OPINIE: Gomorra in Groningen

Regiobestuurder FNV Metaal Bart Plaatje
Regiobestuurder FNV Metaal Bart Plaatje © FNV
In het boek Gomorra beschrijft Roberto Saviano hoe de mensen in en rond Napels omgaan met de maffia. De criminele organisaties zijn daar onderdeel van het dagelijks bestaan geworden. Het boek leert je hoe gewone mensen gaandeweg vergroeien met de systemen van de maffia of hoe ze in ieder geval de handen wassen in onschuld.
Door Bart Plaatje

In het hoofdstuk Hollywood beschrijft de auteur hoe een groep dames getuige is van een afrekening. Bij het horen van schoten werpen zij zich op de grond zodat ze kunnen zeggen dat ze niks hebben gezien. Wanneer je geen getuige bent dan ben je veilig. En wie niks heeft gezien hoeft niet te getuigen. Dat is hoe men gewend is geraakt aan de doorlopende aanwezigheid van het kwaad. Toch is er dan één vrouw uit het bewuste groepje die zich niet op de grond werpt. Zij kijkt de daders strak aan en vervolgens doet zij aangifte terwijl ieder ander het hoofd wegdraait.

Roos

De kleuterjuf die niet wilde dat haar samenleving kapot werd gemaakt door bandieten deed vervolgens aangifte en getuigde tegen de maffia. De rechter die de getuigenis van de juf opnam beschreef haar als 'een roos in de woestijn'. Een hopeloze en dorre omgeving en ineens is daar toch weer een roos. Deze kleuterjuf vroeg niets terug maar gaf een voorbeeld, waarmee ze tegen de stroom in roeide.

Compleet nieuw

In de woestijn die de arbeidsmarkt in Groningen is geworden moest ik ook op zoek naar rozen. Die vond ik via een sociaal plan dat ik afsloot bij rolcontainerfabriek Hoza in Scheemda. In dit sociaal plan hebben we een compleet nieuw idee afgesproken. Iets dat nergens eerder is gedaan. Het unieke is het volgende: normaal krijgt iedere werknemer een vergoeding. Dat kan hier ook. Wanneer echter een andere werkgever deze mensen een nieuwe vaste baan geeft dan ontvangt die nieuwe werkgever een bedrag krijgt ter waarde van vijftig procent van de vergoeding.
In onze radio-uitzending van maandag om 16.00 uur vertelt Bart Plaatje meer over het bijzondere sociaal plan dat bij Hoza is afgesloten.
Hierdoor ontstaat de volgende situatie: Hoza betaalt maar een halve vergoeding, de werknemer heeft weer een contract voor onbepaalde tijd en de nieuwe werkgever heeft een som geld om deze persoon in te werken.
Om me heen zie ik tegenwoordig alleen nog werkgevers die verslaafd zijn aan allerlei flexvormen en pulpcontracten waarmee ze de samenleving om zeep helpen. Ze weten best dat het niet deugt maar iedereen doet het. Dus zij ook. Op de Groningse arbeidsmarkt werpen politiek en werkgevers zich plat op de grond met de ogen dicht. Groningers en hun toekomst worden geëlimineerd maar niemand ziet het.

Verwachtingen

Dat is de reden dat ik geen hoge verwachtingen had bij deze passage in het Hoza-sociaal plan. Maar gelukkig draait niet iedere werkgever zijn hoofd weg voor de woestijn die de Groningse arbeidsmarkt is.
Zo toonden drie bedrijven al vroeg hun belangstelling en beloofden alle medewerking. Aluminiumsmelterij Sapa, Ziegler brandweertechniek en schoonmaakbedrijf Subliem doken niet naar de grond maar staan klaar om te helpen. We zijn er nog druk mee bezig maar als we nog één of twee rozen kunnen vinden dan hebben de ex-Hoza medewerkers straks gewoon weer een vaste baan. En als nog meer werkgevers stoppen met wegkijken dan levert dat ons binnen de kortste keren een gezonde arbeidsmarkt op.
Bart Plaatje is regiobestuurder bij de vakbond FNV Metaal.