In zeventig dagen per roeiboot de oceaan over: Groningse Mel deed het

Mel Eissens tijdens de zonsondergang
Mel Eissens tijdens de zonsondergang © Eigen foto
Na 4.800 kilometer roeien is de Groningse Mel Eissens aangekomen in Antigua, een van de Caribische eilanden. Ze deed mee met de World's Toughest Row, een jaarlijks evenement. Dit jaar was een van de zwaarste edities.
'Ze heeft alles meegemaakt wat je mee kon maken, qua weersomstandigheden', vertelt teammanager Jolanda Smit. 'De eerste week was meteen zeer extreem, met hele hoge golven. Maar ze heeft ook momenten gehad met bijna geen wind, dan kan je je boot bijna niet verplaatsen.'
Daarnaast heeft ze zo'n drie of vier dagen voor para-anker gelegen. Dan wordt een speciaal anker gebruikt om een storm uit te zitten, zonder dat je je verplaatst.

Elf soloboten

In totaal zijn er 38 boten die de overtocht hebben gewaagd. De bemanning verschilde. Eén boot had vijf roeiers, er waren boten met twee, drie of vier roeiers, en er waren elf soloboten. Die zijn als laatste gestart, omdat ze ook het langzaamste gaan.
'Na vier uur ben je je voorganger al kwijt, door de golven', legt Smit uit, die telkens updates kreeg vanaf de roeiboot. 'Na een paar weken kwam er weer wat onderling contact. Alle roeiers hebben ook een satelliettelefoon, en een manier om WhatsApp te gebruiken. Dus er is best wel wat contact, en dat vinden ze wel heel fijn. Je zit toch in dezelfde situatie.'
De tijdsverschillen liepen op de oceaan flink op. 'De eerste boot kwam op 17 januari aan, ruim een maand geleden.' Eén team heeft de tocht niet afgemaakt, door een sterfgeval aan boord. Dat is op onderstaande foto het oranje bootje op de oceaan.
Lees verder onder de foto
Het roze lijntje is de route die Mel aflegde
Het roze lijntje is de route die Mel aflegde © Screenshot YB Races
De Groningse vertrok op 13 december vanaf het Canarische eiland La Gomera en is zeventig dagen onderweg geweest. Smit: 'Mel had een heel druk sociaal leven, voor dit evenement. Dat je dan opeens alleen maar bezig bent met roeien en niks anders, dat kostte in het begin heel veel moeite. Dan denk je bij jezelf: Is dit nou mijn leven voor de komende tien weken? Dat was wel een issue, maar op een gegeven moment kom je in een ritme.'
Eén keer kreeg ik een appje: Ik heb het wel gezien, kan je me ophalen?
Jolanda Smit - teammanager

Aanval van blauwe marlijnen

Onderweg is ze van alles tegengekomen. Niet alleen hoge golven en onvoorspelbare stromen, ze heeft bijvoorbeeld vier keer een aanval van blauwe marlijnen gehad, die haar boot niet beschadigd hebben. 'Die zitten achter een tonijn aan, die onder de boot veiligheid zoekt. Dus ze moest telkens heel veel lawaai maken, zodat ze die tonijn wegjaagt', legt Smit uit.
Lees verder onder de post

Doorzetten

Veel tijd om echt te genieten van de natuur is er niet, maakt ze duidelijk. 'Maar Mel heeft heel veel support gehad van vrienden en familie, dat gaf haar energie, dat vond ze heel fijn. En met het goede doel in haar achterhoofd is ze steeds doorgegaan.'
Het doel waar ze voor roeide is Stichting Interplast Holland, een team vrijwilligers dat mensen in de gezondheidszorg in Afrika opleidt. De doneerpagina van Mel vind je hier.
Eissens vertelt over haar avontuur:
Mel Eissens roeide de oceaan over
'Eén keer kreeg ik een appje: 'Ik heb het wel gezien, kan je me ophalen?', zegt Smit lachend. 'Maar we hebben haar weer aangemoedigd. Sommige periodes is het vooral mentaal heel zwaar, maar ze had om de dag contact met de organisatie, en dat zijn mensen die zelf de route ook hebben geroeid.'

Verse maaltijd

'Toch is ze wel heel, heel, heel erg blij dat ze is aangekomen', weet Smit. 'En ze had vooral zin in haar eerste verse maaltijd, die ze bij de finish kreeg.' Onderweg leefde de roeister op gevriesdroogde maaltijden. 'Na een paar dagen verandert je smaak volledig. Het eten was een verplichting, dan is het niet meer aangenaam.'
Bekijk hier beelden die Mel tijdens haar tocht maakte:
Roeister is na zeventig dagen de oceaan over