Column: Mijn moeder maakt een account aan

'Ik kan 18 euro 74 terugkrijgen van mijn OV-chipkaart', zegt mijn moeder opgetogen. 'Ik heb er een brief over gekregen.' Ze zwaait met een envelop naar mijn broer en mij. 'Ze zeggen dat de kaart is verlopen en dat er nog geld op staat. Ik begrijp alleen niet wat ik nu moet doen. Er staat nergens een telefoonnummer in.'''

'Geef eens hier die brief', zegt mijn broer.
'Aha, zegt hij na enige studie, 'dat kan via je OV-chipkaart account. Heb je een account? Ik moet de inloggegevens hebben.'
'Ja, wacht maar even,' zegt mijn moeder, 'dat heb ik op een papiertje geschreven.' Ze loopt naar de kast met belangrijke papieren.

Verbluft kijken mijn broer en ik elkaar aan.
'Dat valt me mee', zegt hij.
'Mij ook', zeg ik, 'ik ben zeer benieuwd naar dat papiertje.'

Mijn moeder komt terug met een stuk ruitjespapier en leest een inlognaam en wachtwoord voor.
'Nee mam', roepen we in koor, 'dat is je e-mailaccount van Ziggo'. Wij herkennen dat omdat we regelmatig de e-mail met haar doornemen.
'O,' zegt mijn moeder, 'en kunnen we dat niet voor de OV-chipkaart gebruiken?'
'Nee', zegt mijn broer, 'dat kan niet. Ik maak wel even een nieuw account voor je aan, dat is zo gepiept en dan kun jij dat geld terugkrijgen.'

Hij gaat aan de slag op mijn moeders tablet. De inlognaam is gemakkelijk, dat is het e-mailadres. Maar dan.
'Wat voor wachtwoord zullen we gebruiken?'
Mijn moeder kijkt ons hulpeloos aan. 'Verzinnen jullie dat maar.'
'OVdoei,' stel ik voor. Mijn moeder knikt en mijn broer tikt de letters in.

'Helaas, dat is geen goed wachtwoord. Het moet minstens acht karakters hebben en er moeten ook cijfers in en een symbool.'
'Oh ja, en een luizenpootje en het rood van Roodkapje zeker', zeg ik meelevend. 'Flauw grapje, mam', zeg ik meteen tegen mijn verwonderde moeder, 'let maar niet op mij.' Mijn broer denkt even na en begint opnieuw te tikken.
'Het wachtwoord is nu OV100%doei.' Mijn moeder pakt een pen om het op te schrijven, maar mijn broer zegt dat dat niet nodig is.
'We gebruiken dit account eenmalig om geld terug te krijgen.'
'Wat een gedoe', zegt mijn moeder, 'waarom kan ik niet gewoon even bellen? Dit is toch niet normaal? Stel nou dat ik geen kinderen had, hoe zou ik dan ooit mijn geld terugkrijgen?'

Ik zeg dat ze zonder ons veel meer geld zou hebben, omdat kinderen ontzettend duur zijn.
'Dat is waar', zegt mijn moeder, 'maar ik heb liever jullie. En die 18 euro 74 natuurlijk.'


Alice Buitenga schrijft elke vrijdag over haar 85-jarige moeder, die in een aanleunflat ergens in de provincie Groningen woont.
Meer over dit onderwerp:
columns GRONINGEN
Deel dit artikel:

Recent nieuws