Vrijheid voor de gebeten hond

Het is oorlog in Groningen. Inzet is de positie van de stadshond. De discussie duurt al jaren en neemt steeds vreemdere vormen aan. Nu wordt zelfs serieus gepraat over een 'losloopdiploma' voor honden. De meeste maatregelen houden sowieso niet lang stand. De gemeente zoekt het in repressie en dikke boetes. De hondenbazen voelen zich gecriminaliseerd. De oplossing is echter simpel en kan betaald worden uit de gemeentelijke hondenbelasting.

Er loopt een diepe kloof door de Groninger samenleving tussen stadjers met hond en stadjers zonder hond. De laatste groep is ruim in de meerderheid, op zes van de zeven adressen in de stad woont geen hond. Sommige van die mensen zonder hond hebben een hekel aan de viervoeters of zijn er zelfs bang voor. Maar de hondenbazen eisen vrijheid op voor hun dieren. Echter, waar zelfs voor wietrokers, hangjongeren, scooteraars en andere omstreden groepen een gedoogoplossing in elkaar gepolderd is, lukt dat maar niet voor de brave hondenbazen. De gemeente houdt vast aan het strenge beleid.

De discussie gaat niet meer over hondenpoep. Vrijwel iedereen is het er over eens dat die moet worden opgeruimd door de baasjes. Al vinden de hondenmensen wel dat zo'n opruimplicht ook zou moeten gelden voor de politiepaarden die dagelijks vele kilo's dampende vijgen achterlaten in de stad. De echte discussie gaat nu over loslopen of aanlijnen. Hondenkenners leggen uit dat juist aangelijnde honden gefrustreerd raken en daardoor onvriendelijk kunnen worden. En als de hond wordt gereguleerd, waarom dan niet ook de kat?

Een teckel is geen pitbull. Maar daar hebben mensen met een hondenfobie geen boodschap aan. De controverse verdeelt ook de partijen in de gemeenteraad. De raadsleden draaien rondjes om steeds dezelfde argumenten en bijten zichzelf in de staart. Ze lijken te zijn vergeten dat in de Stad nog steeds hondenbelasting wordt geïnd: ruim 111 euro voor één hond (en zelfs 500 euro voor eigenaars van drie honden!). De opbrengst moet voldoende zijn voor een wereldwijd beproefde oplossing: het hondenpark.

Richt naar het voorbeeld van de 'Cruijff Courts' in alle stadswijken omheinde losloopplaatsen in waar honden en hun bazen zich uit kunnen leven. Hoe groter hoe beter. Deze 'Jan Seton Kooi' (genoemd naar de onvermoeibare voorvechter van een krachtig hondenbeleid) is op veel andere plaatsen al een succes, zoals in de gemeenten Westervoort, Overbetuwe en Teylingen. Laat de opsporingsambtenaren er een oogje in het zeil houden en laat ze vooral ook uitkijken naar zwartblaffers. Dan kan de gemeenteraad zich weer concentreren op zaken die er echt toe doen in de Stad.
Want dat is hard nodig.

Henk Binnendijk

Meer over dit onderwerp:
opinie commentaren
Deel dit artikel:

Recent nieuws