Door de mand: Kees Vlietstra over zíjn WK-ervaring

In de aanloop naar het WK voetbal in Rusland was er vorige week een indrukwekkende aflevering van Andere Tijden Sport op NPO 1. Ernie Brandts en Arie Haan werden gevolgd in een reis naar Argentinië.

In Argentinië gingen de oud-spelers van Oranje, veertig jaar na de WK finale Argentinië - Nederland, op bezoek bij twee tegenstanders waar ze toen van verloren: Leopoldo Luque en aanvoerder Daniel Passarella. Het waren onhandige, maar warme begroetingen. De gesprekken gingen met handen en voeten over de wedstrijd die Oranje nooit had kunnen winnen in het land van dictator Videla. Ook brachten Ernie en Arie een emotioneel bezoek aan De Dwaze Moeders. De gesprekken met armen en benen stokten. Ernie hield het niet droog. Arie liet zich niet kennen. Prachtige documentaire. 

Arie Haan is vanuit Finsterwolde een man van de wereld geworden. Arie heeft gespeeld in Winschoten, Amsterdam, Brussel, Luik, Eindhoven en Hong Kong en is trainer geweest in België, Duitsland, Griekenland, Albanië, Oostenrijk, Cyprus, Iran, Kameroen en China. Inmiddels woont Arie weer in Oost-Groningen, in een huisje ingericht van de airmiles.

Arie kan terugkijken op een imposante carrière met heel veel landskampioenschappen en (Europese) bekers. Met Oranje werd hij twee keer tweede op een WK. Maar bovenal is Arie, op Johan Cruijff na, de meest gefotografeerde voetballer van Nederland. Arie zorgde er namelijk altijd voor dat hij mét Cruijff op de foto kwam. Arie was de wethouder Hekking van de voetballerij. Zodra hij een fotograaf zag, sprintte de Groninger richting Cruijff om zo onopvallend mogelijk 'toevallig' in het camerabeeld te verschijnen. Zijn klasgenoten van toen vonden dat allemaal maar aandachttrekkerij en hebben een uitdrukking voor hun beroemde dorpsgenoot verzonnen: Arie is een hoane mit stront aan de poten

Inmiddels is het WK in Rusland begonnen. 'We' doen niet mee. In de rest van Nederland zijn 'we' nu opeens voor België en Marokko. Vind ik wat ver gezocht. Schijnheilig ook. Ik ben als Groninger nooit vóór, maar altijd tegen een ander. Maar goed, in de rest van Nederland gaan ze dus nu opeens voor België en Marokko juichen. In Rotterdam zijn de trams zelfs in de kleuren van de Marokkaanse vlag gespoten. Overdreven gedoe. Zouden we in Groningen nooit doen. Wij hebben geen trams. 

Tsja, en dan de Belgen. Als bondscoach van Jong Oranje kan ik natuurlijk al helemaal niet voor onze zuiderburen zijn. Dat zijn onze eeuwige concurrenten. In alles. Hoe dan ook: het is natuurlijk een fantastische tijd in de komende periode met zo'n WK (drie wedstrijden op een dag!), ook al wordt het gespeeld in wéér een land met een dictator aan de macht. Het blijft niettemin het hoogste podium voor een sporter. Daar moet je bij zijn. 

Als korfballer heb ik ook ooit één keer mee mogen spelen op een Wereldkampioenschap. Dat was in 1995. In New Delhi, India. In die tijd was ik een beetje de Arie Haan van het korfbal. Ik kwam namelijk ook uit een klein plaatsje in Groningen - Kostverloren - en heb vanuit daar ook de wereld veroverd. Doe er wel alles aan om als 'hoane geen stront aan de poten' te krijgen. 

Het WK werd zogezegd in India gespeeld. Daar hadden heel veel potentiële internationals van Oranje geen zin in en bedankten voor de eer. Ik zat in mijn laatste jaar van de ALO en had zeeën van tijd. Natuurlijk, ik kon een redelijk balletje spelen, maar geloof me: er waren tientallen beter als mij. En zeker in grammatica. 

We speelden toen nog zonder schotklok, wat enorm in mijn voordeel werkte. De balans tussen risico nemen in het aanvalsspel en controle houden (balbezit) sloeg helemaal door naar de kant van controle houden. De rebound was heilig. Een strafworp nam ik pas als ik zeker wist dat ik de eventuele misser kon afvangen. Ik was een dodelijk saaie speler, maar wel eentje die de bondscoach er graag bij wilde hebben. Sorry, ik was die speler die 'de wedstrijd kon lezen en dood kon spelen'.

Clubgenoot Taco Poelstra was in India mijn vakmaat en roomie. Taco speelde sinds 1993 bij Nic. Hij gaf ons bescheiden Groningers als Amsterdammer vertrouwen én bluf. Bovendien bezat hij exceptionele korfbalkwaliteiten. Dat was ook wel lekker.

In de poulefase van het WK speelden we tegen Tsjechië. Taco speelde tegen een reus van 2.06 meter. Die wist Taco vier keer keihard te blokken. De tulbanden op de tribune van het immense Indira Gandhi Stadium vonden het prachtig. Taco haalde zijn schouders op en gaf later in de krant aan dat die leptosoom hem niet blokte, maar dat hij, Taco P, tegen zijn handen aan schoot. een toenmalig Nieuwsblad van het Noorden-journalist gaf Taco de bijnaam 'de Johan Cruijff van het Korfbal'. Taco vond dat een hele eer. Voor Johan Cruijff. 

Het is net na middernacht. We lopen met zijn tweeën op straat richting het spelershotel. We praten zacht. Op dit tijdstip horen we eigenlijk in ons bedje te liggen, je wordt immers wereldkampioen door onder andere een goede verhouding tussen arbeid en rust, maar daar kwamen de muren op ons af. We moesten er even tussenuit. We waren het spelershotel uitgeglipt, het betere regenpijpwerk. New Delhi by night was oké maar natuurlijk geen Groningen. 

Voor ons loopt een koe. Op straat. 'Dat komt goed uit,' zegt Taco. 'Kom Keessie, we nemen een taxi.' Voordat ik kan reageren neemt hij een aanloop en springt opvallend lenig op de rug van de koe. Terwijl hij me triomfantelijk aankijkt, kijk ik angstig om me heen. We lopen in een buitenwijk van New Delhi, India. De koe is daar heilig. Dat probeer ik Taco duidelijk te maken. Het komt niet aan. Taco is niet zo van de heilige huisjes. 'Heilig?' reageert hij. 'Laat me niet lachen. Er is maar één iemand heilig. En dat is Johan Cruijff. Nou, kom je nog?' Taco schuift wat naar voren op de rug van de koe en slaat op haar kont. 'Plek zat.'

Controle houden of risico nemen? Dat is de vraag tijdens het huidige WK. Hopelijk zien we veel risicovol spel. Schijt aan de restverdediging. Spelen met lef, durf. Wie durft te spelen met stront aan de poten? Tijdens dit voetbal WK wordt er trouwens nóg een WK gespeeld. Van 7 tot 14 juli wordt het WK Korfbal U21 gehouden in Boedapest, Hongarije. Jong Oranje doet ook mee. De eerste wedstrijd in de poulefase spelen we tegen Jong België. U bent van harte welkom. Er zijn nog (enkele) kaarten. Plek zat. 

Kees Vlietstra

Meer over dit onderwerp:
columns opinie GRONINGEN
Deel dit artikel:

Recent nieuws