfer. 'We hadden in de loop van de jaren toch een bepaalde naam opgebouwd, waar een aantal vaste klanten nog steeds op vertrouwde. Maar een aantal partijen is ook afgehaakt, zij vonden het te risicovol. En ja, dat is absoluut niet leuk om te horen.'

Als ondernemer is hij tevreden met zijn bedrijf en de ontwikkelingen. 'De spirit in het bedrijf is nu anders. Ik heb een deel van het personeel kunnen behouden, zij zijn ook erg loyaal geweest en hebben hard gewerkt. Afgelopen zomer heb ik een evaluatiemoment gehouden met het personeel. Hoe zien zij het bedrijf nu? Wat willen we met z'n allen? Daaruit kwam naar voren dat de medewerkers het prettig vinden dat we als bedrijf weliswaar iets kleiner zijn dan voorheen, maar ook flexibeler kunnen handelen. We hebben afgesproken op deze manier door te gaan. We willen onze vaste klanten zo goed mogelijk bedienen, en werken aan duurzame klantrelaties. Dat is een van de lessen die ik heb geleerd.'

De nasleep van het faillissement en de doorstart komt Dulfer zo af en toe nog tegen. 'Over het algemeen gaat het goed, we worden er minder vaak mee geconfronteerd. Maar ik heb het vermoeden dat het nog wel een rol speelt bij aanbestedingsprocedures, dat opdrachtgevers in sommige gevallen wat afwachtend zijn. Dat is pijnlijk om te merken, maar we gaan gewoon door. Na verloop van tijd hoop ik wel dat het helemaal is verdwenen, dat we bekend staan om wie we zijn. Een kleiner bedrijf dan voorheen, maar wel stabiel en flexibel.'

Wat heb je ervan geleerd?
'Ik heb geleerd knopen door te hakken. Ik ben uiteindelijk blij dat ik het besluit heb durven nemen om richting een faillissement te gaan en een doorstart te maken. Heel eerlijk, ik had misschien anderhalf jaar daarvoor al het faillissement moeten aanvragen. Ik had het in elk geval geen half jaar meer moeten uitstellen. Dan was de schade nog veel groter geweest, en had een doorstart er niet meer ingezeten. Bovenal ben ik blij dat ik weer vooruit kan, dat ik weer kan bouwen. Dat is helaas anders geweest.'

*De naam is om privacyredenen aangepast. De echte naam is bij de redactie bekend.

Lees hier andere NoordZaken-verhalen.
Meer over dit onderwerp:
Ondernemers economie VEENDAM
Deel dit artikel:

Recent nieuws