Dagwoord: GEROAGE

© RTV Noord
Siemon Reker neemt in maart volgend jaar afscheid als hoogleraar Groninger taal en cultuur aan de RUG. Vanaf 2 maart pakt hij dagelijks een publicatie uit zijn Groninger boekenkast en legt de vinger telkens bij één wisselend woord daaruit. Dat resulteert in de werkdagelijkse column Dagwoord.
Het is niet zo simpel als amateurvereniging om Willinge's tranen bewegende stuk
As 't tij verlopt
op het toneel te brengen: in het tweede bedrijf gaat het nieuwe transportbedrijf in vlammen op. Dat heeft te maken met de titel, het tij verloopt, de korenschipper raakt zijn nering meer en meer kwijt aan het vervoer over de weg.
Het stuk is geschreven door Luitjen Cornelis Willinge (1898-1993), hij is leraar als hij in 1929 in Groningen trouwt met Maria Christina Bonthuis. De taal van Willinge is verzorgd maar lang niet in alle opzichten typerend voor Eenrum, zijn geboorteplaats. Het heeft er de schijn van dat hij door zijn onderwijscarrière elders gewoond heeft en op die manier meerdere invloeden van het dialect heeft gehad.
Komt het door de veronderstelde afstand tot Groningen dat Willinge telkens het woord geroage 'garage' gebruikt of is hoort het bij die nieuwe woorden in de 20ste eeuw die bij hun introductie maar een korte tijd vergroningst zijn? Neem stoadion en voutbaal als voorbeeld, stoatsion heeft het iets langer volgehouden. Geroage heeft een aantal hindernissen voor opneming in het Gronings: de eerste klank zal pas later echt een "g" geworden zijn, het einde op "zje" is in dubbel opzicht onGronings en zou in z'n aanpassing ook "zie" hebben kunnen worden: geroazie. Dat geldt ook voor Eenrum.
P.S. Willinge staat voorzover ik weet bij de auteurs van een in 2004 uitgekomen boekje met herinneringen aan Eenrum.
L.C. Willinge, As 't tij verlopt. Toneelspul in drei bedrieven (....). Groningen, z.j.