Supervrijwilliger Aaldrik stopt na 48 jaar bij ijsclub: ‘Het is mooi geweest’

Aaldrik Evenhuis, ex-voorzitter van IJsclub Lageland-Hamweg
Aaldrik Evenhuis, ex-voorzitter van IJsclub Lageland-Hamweg © Steven Radersma/RTV Noord
Vrijdagavond heeft IJsclub Lageland-Hamweg afscheid genomen van een monument: voorzitter Aaldrik Evenhuis stapte na een carrière van maar liefst 48 jaar uit het bestuur.
‘Vanmorgen deed het wel een beetje pijn dat ik er niet bij ben vandaag’, zegt de 76-jarige Aaldrik thuis in Lageland. ‘Ze zijn nu de baan in orde aan het maken zonder mij. Maar ergens moet je een streep trekken.’
‘Het was in november 1971 dat ik werd benoemd tot secretaris van de ijsclub’, vervolgt Aaldrik, nadat hij koffie heeft aangeboden en is gaan zitten in de knusse woonkamer van het huis aan de Hamweg. ‘Maar aan dat bestuurswerk kwam op een gegeven moment noodgedwongen een einde.’

Verhuizing

Evenhuis neemt ons mee terug in de tijd: ‘Ik was hoofd van de school in Meerland bij Finsterwolde. Dat was een kleine eenmansschool, ik had leerlingen uit alle groepen in mijn lokaal. Die school werd opgeheven en toen had ik geen keuze: ik werd benoemd op een school in Aalst in de Bommelerwaard, tussen de Maas en de Waal.’ Door die verhuizing stopte ook het bestuurswerk van Aaldrik bij de ijsclub. Maar het avontuur in Gelderland duurde niet heel erg lang.
‘Aalst ligt in de Biblebelt’, zegt Evenhuis. Het was de enige openbare school in de wijde omgeving. Daar heb ik drie jaar gezeten maar dat was heel lastig. Onze zoon kon er heel moeilijk aarden en toen zijn we in 1990 teruggekomen naar Groningen.'
'We hebben hier een nieuw huis laten bouwen en ik werd groepsleerkracht in Froombosch, en later in Slochteren. Toen we terug waren ben ik voorzitter van de ijsclub geworden, en dat heeft geduurd tot op de dag van gisteren. In totaal heb ik 48 jaar in het bestuur gezeten.’

Gat in de dijk

De ijsclub bestond al voordat de ijsbaan er was, herinnert Evenhuis zich: ‘Er werd toen geschaatst op de Meenteschaar, het gebied waar de huidige ijsbaan ligt. Er was een gebied van ongeveer veertig hectare dat ‘s winters onder water kwam te staan door het stijgende water in het Slochterdiep. De dijk was toen nog lager dan nu en dan liep het water eroverheen.’
Glimlachend: ‘En soms werd er bij nacht en ontij ook wel eens een gat in de dijk gemaakt om water op het weiland te krijgen. Die verhalen heb ik ook wel gehoord.’ Op dat ondergelopen weiland was het soms erg druk: ‘Er waren soms wel 2000 toeschouwers bij kortebaanwedstrijden.‘
Aaldrik Evenhuis bij de ijsbaan in Lageland
Aaldrik Evenhuis bij de ijsbaan in Lageland © Steven Radersma/RTV Noord

Auto's op het ijs

'Wat er zo mooi aan is om voorzitter van de ijsclub te zijn? Ik genoot er gewoon van. Als kinderen voor het eerst op de ijsbaan komen dan is het krabbelen, vallen en opstaan. En na een halve of een hele dag kunnen ze al een beetje glijden. Dat is prachtig om te zien.’
‘Ik was er bij toen de club 75 jaar bestond’, zegt Evenhuis. ‘En ook bij het 100-jarig jubileum. Dat was in 2002, in dat jaar kregen we hier het NK kortebaan voor dames. Dat was wel een hoogtepunt hoor. Wat ook leuk was: de ringrijderij met auto’s. We hadden een paar oude auto’s op het ijs, en de bestuurders moesten met een arm uit het raam ringsteken. Dat was een mooi spektakel.’
Evenhuis: ‘Ik ben zelf ook schaatser geweest, eerst op houten doorlopers en later op lage noren. Maar als voorzitter had je, zeker nu de vorstperioden veel korter zijn, weinig tijd om het ijs op te gaan. Daar was het te druk voor.'
Zonder Rietje was het niet gelukt
Aaldrik Evenhuis
Evenhuis kondigde zijn vertrek drie jaar geleden aan. ‘Ik heb toen gezegd dat het mijn laatste periode zou zijn. Er waren mensen binnen het bestuur die dachten dat ik nog wel door zou gaan. Maar nee. Op een gegeven moment is het mooi geweest.’

Rietje

Ondertussen is ook Rietje, de vrouw van Aaldrik, de kamer binnen gekomen. ‘Zij heeft altijd achter mijn bestuurswerk gestaan’, zegt Aaldrik. 'Zonder Rietje was het niet gelukt. Zij schrok er ook wel even van toen ik drie jaar geleden zei: ik stop.
Rietje: ‘Ik schrok ervan omdat het bestuurswerk heel goed is voor Aaldrik. Het is goed als hij over de ijsbaan loopt en met mensen praat.’

Erelid

‘Ik blijf wel actief hoor’, zegt Aaldrik. Ik ben ook nog bezig bij de voetbalvereniging, en verder hoef ik me ook niet te vervelen. Weet je, ik heb een prachtige tijd gehad en ik heb veel waardering gekregen. En ik ben benoemd tot erelid van de ijsclub!'