Door de mand: Kees Vlietstra maakt andere plannen

Toen ik zaterdagnacht na Match of the Day uitgeput naar bed ging wenste John Lennon me welterusten. 'Het leven is wat je gebeurt terwijl je andere plannen maakt.' Zaterdag kregen we visite. Onze jongste zoon was jarig. Maar eerst korfballen.

Ik bracht onze oudste zoon naar de Van Schendelstraat in De Wijert. Daar is het vertrekpunt naar uitwedstrijden. Toen we de straat inreden zagen we zijn teamgenoten al staan. We waren zoals gewoonlijk net aan op tijd. Hij draaide zich om in de stoel om zijn tas van de achterbank te pakken. 'Shit!,' hoorde ik hem hard fluisteren. Schuldbewust keek hij me aan. 'Pap, ik denk dat ik geloof dat ik mijn kunstgrasschoenen vergeten ben.'

Ik begon zachtjes te vloeken om direct daar een opvoedkundige verwijzing achteraan te slingeren. 'Tuurlijk, meneertje heeft zijn schoentjes weer eens vergeten. Dat krijg je ervan Einstein, als je tot één minuut voor vertrek nog met je snufferd voor die computer zit in plaats van even rustig je tas in te pakken. Tammo.' Wijselijk houdt zoonlief zijn mond. Dat heeft hij wel geleerd van mijn opvoedkundige tirades: stil zitten als je geschoren wordt. 'Stap maar uit, ik haal je schoenen. Jij Tammo.'

Met een noodgang knal ik terug naar Engelbert. Ik denk aan de zin hoe zoonlief kenbaar maakte dat hij zijn schoenen vergeten was. 'Ik denk dat ik geloof.' Prachtige zin eigenlijk. Filosofisch ook. Andersom kan ook. Ik geloof dat ik denk. Voor de Euroborg denk ik aan hoe Ernest Faber die avond zijn wedstrijdspeech in de kleedkamer gaat houden. PEC Zwolle uit. Denken om te geloven of geloven in het denken. Hopelijk geloven de spelers in wat Faber denkt.

Met de kunstgrasschoenen in een puutje op de bijrijdersstoel scheur ik in Max Verstappen tempo terug naar De Wijert. Op de Hereweg rijdt er een rood autootje voor me. In 4Mijl looptempo. 'Schiet op Tammo,' sis ik tegen de voorruit. Door die voorruit en de achterruit van het rode autootje zie ik de bestuurder zitten. Wat ik al dacht. Een man met een hoed. Die kunnen niet rijden. En ja hoor, hoedemans moet ook, net als ik, de Helperwestsingel in. Hij zet zijn autootje stil op het fietspad. Dan trekt hij langzaam op. Ik volg. Als ik zie dat er geen fietsers achterop komen geef ik een dot gas. Boem! Hoedemans stond weer stil, zijn motor was afgeslagen bleek later, en ik klapte er boven op.

Hoedemans stapt geschrokken uit. Ik ook. Mijn fout uiteraard, achteropkomend verkeer immers, maar ik ga direct in de aanval. 'Nou chapeau meneertje. Wat dacht u? Ik zet hem hier even neer?' Terwijl ik op hem toe loop wrijf ik opzichtig langs mijn nek. Hoedeman kijkt naar zijn rode bumpertje. 'Ik geloof dat ik denk dat mijn motor afsloeg,' sputtert hij. Dit was mijn kans. De tegenstander toonde een teken van zwakte. Nu in de aanval. 'U kunt beter niet geloven om te denken of andersom meneertje met uw hoed. U had beter gewoon door moeten rijden.'

Hoedemans keek me opgelucht aan. Ik veranderde van toon, nu poeslief: 'Nou even goede vrienden, u heeft geen schade, beide autootjes doen het nog, ik heb een nekhernia maar vooruit, laten we het vergeten. Wat zegt u ervan?' Hoedemans gaf me snel een bevende hand en stapte in. Ik scheurde hem voorbij in de chicane voor het benzinepompstation aan het eind van de straat. De schoenen waren net op tijd voor de wedstrijd.

Terug naar huis dacht ik beschaamd terug aan de botsing. Bij de Euroborg moest ik ook weer denken aan de wedstrijd van de FC tegen PEC later die dag. Hoe gaat Ernest Faber zijn spelers instrueren? Hopelijk laat hij zijn spelers erin geloven om aanvallend te denken. En te voetballen. Ook als je met tien man in de eigen zestien staat, met 2-2 op het scorebord, diep in blessuretijd. Vol op het orgel, in de aanval. Maar goed, het leven is wat je gebeurt terwijl je andere plannen maakt. De FC verloor uitermate onprofessioneel en schlemielig in de allerlaatste seconde van de blessuretijd met 3-2 van PEC.

Ander sportnieuws. Afgelopen woensdag mocht Arjen Robben welgeteld twintig minuten meedoen in de kansloos verloren wedstrijd tegen het PSG van vedette Neymar. Het hoogtepunt voor Robben in die wedstrijd was het shirtje wisselen met diezelfde Neymar. Neymar troostte Robben. Dat is al erg genoeg, vernedering voor Arjen. Het wordt tijd dat Arjen terugkomt naar Groningen. Laten we dat maar doen in de winterstop. Kan Arjen mooi helpen om het gedachtegoed van Faber naar de spelersgroep te vertalen. En er gewoon nog even twintig binnen te knallen. Ich glaube das Ich denke.

Op 11 maart 2018 komt PEC Zwolle naar de Euroborg. Aanvang 12.30 uur, lunchwedstrijd. Ik geloof dat ik denk dat het fantastisch zou zijn dat de FC, met Arjen vanaf rechts, met 3-2 gaat winnen. Winnende (eigen) goal van Stef Nijland in de laatste seconde van de blessuretijd. En dat Arjen na afloop van de wedstrijd als wijze van troost gaat shirtje ruilen met Stef. Ik denk dat ik geloof. Geloof ik.
Meer over dit onderwerp:
sport beterweters beterweterssport
Deel dit artikel:

Recent nieuws