Bestuurslid in een dorpsvereniging: 'Het kost vrije tijd, maar het levert ook wat op'

Nieuwe vrijwilligers vinden voor dorpsverenigingen. Het lijkt voor veel verenigingen steeds moeilijker te worden. Maar niet voor iedereen. Waarom lukt sommige verenigingen niet wat andere verenigingen wel lukt?

Frans Talstra, voorzitter van dorpsvereniging Kommerzijl, vertelt dat op dit moment zes van de zeven bestuursfuncties zijn ingevuld. 'Maar we zitten nu op het punt dat ze beginnen weg te lopen.' Veel bestuursleden doen het vrijwillige werk al jarenlang. 'Ze zeggen dan: we hebben er nu wel lang genoeg in gezeten.' 

Ervaring verdwijnt

Denkt Talstra dit zelf soms ook? 'Ik overweeg wel eens om te stoppen, ja. Ik draai al 25 jaar mee. Ik heb wel ervaring opgebouwd, en dat verdwijnt als ik stop. De meeste mensen hebben die ervaring niet.' 

Volgens Talstra komt er namelijk veel kijken bij een bestuursfunctie. 'Beleidsmatig hebben we veel op ons bordje liggen, zoals het in stand houden van de school in het dorp, of het onderhoud van een natuurpark tussen ons dorp en een NAM-locatie.'

Twee soorten mensen

Volgens Talstra zijn er twee soorten mensen. 'Mensen die beleidsnota's lezen en mensen die de slingers ophangen. Ik vind dat een prachtige tweedeling.' Volgens Talstra wordt de tweede groep van vrijwilligers die zich incidenteel willen inzetten steeds groter.

'Het moet allemaal steeds vluchtiger. Men wil vooral gezelligheid.' Het verklaart waarom het in Kommerzijl moeilijk is om nieuwe bestuursleden te vinden.

'In Lauwerzijl doen ze het wel goed', zegt Talstra. Daar worden bestuursleden maar voor drie jaar aangesteld. 'Daarom vinden ze daar wel mensen voor in het bestuur. Ze zijn goed in barbecueën. Maar beleidsmatig valt het wel iets tegen.'

Voorzitter van 24

Enno Wieringa is 24 jaar en voorzitter van dorpsvereniging Lauwerzijl. Hij is niet de enige jongeling. 'Andere bestuursleden zijn 23, 29, 40 en 48 jaar.' Veel jonger dan bij veel andere dorpsverenigingen in de provincie. Hoe krijgen ze in Lauwerzijl jongeren zover om in het bestuur te gaan?

'Ons dorp heeft 200 inwoners. Het is allemaal ons kent ons. Met elkaar ga je ervoor.' Al merkt Wieringa dat niet iedereen voor zijn plezier in het bestuur gaat. 'Maar je voelt je er wel verantwoordelijk voor. Iedereen kent elkaar en men voelt zich er soms op aangekeken. Niet dat dat een last is, je doet zoiets met elkaar.'

Met de fiets gaat Wieringa bij alle dorpsbewoners langs om een nieuw bestuur bij elkaar te krijgen. 'Je moet er wel bovenop zitten. Mensen willen wel, maar het initiatief komt niet van de mensen zelf.'

Dorpsvereniging verdween bijna

Dat het initiatief lang niet altijd van de mensen zelf komt, weet ook Harrie Meier van Dorpsbelangen Ten Boer. In februari luidde zijn vereniging de noodklok. Er waren twee bestuursleden over, terwijl er vijf nodig zijn. Óf er kwamen er drie bij, óf Dorpsbelangen werd opgedoekt.

'De opkomst was dramatisch slecht, die avond in februari', zegt Meier. Toch waren er genoeg mensen om het bestuur weer voltallig te maken. Dat het probleem bij meer verenigingen speelt verrast Meier niet: 'Het kost nu eenmaal vrije tijd. Maar het levert ook wat op. Men waardeert het dat Ten Boer geen dood dorp wordt, we creëren een stuk leefbaarheid.'

Door de aanstaande herindeling van Ten Boer met de gemeente Groningen wordt een dorpsvereniging volgens Meier belangrijker. 'Dorpsverenigingen kunnen duidelijk maken waarvoor een dorp staat, met name als het gaat om voorzieningen en het plattelandskarakter. Dat is belangrijk voor een plaats als Ten Boer.'

Lees ook:

- Dorpsverenigingen kunnen steeds lastiger bestuursleden vinden

Meer over dit onderwerp:
GRONINGEN
Deel dit artikel:

Recent nieuws