Onstwedder koeien worden verwend in grote ronde stal

Het is een bijzonder bouwwerk: een compleet ronde stal in het buitengebied van Onstwedde. Met een diameter van 45 meter is het de grootste in zijn soort op het Europese vasteland.
De stal is er neergezet door Harry en Chonda Luring. Zij hebben een biologisch melkveebedrijf. Ze hebben gekozen voor een ronde stal, omdat ze denken dat hun koeien zich daar prettiger in voelen.
Wegbranden
De Lurings zijn gestopt met het wegbranden van de hoorns van hun pasgeboren kalveren, zoals op de meeste andere melkveebedrijven wel gebeurt. Dat is gebruikelijk, omdat koeien met hoorns elkaar kunnen verwonden. Dat gebeurt bijvoorbeeld als een koe die hoog in de rangorde staat een zwakkere zuster in de hoek drijft.

De ronde stal moet dit voorkomen. 'Wij vinden het belangrijk dat koeien de ruimte hebben om te vluchten', zegt Chonda Luring. 'In een ronde stal zijn geen smalle gangpaden of hoeken waarin ze kunnen vastlopen'.

Opslagplaats

'De hoorns hebben bovendien een functie', vervolgt ze. 'Het is een opslagplaats voor mineralen en speeksel, en dus belangrijk voor de spijsverteriing van de koe'.
De stal is ontworpen in Engeland, waar het een Roundhouse heet. Maar de Lurings spreken liever van een 'KOEpelstal'.
Potstal
Niet alleen de ruimte is bijzonder, ook de manier waarop de mest verzameld wordt. Dat wordt niet samen met de urnine als drijfmest verzameld in een kelder, maar in een 'pot', het middelste gedeelte van de stal. De mest die daar terecht komt wordt regelmatig afgedekt met een verse laag stro, en de koeien staan er bovenop.

Die stromest is zeer koolstofrijk. 'We vinden het heel belangrijk dat het bodemleven goed functioneert', zegt Harry Luring. Stromest heeft daarvoor een betere kwaliteit dan drijfmest'.

Meewerken met de natuur

De Lurings zouden ook biologische melk kunnen produceren met 'gewone' melkkoeien zonder hoorns in een 'normale' stal, maar daar kiezen ze dus niet voor. Harry: 'Je kijkt naar de natuur, hoe die functioneert, hoe die in elkaar zit. We proberen ons daaraan te conformeren. Niet de natuur naar onze hand zetten, maar met de natuur meewerken'.
Zijn het idealisten? 'Als je ons zo wilt noemen, mag dat', zegt Harry met een glimlach. 'Maar wel met beide voeten op de grond', voegt zijn echtgenote daaraan toe.