Column: Ranomi

'De winnaar van de 'Wim Mensen Aanmoedigingsprijs' is: Ranomi Kromowidjojo!' Ik heb geoefend op haar naam, die nieuw voor me is. Toch komt het er nog niet helemaal lekker uit.

We zijn op het Groninger Sportgala in het olympisch jaar 2004. In Martiniplaza. Marianne Timmer wordt verkozen tot sporter van het jaar, de Capitals van Ton Boot zijn sportploeg van het jaar, Joop Alberda krijgt een oeuvreprijs en de 14-jarige Ranomi wint de talentprijs, die 'Wim Mensen Aanmoedigingsprijs' heet.

Wim Mensen is oud-directeur van de Groninger Sportraad. Hoewel er een prijs met zijn naam wordt uitgereikt is Wim Mensen tot zijn grote woede niet uitgenodigd voor het gala. Omdat Tjaart Kloosterboer van het Huis voor de Sport hem niet mag, denkt Wim Mensen. Geen sportgala zonder rel; een jaar later heet de prijs ineens 'Talent van het jaar-prijs' en overweegt Wim Mensen juridische stappen, die hij uiteindelijk toch niet neemt. Tot zover Wim Mensen, ik zie hem wel eens bij de Albert Heijn en we groeten elkaar vriendelijk.

Het thema van het Groninger Sportgala 2004 is Griekenland, vanwege de Spelen in Athene. Alle winnaars krijgen een krans van olijftakken op het hoofd gedrukt. Cabaretier Arno van der Heyden zingt Griekse liedjes, zoals Stroei Voei, uit Ja zuster, nee zuster. Ik kondig af en aan en verwissel aan het eind m'n avondjurk en peeptoes voor een grieks gewaad en sandalen. Een idee van Arno, hij heeft moeten praten als brugman om me zo gek te krijgen.

Ranomi is in 2004 nog een echte bakvis. Ze draagt een jurk met blote schouders, grote oorbellen en de olijfkrans staat haar enig. Haar ouders Netty en Rudi zitten met broer Chjanoy en oma naast elkaar voor in de zaal. Net als afgelopen woensdagavond, als in het Groninger Forum in de stad de film '0,03 seconden' wordt vertoond.

'0,03 seconden' is een speelfilm over Nederlandse topzwemmers in de aanloop naar de Olympische Spelen in Rio. Een spannende film, hoewel iedereen de afloop kent. Voorafgaand zal ik Ranomi 'het hemd van het lijf vragen', vermeldt de aankondiging.

Ranomi is allang geen bakvis meer. Ze heeft drie gouden Olympische medailles op zak en weet inmiddels ook hoe het is om te verliezen. Hoe het is om bekende Nederlander te zijn. De mensen van het Groninger Forum loodsen haar via een zijingang naar binnen, zodat ze niet meteen tussen de handtekeningenjagers en selfie makers belandt.

In een klein kantoortje boven drinken we koffie en praten over de laatste keer dat ik haar interviewde, in 2014. 'Dat was niet echt een goeie periode', zegt ze, doelend op sores in de liefde en met trainers. Op een beeldscherm zien we hoe de zaal volloopt.

Er zijn veel kinderen van Ranomi's vroegere zwemclub Trivia. Normaal moeten die akelig vroeg naar bed maar voor één keertje mogen ze morgen de vroege training in het Helperbad overslaan. Ze hebben vragen voorbereid: 'Wat is jouw slechtste zwemslag?' 'Wat is je lievelings badpak?' 'Hoe vaak per week eet jij patat?'

Ouders, oma en broer nemen plaats op de eerste rij, voor ons het afgesproken moment om naar beneden te gaan. Ranomi wacht professioneel en ontspannen bij de ingang van de zaal tot ik haar introduceer. 'Hier is onze eigen Ranomi Kromowidjojo!' Oefenen op haar naam is niet meer nodig.
Cunera van Selm
Meer over dit onderwerp:
columns
Deel dit artikel:

Recent nieuws