Chip van de duivel

Elk leger heeft zijn voorhoede, die in de oorlog natuurlijk meteen wordt neergemaaid. Lullig voor de frontsoldaten, maar ja, iemand moet de eerste zijn…
Als het gaat om het voortschrijden van wetenschap en techniek spreken we niet van frontsoldaten, maar van early adopters. Die nemen geheel vrijwillig het voortouw. In de Middeleeuwen waren ze de eersten die geloofden dat de aarde om de zon draaide, in de negentiende eeuw stapten ze zonder blikken of blozen in de trein, ze surften als eerste op internet, hadden de eerste smartphone en nu laten ze een chip onder hun huid implanteren. In onze provincie wonen nu nog maar drie van die pioniers, maar ook zij vormen de voorhoede van wat nieuws.

Onheilsprofeten, cultuurpessimisten en andere gidsen die ons gaarne wijzen op de gapende afgrond waar we (al eeuwen) op af denderen hebben er weer een nieuw mikpunt bij. Voor hen is evident dat een chip, ter grootte van een rijstkorrel, ergens in een pols geplant, een nieuwe stap is richting de hel van ontmenselijking en robotisering. Sodom en Gomorrah, Brave New World en Big Brother tegelijkertijd. Echt een kolfje naar de hand van de fantasierijke zwartkijker.

(Vul hier uw zwartste scenario in, bijvoorbeeld iets met implanteren van alle baby’s met hun burgerservicenummer, een chip die permanent Postbus-51 reclames in uw hoofd afspeelt of een zendertje dat al uw eetgewoontes, inclusief de kankerverwekkende worst, doorbrieft aan het Voedingsbureau, … iets met Satan zelf, die zich in de chip verscholen heeft, … iets met totalitaire overheid, hackers, of lekkende onderhuidse batterijtjes, … het aantal doembeelden is ontelbaar.)

Intussen is één van die chip-pioniers dus een vrouw uit Enumatil die alleen maar te lui is om steeds weer haar toegangspasje te voorschijn halen voor de sportschool en een pinpas om haar energiedrankje daar af te rekenen. Zoals alle mode is ook dit iets mals met een hoog must have gehalte. Niks Big Brother, maar gewoon het soort verveling dat anderen ertoe brengt om een tattoo of een piercing te nemen. Early adopters vervelen zich net iets eerder dan de late majority.

Het is best mogelijk dat zo’n geïmplanteerde chip het zoveelste signaal is dat we als samenleving afglijden richting verdoemenis, maar daar komen we zonder die chip ook wel terecht. We bevinden ons sowieso op een hellend vlak en dat is niet de schuld van de pioniers. Die laten voorlopig alleen maar zien dat je heel gelukkig kunt zijn met een geïmplanteerde chip, zeker als je ook nog eens een abonnement op de sportschool hebt. Alleen moeten ze de tijdwinst die ze boeken bij het passeren van het toegangspoortje weer inleveren, omdat ze aan Jan en alleman moeten uitleggen hoe het werkt, zo’n chip.

Anders dan frontsoldaten lopen de early adopters weinig risico’s. Ze bevinden zich niet op de snelweg naar de hel, maar lopen hooguit het risico op ergerlijke jeuk als die chip gaat ontsteken en een rood puistje op hun hand wordt.

Willem van Reijendam



Naschrift. Het voelt wat ongemakkelijk om een opgewekte column te schrijven terwijl tegelijkertijd een aanslag op Parijs, dus op ons, Europeanen, wordt gepleegd. Toch vind ik dat geen reden om op te gaan in rouw en wrok. We moeten ons niet van de wijs laten brengen door extremisten. Dat is precies wat ze willen. Laten we de slachtoffers gedenken, de daders berechten en intussen gewoon doorgaan met waar we in geloven. Vandaar dus een column als alle andere.
Meer over dit onderwerp:
opinie columns
Deel dit artikel:

Recent nieuws