Weer tien jaar cel voor moord op Els Slurink

De politie zocht lang naar de dader van de moord op Els Slurink
De politie zocht lang naar de dader van de moord op Els Slurink © RTV Noord
Het hof in Arnhem heeft Jahangir A. tien jaar cel opgelegd voor de moord op Els Slurink. A. bracht de psychologe in maart 1997 om het leven aan het Van Brakelplein in Stad.
A. stelde hoger beroep in nadat de rechtbank in Groningen hem veroordeelde tot dezelfde straf. Omdat hij volhoudt onschuldig te zijn, vocht hij die beslissing aan.
Tevergeefs: hij krijgt alsnog de tien jaar cel opgelegd. De raadsheren (rechters in hoger beroep) vinden bewezen dat hij schuldig is aan de moord op de toen 33-jarige psychologe. Doorslaggevend bewijs is het dna-mengspoor dat onder Slurinks nagel is gevonden en leidde tot de aanhouding van A. Een verklaring van een buurvrouw, die vertelde dat ze geschreeuw en een bonk uit Slurinks woning hoorde komen, ondersteunt de dna-match, volgens het hof.

Steek in het hart

A.’s dna werd in 1997 onder Slurinks nagels gevonden na haar dood. Ze was met een steek in het hart om het leven gebracht.
Jarenlang kon de politie de zaak niet oplossen. Er was weinig bewijs. Het bewijs dat er was, was dusdanig summier dat er alleen verdachten mee uitgesloten konden worden in plaats van actief opgespoord. De zaak bleef daarom al die tijd op de plank liggen.
Wel waren er scenario’s. Slurink werkte als psychologe met kinderen die mogelijk misbruikt waren. Zou ze een boze vader getroffen hebben? Of zou ze mogelijk op haar werk iets ontdekt hebben wat niet had mogen gebeuren? Of, en dat was het meest aannemelijke scenario, liep ze een inbreker in haar huis tegen het lijf?

A. was al in het vizier

Uit politieonderzoek bleek dat de laatste optie tot een verdachte leidde. In 2021 tuigde de politie een postercampagne op in een ultieme poging de zaak op te lossen. Niemand wist dat de politie A. allang in het vizier had, maar hoopte op meer informatie.
Vanwege eerdere veroordelingen zat A. in de dna-databank. Vanwege nieuwe technieken was het, meer dan twintig jaar na de moord, wel mogelijk om een verdachte op te sporen. Nu kwam A. uit de bus. Hij werd in 2021 aangehouden in Noord-Brabant.
De familie leeft nog elke dag met het leed dat Slurink aangedaan is. ‘De moord op mijn zus is een diepe wond die slecht kan helen. Wij zijn het als gezin niet meer te boven gekomen wat er gebeurd is’, zegt een van haar broers.

Verdachte gaf amper antwoord

De behandeling van de strafzaak verliep zes weken geleden allesbehalve soepel. A. gaf amper of ontwijkend antwoord op vragen en zocht de discussie op. Hij vond het moeilijk om vragen te krijgen over 26 jaar geleden. ‘Zoals ik al tien keer eerder gezegd heb: ik weet het niet meer’, klonk het regelmatig door de microfoon. 'Het leed dat het Openbaar Ministerie mij aangedaan heeft, is onherstelbaar. Ik heb mijn dochters al 25 maanden niet gezien.'
A. ziet zichzelf als een positief persoon die geen vlieg kwaad doet, maar die omschrijving blijkt niet uit het dossier. A. is eerder veroordeeld voor geweld, inbraken, een hennepzaak en afpersing. Ook liep hij volgens bekenden altijd met een mes op zak. Volgens A. klopt het strafdossier van geen kant. In het Pieter Baan Centrum kon er geen stoornis worden vastgesteld bij A. Hij wilde niet meewerken aan psychiatrische onderzoeken daar. In zijn jeugd zat A. in een jeugdzorginstelling in Gelderland. Waarom hij daar gezeten heeft, wordt niet duidelijk.

Hoge Raad

A. is nu voor de tweede keer veroordeeld voor de moord op Els Slurink. Hij heeft nog de mogelijkheid om deze veroordeling aan te vechten bij de Hoge Raad. Dan wordt niet de hele zaak opnieuw gedaan, maar wordt enkel gekeken naar de procedure en getoetst of die volgens de regels verlopen is. Of hij dat doet is niet bekend: A. en zijn advocaat waren niet aanwezig bij de uitspraak.