Olifantsdracht in Winschoten

Het lijkt een aangenaam rommelig idee: een Wereldbazar in Winschoten, een overdekte markt van twee verdiepingen waar zo’n 500 standhouders in het weekend allerlei, maar vooral oosterse, producten kunnen verkopen, zoals sambal, kimono’s en porseleinen reuzenpanda’s.
Maar ook een rommelig idee wordt heel dor getoetst aan de wetgeving die ons land zo keurig aangeharkt houdt. En de Raad van State vindt dat die Wereldbazar niet gebouwd mag worden op de geplande locatie, een eind buiten het centrum van Winschoten. Dit tot opluchting van een paar winkeliers in de Torenstraat, die de zaak hadden aangespannen. Dus nu moet er eerst een omgevingsplan van de provincie ‘gerepareerd’ worden. Zo los je dat op als overheid: als Mohammed niet naar de berg wil komen, komt de berg wel naar Mohammed.

De initiatiefnemers zijn al ruim negen jaar bezig om deze Oost-Groningse variant van de ‘Oosterse Markt’ in Beverwijk van de grond te tillen. Dankzij de hoogste bestuursrechter kunnen ze nóg langer doordenken over hun Wereldbazar. Aan de markt zal het niet liggen. Verrassend genoeg zijn er moeiteloos vijfhonderd standhouders te vinden die uitgerekend in Winschoten allemaal oosterse kruiden, kaftans en kipsaté willen verkopen, de nagels van bezoekers willen lakken of ‘streekgebonden’ producten willen verkopen, en dat niet alleen op Koningsdag, maar elk weekend.

Het concept lijkt gebaseerd op de wet van de kritische mensenmassa. Als er eenmaal genoeg mensen op dezelfde plek zijn, dan trekt dat nog meer mensen, die allemaal even willen vergeten dat ze een individu zijn. Er hoeft verder niet zoveel te doen te zijn, het mag er zelfs een hel zijn, als er maar veel volk rondloopt. Daarom gaan mensen ook vrijwillig naar het strand op een snikhete dag, naar een braderie, de Vierdaagse van Nijmegen of de meubelboulevard op Tweede Paasdag. Ze willen ook best naar de Wereldbazar, als de buren ook gaan. Het maakt niet uit of er oosterse of noordelijke producten verkocht worden.

Ook aan de voorbereidingen ligt het niet. Zelfs de website is al helemaal klaar. Een wervende animatiefilm laat een mooie parkeergarage zien met nog twee verdiepingen vol miniatuur winkeltjes erboven. Het plan zou helemaal geen concurrent zijn, maar juist een aanvulling voor de Winschoter middenstand en ook nog eens tientallen banen opleveren. Wie wil dat nou niet? Nou, de bestuursrechter dus.

Als het succes van een onderneming groter wordt naarmate er langer aan gewerkt is, dan gaat de Wereldbazar een stralende toekomst tegemoet. Maar vaak leidt zo’n olifantsdracht tot een spontane abortus in het zicht van de finish. Dan blijkt het momentum verdwenen, zoals dat heet, of simpeler: ‘Laat maar, het hóeft al niet meer.’ Neem bijvoorbeeld de baanverlenging van Groningen Airport Eelde, die te laat kwam, de Zuiderzeelijn die na tien jaar delibereren werd afgeblazen en de stadstram waar net zo lang over was nagedacht tot een meerderheid in de Groningse raad er geen heil meer in zag.

Als het nog veel langer duurt vergaat het de komst van Wereldbazar net als de wederkomst van Christus. Die laat ook al zo lang op zich wachten dat het nou niet meer hoeft.



Willem van Reijendam
Meer over dit onderwerp:
opinie columns
Deel dit artikel:

Recent nieuws