Column: Verjaarspost voor de NAM

PostNL kan opgelucht ademhalen. Afgelopen week kelderde de koers van het bedrijf nog, omdat niemand ooit meer een brief schrijft. Maar straks mag PostNL zakken vol stuitingsbrieven gaan bezorgen bij de NAM. De stuitingsbrief wordt een grotere markt dan alle rouw- en geboortekaartjes bij elkaar.

Veel mensen die in hun leven nooit verder zijn gekomen dan ‘Groeten uit Ommen’ en ‘Hoera, een dochter!’ moeten er straks aan geloven: het schrijven en posten van een heuse brief, inclusief het dichtlikken en voldoende frankeren van de envelop. Want woensdag is het precies vijf jaar geleden dat de aardbeving bij Huizinge plaatsvond. De beving die iedereen wakker schudde. Dat is niet alleen een terugblikmoment, maar ook een verjaringsdatum. Wettelijk kan er namelijk geen schade meer geclaimd worden die langer dan vijf jaar geleden is vastgesteld. Om die termijn op te rekken is een zogeheten stuitingsbrief nodig.

Het schrijven van zo’n stuitingsbrief is een feestje. Genietend van uw burgerrecht kruipt u achter de laptop om te beginnen met een krachtige aanhef: ‘Nederlandse Aardolie Maatschappij, t.a.v. de directie’. Natuurlijk, meteen hogerop gooien die kwestie. En dan erop los: ‘Er is schade ontstaan aan mijn woning door mijnbouwactiviteiten. Uw organisatie is daarvoor in mijn ogen aansprakelijk. Ik stel u door middel van deze brief aansprakelijk voor de schade die ik lijd.’ Zo, daar kunnen ze het mee doen. En dan afsluiten met de zin die u elke dag wel zou willen schrijven: ‘Ik behoud mij uitdrukkelijk alle rechten voor, geen enkele uitgezonderd.’ We zullen ze krijgen, die mijnbouwers!

De vraag was afgelopen week of die stuitingsbrief nodig is. De NAM heeft tenslotte al laten weten dat ze geen beroep doet op die verjaringstermijn. Maar die toezegging laat ruimte voor twijfel. Geldt ze ook voor immateriële schade? Geldt ze ook voor veel later opgetreden zettingsschade, niet als direct gevolg van deze beving, maar van de gaswinning in het algemeen? Daarom adviseert zowel de Nationaal Coördinator Groningen als de kersverse stichting Recht & Herstel Mijnbouwschade om toch maar zo’n stuitingsbrief te sturen. Beter mee dan om verlegen, immers? Sterker nog, die stichting hééft er al een verstuurd namens mensen met schade, mensen die misschien later nog schade gaan constateren, mensen met fysieke schade, mensen met immateriële schade, mensen binnen het bevingsgebied, mensen buiten het bevingsgebied en verder iedereen die ze vergeten is. Maar dan nóg is het verstandig om zelf ook een stuitingsbrief te sturen. Een verzekeringspolis voor de prijs van een postzegel. Om alles maar meteen in de kiem te stuiten.

Blijkbaar heeft de NAM geen zin in een volle brievenbus, want het bedrijf doet er van alles aan om het idee van zo’n stuitingsbrief uit ons hoofd te praten, tot en met een twitterfittie met de burgemeester van Eemsmond aan toe. Het wordt een beetje verdacht, zo. ‘Heus jongens, het hoeft niet. We gaan echt niet schermen met verjaringstermijnen.’ Aardig dat de NAM ons (eindelijk!) wat bureaucratische moeite wil besparen, maar wat maakt het nou uit, een stuitingsbriefje meer of minder? Laat ons toch lekker die stuitingsbrieven schrijven. Dat is fijn voor PostNL en je kunt beter stuitingsbrieven krijgen dan poeder- en kogelbrieven. De NAM mag best een beetje blij zijn met een hele bus vol verjaarspost.

Willem van Reijendam
Meer over dit onderwerp:
columns dossieraardschok
Deel dit artikel:

Recent nieuws