Buitenseks bij de Plas

"Zag je dat? Die fietser daar! Die man heeft een vrouwenslipje aan en netkousen!" De goede kennis waarmee ik met onze honden rond de Hoornseplas liep, schaterde het uit.

Voorovergebogen haastte de vreemd uitgedoste man zich op zijn fiets naar het schiereiland dat 's zomers wordt gebruikt voor 'vrije recreatie'. Het naaktstrand dus. Daar scharrelden in de verte twee al wat oudere mannen achter de bosjes.

"Je zag hem toch wel, die travestiet?" Ja ja, ik had hem gezien. Die rare snuiter is hier vaker. De mannen van de buitenseks en de autoseks zijn helemaal terug bij de Hoornseplas. Eigenlijk zijn ze nooit echt weggeweest. In deze najaarsmaanden delen ze het recreatiegebied met de hondenuitlaters, joggers en wandelaars. Een combinatie die tot misverstanden leidt.

Een paar jaar geleden maakten politie en stadswachten hier nog jacht op de bronstige mannen. De 'homo-overlast' was in 2008 en 2009 veel in het nieuws. RTV Noord en het Dagblad zaten er bovenop. Er werden bonnen geschreven, bosjes gekapt, struiken verwijderd. De parkeerplaatsen rond de Plas kregen een hek en dat ging 's avonds en 's nachts op slot. Homobelangengroep Keelbos stapte boos naar de rechter maar die gaf Keelbos ongelijk.

We zijn dik vijf jaar verder. Kennelijk heeft het Groninger gezag de strijd nu toch opgegeven. De buitenseksers hebben hun terughoudendheid weer laten varen. Ze doen hun dingen zelfs schaamteloos in een auto met openstaand portier of tegen een boom.
Ik ken een paar stamgasten op de parkeerplaats van gezicht. Snorremans op zijn elektrische fiets. De kale met zijn uitgezakte spijkerbroek. De man op het bankje. Het witte autootje op de invalidenparkeerplek. Ik zie ze soms een paar keer in de week. Ze trotseren weer en wind. Ze wachten, ze cruisen, ze turen.
En af en toe vergissen ze zich.

De vaste klanten herkennen mij intussen ook wel denk ik. Ze weten dat ik mijn hond kom uitlaten en niks anders. Maar niet allemaal. Vorige week was het een paar keer raak. Op de parkeerplaats kwam een man in een regenbroek aangefietst om mijn vlees te keuren. Nu heb ik intussen de leeftijd bereikt waarop je een gratis griepprik krijgt dus wat de man inspireerde is mij een raadsel. Ik liet gauw mijn hond Anna uit de auto springen. Anna blafte naar de man. De boodschap kwam over. Weg was-ie. Koekje voor Anna.

"Laat ze toch", zei mijn tolerante wandelvriendin. "Ze doen je toch niks?" Da's ook weer waar. Even los dan van al dat nerveuze geile gedoe natuurlijk en los van de condooms en de poep in de bosjes, waar honden dan weer erg in geïnteresseerd zijn. Ze doen verder niks.
Maar ze bederven wel je plezier. De Hoornseplas is -van oktober tot april- een uniek losloopgebied voor hond en baas. Met een fraai wandelpad over de dam langs het Paterswoldsemeer. Water, strand en bos voor de honden. Wat wil je nog meer?
Nou ja, je wil daar dus niet worden aangezien voor een sekszoeker.

Al kan zelfs dat -behalve irritant- nog leerzaam zijn ook. Vrijdag kwam er alweer zo’n broeierig kijkende man op mij af toen ik mijn auto bij de Plas parkeerde. Hij bleef zwijgend staan, op zo'n tien meter van mijn auto. Ik stapte geërgerd uit en deed de achterklep open voor Anna. Die ging er meteen op een drafje vandoor. Ik haar achterna. Toen ik omkeek zag ik dat de man ons op een afstandje volgde en mij bleef beloeren.

Thuisgekomen, nog steeds wat mopperig, vertel ik het verhaal aan mijn echtgenote. Die lacht en haalt haar schouders op. Ze zegt laconiek:
"Dan weet je nu eindelijk hoe een vrouw zich soms voelt op straat".

Henk Binnendijk

Meer over dit onderwerp:
opinie columns
Deel dit artikel:

Recent nieuws