Dagwoord: MAANK

© RTV Noord
Siemon Reker neemt in maart volgend jaar afscheid als hoogleraar Groninger taal en cultuur aan de RUG. Vanaf 2 maart pakt hij dagelijks een publicatie uit zijn Groninger boekenkast en legt de vinger telkens bij één wisselend woord daaruit. Dat resulteert in de werkdagelijkse column Dagwoord.
Het zaterdagochtendprogramma van Radio Noord - dat van de Stamtoavel - besloot in 1979 op locatie uit te gaan zenden. Iedere week een andere plek in de provincie, iedere week ook een
spoukverhoal
van die plaats. Wim Faber, dan al jarenlang actief voor de regionale omroep en op een brommer door de provincie toerend en gehuld in een grote leren jas, nam deze voor zijn rekening. Vijftig van die oude verhalen publiceerde hij in
Maank spouken en spenelmboardjes. Olle Grunneger spoukverhoalen van nijs verteld.
Die titel is typerend voor Wim Faber, gek op allitteraties maar ook op van het Nederlands afwijkende woorden als maank 'te midden van'. Het verklaart waarom aan het boekje een woordenlijst is toegevoegd, want ook voor doorsnee-sprekers van het Gronings is het door die lexicale voorliefde soms moeizaam leesbaar. Daarbij streefde Faber wel wat naar het Noord-Gronings maar hij was in dat opzicht niet zo precies.
Hij was de zoon van Johann Faber (De Ploeg) en ging met zijn ouders uit Zutfen naar Groningen toen hij nog maar drie jaar was. Ook Wim illustreerde boeken, onder meer zijn eigen royale productie. Gronings leerde hij niet thuis, dat was zijn latere wraak op dit vergeten aspect van zijn opvoeding, vertelde hij me een keer. Bijzonder is daarom dat het boekje aan zijn vader opgedragen is, de man "dij mie het wonnere van Grunnen dudde". Daaronder viel dus zeker niet de taal. Het taalzoekende karakter van Wim Faber blijkt uit die bijzonder onregelmatige vorm dudde van het werkwoord duden 'duiden'. Op blz. 55 is 't het kruis van de molen Goliath dat hem de weg duudde.
De spoken vertoeven graag te midden van stroeken en strevèllen, ook een geliefde combinatie in de wereld van Faber. Het wordt in de woordenlijst niet toegelicht maar dat hoeft ook niet bij deze vage plaatsbepaling. Ter Laan noteert het als stroeken en stervèllen - minder stafrijmend verder van het woord waar het aan gelijk is, struweel (maar dan in het meervoud).
Wim Faber, Maank spouken en spenelmboardjes. Olle Grunneger spoukverhoalen van nijs verteld. Groningen, 1980.