Dagwoord: GAAIE

© RTV Noord
Siemon Reker neemt in maart volgend jaar afscheid als hoogleraar Groninger taal en cultuur aan de RUG. Vanaf 2 maart pakt hij dagelijks een publicatie uit zijn Groninger boekenkast en legt de vinger telkens bij één wisselend woord daaruit. Dat resulteert in de werkdagelijkse column Dagwoord.
Verrassend boekje uit 1981:
Vrouger en nou
, gedichten van Berendientje Brouwer op een zeer verzorgde manier uitgegeven door Merguerite Rakels - v.d. Heuvel en Pookie van Wijk-Versteegen. Mevrouw Brouwer kijkt rijmend om naar vroeger en rond in het tegenwoordige Bourtange. De lokale reconstructie is niet bij iedereen goed ontvangen, zo blijkt op een aantal plaatsen in het boekje. Het treffendst gebeurt dat in het gedichtje Mien olle buurvrouw, met wie koffie drinken nu een hele tocht geworden is: door de hoge dijken zijn ze uitelkaar gedreven.
Incidenteel zijn kenmerken van de taal van de omgeving van Bourtange (mogelijk) zichtbaar zoals zug hai 'ziet hij', een straatje um 'om', köffie 'koffie' misschien. Op allerlei plaatsen is te vermoeden dat de tekst ontstaan is op basis van het Nederlands: "Dei ains veur Bourtange streden" en "Mainigain dei nog nooit de kerke was binnentreden" of "Bouwt in d'olle stail" (gebouwd in oude stijl) wekken die indruk.
Dat geldt minder voor een regel als "Kampioen stond bekend om zien gaaie touw" in een opsomming van de plaatselijke middenstand. Het schrijven van de vorm gaaie 'goeie' wijst erop, dat in het niet-specifieke-Westerkwartiers Gronings weliswaar goud geschreven wordt maar dat de schrijfwijze gaud ook verdedigbaar was. Uit goud laat goie zich afleiden, uit gaud gaaie.
Gaaie is geen verschrijving, het komt in hetzelfde bundeltje ook op een andere plaats voor.
Berendientje Brouwer-Kiewiet, Vrouger en nou. Bourtange, 1981.