KEI-lopers ontwaken: 'Helemaal neergegaan, wat een ellende'

Het internationale KEI-groepje op het terras.
Het internationale KEI-groepje op het terras. © RTV Noord
De bierdampen hangen nog als een mistdeken over de Grote Markt, waar maandagavond het grote openingsfeest van de KEI-week werd gehouden. We volgen twee KEI-groepjes tijdens hun ontdekkingstocht deze week.
Door Martin Cusiel

Ik maakte nimmer de KEI-week mee. Ik had de pech dat ik in Zwolle studeerde. Maar dat moet dit jaar maar eens anders. Nee, ik ga geen KEI-week meer lopen, daar ben ik met mijn 34 jaar iets te oud voor. Maar ik wil wel eens weten wat er allemaal gebeurt.

Van tequila naar Fristi

Het is maandagavond 20.47 uur. Ik word toegevoegd aan de WhatsApp-groep 'Keigroepje Tequila'. Binnen een seconde is de naam gewijzigd in 'Keigroepje Fristi'. Alles voor een braaf imago. De KEI-lopers in de appgroep vinden het prima als ik hun belevenissen meekrijg. Als het anoniem is dan. Vooruit.

'Ben je klaar voor escalatie?'

'Kom je mee drinken?', klinkt het al na twee minuten. 'Ben je klaar voor escalatie?', volgt niet veel later. Ik lig languit op de bank naar de Olympische Spelen te kijken en app zo gevat mogelijk terug tussen de stroom aan berichten door.

'Wanneer ga je mee? Voor wat hoort wat!'. Ze blijven het proberen. Of ik ook aan xtc kan komen. O ja, en als tegenprestatie kan ik woensdag wel koken voor hen. Ik gniffel en schenk nog een kop thee in.
De nieuwigheid van een vreemde ouwe kerel went snel. Het vragenvuur dooft en het gesprek kabbelt voort over muntjes, 'waar staan jullie?' en 'we gaan weg!'. Vlak na elven meldt de eerste KEI-loper in de groep moe te zijn.

Stilte na de KEI-storm

De volgende ochtend lees ik de rest van de belevenissen. Zonder kater en goed uitgeslapen scroll ik door de berichten. Terwijl de zon tussen de bomen door schijnt en ik een slok koffie neem, is het uitgestorven in de app. Een schril contrast met de nachtelijke uitspattingen.
Om 1 uur 's nachts bedankt een jarige KEI-loper iedereen nog voor een keigave verjaardag. Acht minuten later volgt de eerste afhaker. En tegen half 2 de tweede. Enkele fanatiekelingen wagen een gokje in het casino. 'Alles op rood!' staat bij een foto. Eén minuut later volgt een kiekje van een handjevol fiches. Weer een paar tellen later: 'Fuck, alles verloren.'


In een uiterste poging het nachtelijke avontuur te verlengen, vraagt één van de KEI-lopers advies. 'Waar is het feestje nu?', vraagt hij tegen half 3. Ik lees het appje pas tegen een uurtje of zeven. En als brave Hendrik had ik hem ook niet kunnen helpen.
'Al wakker vrindjes?', vraag ik. Een uur later volgt een kort 'moe'. Tegen tienen ontwaakt nog iemand. Het is de jarige: 'Helemaal neergegaan. Wat een ellende. Ik sterf echt duizend doden.''
De picknick van dinsdag vormt voor velen een uitdaging. Om 12 uur staat deze gepland in het Stadspark. Veel te vroeg na een nacht doorhalen. 'Ik sla over', begint het. 'Ik voel me nog een beetje dronken', antwoordt een ander. 'Ik bén nog een beetje dronken', oppert een derde brakkeling.

Internationaal KEI-groepje

In de andere appgroep waar ik deel van uitmaak, druppelen berichten mondjesmaat binnen. Niet iedereen uit het groepje laat me berichten meelezen. Slechts een handvol eerstejaars van verschillende nationaliteiten zit in een aparte appgroep waar ik wel bij mag. Ze komen uit de Verenigde Staten en Duitsland, uit Engeland, Italië en Heerlen. Zeg maar gerust een internationaal, bont gezelschap.

Na heliumkaraoke bij studentenvereniging Dizkartes en feesten in de Groote Griet trekken zij op de vroege dinsdagochtend dezelfde conclusie als de casinogangers. 'De eerste nacht was fantastisch.'