Geen sinterklaasactie van Nico en Nel: ‘Ik kan elke dag wel huilen’

Nico Postmus kijkt vol trots naar zijn vrouw Nel
Nico Postmus kijkt vol trots naar zijn vrouw Nel © Elwin Baas/RTV Noord
Twaalf jaar lang hebben Nico en Nel Postmus kinderen uit arme gezinnen blij gemaakt met cadeautjes. Maar de koek is op. Nel kreeg keelkanker, herstelde daarvan, maar heeft nu zoveel andere klachten dat haar lichaam een nieuwe grootschalige actie niet aankan.
Maar daar zijn de gezinnen niet blij mee. Nel, met tranen in de ogen: ‘Mensen zeggen dat ik een egoïst ben en dat ik niet aan de kinderen denk. Dat doet mij het meeste zeer.’

Sinterklaasactie

Nico en Nel hielpen Sinterklaas en de Kerstman ruim tien jaar. Dat deden ze vanuit hun woning in Finsterwolde, waar ze om gezondheidsredenen niet meer wonen. Het stel, dat gek is op water, woont nu op een boot in de haven van Winschoten.
Het stel zamelde jaarlijks cadeautjes in voor zo’n vijfhonderd kinderen van minder bedeelde gezinnen. Die gezinnen konden zich opgeven, waarna de Sint en zijn Pieten of de Kerstman de cadeaus langsbrachten.
Maar een soortgelijke actie kan het lijf van Nel niet meer aan. ‘Het gaat eerder slechter met mij dan dat het beter gaat. Ik ben gelukkig genezen van keelkanker, maar door de medicatie die ik kreeg breken mijn botten af. Ook in mijn kaak, dus die moet weggefreesd worden. En door de bestraling heb ik taaislijm ontwikkeld, waardoor ik soms amper kan slikken.’
Tekst gaat verder onder de video
Geen Sinterklaasactie van Nico en Nel: ‘Ik kan elke dag wel huilen’
De arts raadde Nel vorig jaar al af om een nieuwe actie op poten te zetten. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. ‘Ik wilde absoluut wat doen! Toen heb ik met iemand anders een kinderbingo bedacht. Dat zouden we op zeven locaties doen. Kinderen konden dus allemaal cadeaus winnen! Het verschil is wel dat gezinnen de cadeautjes op moesten halen in plaats van dat wij die langs zouden brengen. Dat kan ik gewoon niet doen.’

Te weinig animo

Dat wordt het stel niet in dank afgenomen. Nel: ‘Vorig jaar hebben we vijfhonderd kinderen blij mogen maken, nu zijn er maar veertien kinderen aangemeld. Daarvoor kunnen wij niet zeven bingo’s organiseren. Die heb ik daarom afgelast. Blijkbaar willen mensen er geen moeite voor doen. Dat vind ik echt verschrikkelijk.’
Mensen balen van de afgelasting. Wat volgt zijn berichtjes vol met verwijten. Terwijl Nel emotioneel wordt en vertelt wat mensen zeggen, rollen bij Nico de tranen over de wangen. ‘Ik snap het gewoon echt niet’, vertelt hij, ‘we hebben altijd zó ons best gedaan.’
Nel wilde koste wat het kost nog een actie uit de grond stampen om iedereen tevreden te houden, maar daar is haar zoon voor gaan liggen. ‘Hij zei dat het nu tijd is om aan mijn gezondheid te denken. Mijn lichaam kan het gewoon niet meer aan.’
De veertien kinderen die zich opgegeven hebben, worden overigens niet teleurgesteld. ‘Zij komen op 4 december bij mij langs en krijgen cadeautjes en snoep. En ze krijgen allemaal wat extra!’