Door de mand: Kees Vlietstra is dirigent van Shantykoor Scheurbuik

© RTV Noord
Het is de tijd van de teamuitjes zo aan het eind van het sportseizoen. Vorig seizoen gingen we rond deze tijd met het derde naar Terschelling. Naar een kampeerboerderij. Ik moest reserveren.
'U moet goed weten dat we absoluut niet verhuren aan voetbalteams.' Ik slik. De mevrouw aan de andere kant van de lijn gaat nog even verder. 'We hebben al te vaak overlast gehad van dronken voetballers in onze kampeerboerderij. Daar beginnen we niet meer aan. Maar goed, u klinkt niet als een voetballer. Onder welke naam kan ik de reservering noteren?' 
Ik slik nogmaals. 'U hoeft zich geen zorgen te maken hoor, mevrouw Doeksen. Ik ben dirigent van shantykoor Scheurbuik. Ons koor bestaat uit 20 mannen. O nee, Gerrit kan niet mee. Die heeft de kinderen dat weekend.'
Anderhalve maand later stopten er drie taxibusjes op het erf van de kampeerboerderij. De mannen van het derde stapten lallend uit. Mevrouw Doeksen kreeg een lichte hartverzakking toen ze mijn 'zangers' van shantykoor Scheurbuik met hun voetbaltassen met opschrift 'vv Engelbert 3' de slaapzaal zag binnen druppelen. Ondanks de frustratie van mevrouw Doeksen werd het een fantastisch weekendje met mijn zangers. 
Iets anders. Dit weekend is het precies 29 jaar geleden dat mijn vrouw en ik voor het eerst zoenden. Met elkaar. 10 juni 1988, openingsdag van het EK'88. Duitsland-Italië, uitslag 1-1. De twee weken die volgden had ik oranje vlinders in mijn buik. Een dag na de finale gingen we een dagje naar Ameland. Op de veerboot terug naar Holwerd zagen we benedendeks op de tv de huldiging in Amsterdam. Aanvoerder Ruud Gullit, met een grote bos rastakrullen, nam op het Museumplein de microfoon en bedankte Nederland voor de massale steun. Ik had de hand van mijn vriendinnetje vast. Met mijn andere veegde ik onopvallend een traantje weg.
Precies 29 jaar later zit mijn vrouw op een ander eiland, Terschelling. Ze is met vriendinnen cultuur aan het snuiven op Oerol, een festival voor vrouwen van middelbare leeftijd die in de duinen bij Midsland met de oren vol zand nippend aan zouthout thee naar schurende Japanse indie rock op een dwarsfluit luisteren en na elk optreden enthousiast klessebessen dat ze nog een doos rosébier hebben staan in hun tent op camping De Appelhof. Via WhatsApp laat ze weten dat het 'supergezellig' is. 
Toen ik voor het eerst van Oerol hoorde, gingen mijn gedachten direct naar oud FC Groningen-speler Barend Beltman. Die had de term Oeroën bedacht. Oeroën was afgeleid van de harde speelwijze van de elftallen van Uruguay en Paraguay. Op de Hoornse Plas speelden we met ALO-studenten begin jaren negentig onder leiding van Barend, met zijn weelderige bos krullen, partijtjes Oeroe-voetbal. Tackles onder kniehoogte mochten alleen met gestrekt been. Daarboven mocht alles.
Maar goed, omdat mijn vrouw op Terschelling zat 'had ik dit weekend de kinderen.' Ons mannenweekend begon vrijdag met Nederland-Luxemburg. In de dug-out zit naast de nieuwe bondscoach de aanvoerder van het EK'88. Met een kale kop. Ik geniet van de passie en kwaliteit van Robben en Sneijder. Mijn jongens houden het geen hele wedstrijd vol. Hun aandacht gaat al snel naar mobieltjes en iPads. Zo zien ze niet dat Robben wordt gewisseld en dat Sneijdertje in zijn 131e (!) interland de aanvoerdersband van Arjen krijgt omgeschoven.
Mooi moment. Moest direct denken aan het moment dat ik na zestien jaar aanvoerderschap in het eerste van Nic. mijn aanvoerdersband plechtig aan mijn opvolger Taco Poelstra overhandigde. Die beloofde me dat hij dat ding met trots zou dragen. Dat heeft hij welgeteld twee wedstrijden volgehouden. Toen kreeg Taco spontaan gordelroos van mijn band. In zestien jaar had ik dat ding uit bijgeloof nooit gewassen. 
Zaterdag hadden mijn jongens een korfbaltoernooi in het Friese Opende. Ondanks dat ik als leider duidelijk de locatie had gecommuniceerd stond er toch weer een mamma met een speelstertje in het Groningse Opeinde. Maar goed, met twee mooie klassieke vaantjes in de sporttas reden we aan het eind van de middag weer richting Engelbert. De jongens keken rozig naar buiten. Ik drukte op de cd speler. Acda & De Munnik. Stukje muzikale opvoeding. De Kapitein deel 2. Ik denk aan mijn vrouw op Oerol en hoe we al negentwintig jaar aan het Oeroën zijn. Zachtjes zing ik mee. 
Ik hou van haar, ik haat 'r, ze haat ook veel van mij
Van de achterbank komt de vraag of we patat gaan halen bij Harry's Café. Ik slik en knik. 
Gelukkig komt ze vanavond weer thuis. Het was een lekker maar ongezond weekend. Volgens mijn oudste zoon zitten er in het woord pappa niet voor niets drie p's: pizza, pannenkoeken en patat. Het wordt weer tijd voor vitamientjes van mamma: mango, meloen en mandarijntjes. Ook goed tegen scheurbuik.