Column: Het bos is er voor iedereen

Waar we binnen onze eigen afranzering vrij mogen ranzen, daar worden we in de openbare ruimte geacht een beetje rekening met elkaar te houden. Ontucht bedrijven in wouden en parken is een grensgevalletje, zeker als dat ook nog eens in het zicht van de wandelpaden gebeurt.

De omwonenden van het Emergobos bij Westerlee eisen maatregelen van de gemeente omdat 'seksbeluste mannen' het bos al decennialang gebruiken als hop, homo ontmoetingsplaats. Een hub dus, maar dan voor geslachtelijk verkeer. Omdat veel hoppen door de overheid zijn gesloten, wordt het in het Emergobos steeds drukker want het driftenleven laat zich niet reguleren.

Te druk, vinden bewoners nu. Kinderen zouden worden lastiggevallen en vrouwen voelen zich niet veilig in hun eigen bos. Wandelaars vinden het een beetje vies om ongevraagd getuige te zijn van paartjes die elkaar, al was het maar voor even, gevonden hebben. Live andermans paargedrag observeren is toch wat anders dan een filmpje op xhamster bekijken.

De seksbeluste mannen zelf staan in zekere zin in hun recht want seks in het publieke domein is niet strafbaar, zolang het maar niet zichtbaar is. Maar ja, wat is zichtbaar? Niemand vraagt wandelaars om aanstoot te komen nemen aan ritmisch beukende behaarde billenparen en dat God het allemaal moet aanzien, valt buiten de kaders van het strafrecht.

Then again, het is óók onredelijk om van natuurliefhebbers te verlangen de bewuste bosjes maar te mijden en een paadje verderop te gaan genieten van het gekwinkeleer van putters en gekraagde roodstaarten. Je kunt niet een deel van de openbare ruimte voor jezelf opeisen. 'Sorry, wilt u de wachtkamer allemaal even verlaten, ik moet namelijk vreselijk winden.' Het bos is er voor iedereen.

De betrokken gemeenten, Oldambt en Pekela, willen er wel wat aan gaan doen. Verbieden kan dus niet, maar je kunt wel een stopverbod voor auto's invoeren en parkeerplaatsen sluiten, kortom pesterige maatregelen nemen die het de cruisende homo's moeilijk maken. En desnoods laten de gemeenten hun boa's, buitengewoon opsporingsambtenaren, los in het bos. Boa's op een hop.

Het zal er ten slotte wel op uitdraaien dat er een apart parkeerterreintje komt voor de mannen die zich lichamelijk met elkaar willen verenigen of anderszins liefde nodig hebben. Met een houtwalletje erbij, bij wijze van afwerkplek. En omdat overheden dol zijn op reguleren en elke vorm van aanstoot vermeden dient te worden, moet daar natuurlijk ook een heterovak worden ingericht, een genderneutraal terreintje en een dierenhoekje. En dan maar hopen dat er geen grensgevallen overblijven die dan nóg hun plaats niet weten. Het bos is er straks niet meer voor iedereen, het wordt netjes verkaveld.

In de openbare ruimte geldt: leven en laten leven. Maar beleven en laten beleven ligt moeilijker. We willen best met elkaar in een volle trein zitten, maar hebben geen zin om luide telefoongesprekken over seksavonturen, ontlasting en open hartoperaties te moeten aanhoren. Om van eerder genoemde winden maar te zwijgen. Jammer genoeg laat wellevendheid zich niet reguleren en zijn er altijd weer stiltecoupés en betuttelende bordjes nodig. Zoals op de hop: 'Laat niet als dank voor het aangename vozen, de eigenaar van het bos de schillen en de dozen.'

Willem van Reijendam

Meer over dit onderwerp:
columns opinie GRONINGEN
Deel dit artikel:

Recent nieuws