Oekraïense familie in Helperkerk: 'De kinderen vragen elke dag: wanneer gaan we naar huis?’

De Oekraïense Oksana en haar kinderen
De Oekraïense Oksana en haar kinderen © RTV Noord
Oksana, een 36-jarige vrouw uit Oekraïne, vluchtte twee jaar geleden uit Oekraïne naar Groningen. Samen met haar man en drie kinderen woont ze sindsdien in de bovenwoning van een bijgebouw van de Helperkerk in Stad. In haar thuisland woedt de oorlog voort.

Door: Evelien Boer & Amber Woldhek

Hoewel het bijgebouw officieel geen woning is, gedoogt de gemeente Groningen de opvang vanwege gebrek aan woningen. De beperkte ruimte in de kerk brengt uitdagingen met zich mee. Zo moet Oksana de douche delen met twaalf andere Oekraïners. Ondanks de krappe omstandigheden voelt ze zich er thuis, dankbaar voor de liefde en zorg van de kerk en de Nederlandse gemeenschap. 'Het is soms wat klein, maar we voelen ons hier thuis. We voelen de liefde van de mensen om ons heen.'

Halsoverkop op de vlucht

Twee jaar geleden neemt het leven van Oksana plots een grote wending, als ze halsoverkop haar land moet ontvluchten vanwege de Russische inval. Het gezin verblijft de eerste tien dagen in Duitsland in de hoop snel te kunnen terugkeren naar huis.
De situatie verbetert niet, dus zoekt Oksana contact met Jacob Wubs, een Groningse voorganger die regelmatig afreist naar Oekraïne. Voor de kerk is het meteen duidelijk: ze gaan Oksana, haar gezin en andere Oekraïners in nood direct opvangen.
Twee jaar later zit ik nog steeds met hetzelfde gevoel: wanneer is de oorlog afgelopen?
Oksana - Oekraïense in Helperkerk
Het gezin van vijf wordt liefdevol opgevangen in de Helperkerk. Nu, twee jaar later, zijn ze redelijk gewend geraakt aan hun nieuwe Nederlandse leven. Haar kinderen spreken inmiddels Nederlands en haar man werkt in de bouw. Oksana, die in Oekraïne economie studeerde, zorgt thuis voor de kinderen en zet zich in voor haar landgenoten die in Nederland wonen.
Maar dagelijks is ook de pijn van het gemis van het thuisland voelbaar. 'Twee jaar later zit ik nog steeds met hetzelfde gevoel: wanneer is de oorlog afgelopen en kunnen we naar huis?

Het leven in Nederland

Ook haar kinderen van tien, vijf en twee jaar oud willen graag terug naar Oekraïne. 'M'n kinderen vragen elke dag: mam, wanneer gaan we naar huis?’, zegt een geëmotioneerde Oksana.
Hoe meer we ons mengen, hoe lastiger het is om terug te gaan
Oksana
Zolang ze nog niet terug kunnen vanwege de oorlog proberen Oksana en haar gezin zo goed en zo kwaad als het gaat hier een bestaan op te bouwen. Soms is dat lastig. 'Het heeft er misschien mee te maken dat we nog niet helemaal geïntegreerd zijn in Nederland. Dat wordt misschien beter als we een eigen huis hebben, ik werk heb en de kinderen nog iets beter Nederlands spreken. Ik wil me graag mengen in de Nederlandse maatschappij, maar ik ben bang. Want hoe meer we ons mengen, hoe lastiger het straks is om terug te gaan.'
Oekraïense Oksana laat zien hoe ze woont in de Helperkerk