Column: Schier

Merijn Slagter
Merijn Slagter © RTV Noord
Elk jaar als er weer een amateurvoetbalseizoen voor de deur staat, is het reikhalzend uitkijken naar de competitie-indeling. Stond een bezoek aan The Knickerbockers in mijn twintiger jaren met stip op één, tegenwoordig wil ik dolgraag een keer worden ingedeeld bij VV De Monnik. Het kwam er nog nooit van.
Met z'n allen naar Lauwersoog, om daarna met de boot naar Schiermonnikoog af te reizen voor een potje voetbal, het moet iets magisch hebben. Al is het waarschijnlijk loten wie de schone taak op zich neemt om te rijden.
Toen ik vorig seizoen een aantal foto's van een jeugdleider kreeg voorgeschoteld van een jeugdteam dat op bezoek ging bij een pupillenteam van De Monnik en die blije smoeltjes op de veerboot zag, maakte het wauw-gevoel al snel plaats voor gezonde jaloezie. Ik wil voetballen op Schiermonnikoog óók afvinken. Kan alleen maar onvergetelijk worden. Weer of geen weer.
Bij Steaua Boekarest hadden ze in 1983 vermoedelijk nog nooit van De Monnik gehoord. Wat dat nou uitmaakt, hoor ik u zeggen. Welnu, de Roemeense topclub streek in de zomer van dat jaar een aantal weken lang in ons land neer. Voormalig Feyenoord-directeur Peter Stephan had een deal gesloten met de Roemenen en als onderdeel daarvan vroeg hij ondernemer Henk van der Borg - ze kenden elkaar van de handel in sportartikelen - of hij Steaua wilde begeleiden tijdens een trainingskamp in Nederland.
De Leeuwarder hield wel van een uitdaging en nam de klus aan. Maar toen hij de Roemenen opwachtte op Schiphol, viel hij van de ene in de andere verbazing. Drie kolonels, de generaal en de zoon van dictator Nicolae Ceausescu liepen er netjes bij, maar de spelers van Steaua, onder wie toenmalige topspelers als Marius Lacatus, Miodrag Belodedici, Gavrila Pele 'Gabi' Balint, Victor Piturca en Helmuth Duckadam, zagen eruit als zwervers. Sommigen waren nog nooit buiten Roemenië geweest.
Van der Borg had 20.000 gulden meegekregen om de Roemenen te onderhouden en mocht het overgebleven geld houden als dank, maar na twee dagen hadden de Roemenen nagenoeg alles al verbrast door peperdure hotelrekeningen, vervoer en maaltijden. De ondernemer zat met z'n handen in het haar en zette het ene na andere oefenduel op poten om geld in het laatje te krijgen. Hij had zijn goede naam immers hoog te houden.
Een van die oefenduels was dus op Schiermonnikoog, waar De Monnik op een mooie zomeravond gastheer was. Maar tussen de krijtlijnen was de plaatselijke voetbaltrots niet opgewassen tegen Steaua. Want of die Roemenen er nou uitzagen als zwervers of niet, voetballen konden ze. Jan Boerema had de eilanders nog bijna op voorsprong gezet, ware het niet dat de grensrechter - nota bene ook een eilander - had geconstateerd dat de bal over de achterlijn was geweest. Boerema flink in de zeik achterlatend.
Dat de Roemenen het onderonsje uiteindelijk met 22-0 wonnen, mocht de pret niet drukken. Het was gezellig na afloop. Zo gezellig, dat de laatste veerboot van die dag alweer onderweg naar de wal was. En dat maakte het Steaua-gezelschap nogal nerveus. Van der Borg had al geregeld dat ze op het eiland konden overnachten, maar de leiding van Roemenen stond erop: ze moesten en zouden terug naar Hotel E10 bij Tytsjerk, waar nu een Chinees restaurant zit.
De Friese ondernemer kon niet anders dan ermee instemmen. Want niet luisteren naar de Roemeense leiding betekende geen oefenwedstrijden spelen. Via familiebedrijf Soepboer, bekend van de fietsenverhuur, wist hij een platte boot met één kajuit erop te regelen. En zo gingen ze 's avonds laat de Waddenzee op, als sardientjes in een blik. Waarom de Roemenen zo graag terug wilden naar vaste wal, werd al snel bij aankomst duidelijk: het wemelde van de schaars geklede dames in het hotel. De generaal was als eerste op z’n kamer.
Van de 45.000 gulden die Van der Borg met de zelfgeïnitieerde oefenpotjes had verdiend, hield hij na alle onkosten en chantagepraktijken 137 gulden over. 'En drie jaar hoofdpijn', zo zei hij later in een biografie die sportjournalist Peter van der Meeren van de Leeuwarder Courant over hem schreef.
En Steaua Boekarest? Dat won drie jaar na het memorabele avontuur op Schiermonnikoog met grotendeels dezelfde ploeg de Europa Cup 1. Tijdens de beslissende strafschoppenserie in de finale hield doelman Helmuth Duckadam vier penalty’s van Barcelona uit zijn doel, waarmee het miljoenenbal voor het eerst in de geschiedenis door een Oostblokclub werd gewonnen.
Of de Roemenen het sindsdien nog weleens over die wedstrijd tegen De Monnik hebben gehad? Die kans is klein. Daarentegen hoop ik elk seizoen weer dat Omlandia koers richting Schier mag zetten. Als het ervan komt, ben ik de beroerdste niet. Als de boot terug gemist wordt, wacht ik geduldig op de eerstvolgende die 's ochtends gaat.