Door de mand: Kees Vlietstra over een stroperige sportweek

In een wat stroperige Groninger sportweek-Ranomi won veel maar geen goud, Lycurgus en Nic. kregen een ongenadig pak slaag, Henk Grol viel weer eens geblesseerd uit, Dai Dai Ntab kwam niet lekker door de bocht en Sarèl de Jong kreeg klappen van de jury- was het enige lichtpuntje dat FC Groningen dit weekend gelukkig niet heeft verloren.

Landelijk gezien was het opmerkelijk dat er maar liefst vier sportbiografieën op de markt kwamen. De levens van trainer Foppe de Haan, spelersmakelaar Rob Jansen en de voetballers Royston Drenthe en Stefan Pettersson kunt u nu lezen in hun eigen boeken. Waar het leven van Royston bol staat van de smeuïge anekdotes is het leven van Foppe zoals zijn naam doet vermoeden: hartstikkene normaal.

Het leven van Rob Jansen wordt beschreven door Michel van Egmond, die met eerdere boeken over Van der Gijp en Kieft bewezen heeft dat kunstje wel te beheersen. Toch ga ik genoemde biografieën nog even niet lezen. Lees op dit moment 'A Season on the Brink' over de geniale en geschifte basketbal coach Bob Knight. Briljant geschreven. Één grote anekdote.

Stefan Pettersson, de koele Zweedse spits van Ajax tussen 1988 tot 1994, kwam tijdens de publicatie van zíjn biografie met een glimlach anekdote. Pettersson vertelde vol bewondering over Louis van Gaal, zijn toenmalige coach.
''Voor de return tegen Genoa in de halve finale van de Europa Cup in 1992 wilde Van Gaal ons beelden laten zien uit de eerste wedstrijd, die had hij opgenomen op video. Maar toen bleek dat zijn dochter een aflevering van 'Goede Tijden Slechte Tijden' eroverheen had genomen..."

Door dit videoverhaal droomde ik stroperig weg.
In mijn eerste periode als hoofdcoach bij Nic. keken we namelijk ook videobeelden van de komende tegenstanders. In de voormalige kantine van de oude Wijert hal had ik de videorecorder klaar gezet. Na het inleidende praatje ('probeer je ogen open te houden en doe in ieder geval alsof je kijkt') startte ik de beelden. Keiharde porno. Debbie does Dallas. Geintje van de selectie. Die hadden de videoband verwisseld toen ik bezig was de opstelling van de komende tegenstander op een flip-over te schrijven. Hilariteit alom. Ik liet me echter niet kennen en schakelde razendsnel. Ik liet de hete film over ons heen komen. Wat me in de analyse opviel, blijft je werk als coach tenslotte, was dat er veel van achteren werd gepenetreerd. We hebben derhalve gekozen om die bewuste wedstrijd te gaan achterverdedigen. We hebben de film helemaal uitgekeken. De mannen om toch wat tactische variaties te ontdekken en de vrouwen hoopten heel romantisch dat op het eind van de film Debbie ging trouwen met de hoofdpersoon.

Achterverdedigen, huh? Even uitleggen. Achterverdedigen is binnen het korfbal een verdedigingstactiek waarbij de verdedigers de aanvallers uitdagen om te schieten en zo in balbezit te komen door de verdedigende rebound te pakken. Catenaccio korfbal. We waren met Nic. in die tijd meesters van het achterverdedigen. We werden er door de rest van Nederland om verfoeid. Het was nou niet bepaald spectaculair. Hadden wij schijt aan. We reisden naar uitwedstrijden altijd met een touringcar. Die bus parkeerde chauffeur Henk Noeken altijd voor de korf van de tegenstander. Gaf altijd een hoop gedoe in de pauze van de wedstrijd: terwijl wij aan de thee zaten stuurde Henkie de spelersbus naar de andere kant van het veld. José Mourinho heeft later nog stage gelopen bij onze Henkie.

Mooie tijden, terug naar de onze. Vorige week was ik samen met mijn jongste zoon op weg naar de Wijerthal voor een jeugdtraining toen mijn telefoon ging. Henk de Haan. Bijzondere ervaring om Broez'n Henkie over de speakers te horen terwijl je in de auto zit. Ik ging er automatisch harder door rijden. Mijn zoontje keek me aan. 'Wie is die gek?', fluisterde hij. Ik deed mijn wijsvinger voor mijn lippen. Henkie broesde door. Of ik wel mee wilde naar een optreden van Arjen Lubach in Delfzijl. Dat leek me hartstikke tof maar ik was helaas verhinderd. Trainen gaat altijd voor. Henk bleef zoals altijd positief. Hij sloot het gesprek af met een mop. Ik had de auto inmiddels geparkeerd voor de Wijerthal. Het was een goede mop. Ik zal hem hier niet navertellen, dat werkt niet op papier. Bovendien vertelde Henk dat hij deze mop in zijn optredens gaat gebruiken en ik wil hem niet het brood uit de mond stoten. Gaat dat zien. Meer dan de moeite waard.

Een dag later kende mijn zoontje alle YouTube filmpjes met Henk de Haan uit zijn hoofd. Henk bij Voetbal International, Henk bij DWDD, Henk in De Jakhalzen en mijn eigen favoriet: Henk in de commercial voor Amazing Oriental aan de Korreweg.

Als er over peper-en-zout-persoonlijkheden als Stefan Pettersson en Foppe de Haan al biografieën worden geschreven dan wordt het tijd voor tegengas. Het wordt tijd voor een biografie waarin mensen hoop, geluk en levensvreugde kunnen vinden, zeker nu in de stroperige Groninger sportwereld. Het wordt kortom tijd voor de biografie van de geniale en geschifte Henk de Haan.

Beste Henk, mocht Michel van Egmond nou niet willen als biograaf weet dan dat ik je niet laat zakken. Je hebt mijn nummer. Pompom pompom pom.

Meer over dit onderwerp:
columns GRONINGEN
Deel dit artikel:

Recent nieuws