Column: Klap-van-de-molenblik

Heeft u dat ook wel eens? Dat je het gevoel hebt niet in deze tijd te horen. Dat je denkt dat het leven in een andere tijd je beter past. Zo'n sluimerende gedachte waarin je jezelf ergens anders ziet, ergens in een vorig leven.

Ik vertel dat wel eens aan Lientje. Dat ik meer een man ben voor de tijd van James Dean, zo in de jaren vijftig. Een tijd van rust, reinheid en regelmaat.

Een tijd van levertraan, Joris Driepinter, Met Melk Meer Mans en gebakken bloedworst. Een tijd waarin de kelders nog vol stonden met weckflessen, waarin het woord file nog niet bestond en waarin je tv keek bij de buren omdat je er zelf geen had.

Maar ook een tijd van vetkuiven en leren jasjes. De tijd dat rock 'n roll kwam overwaaien uit Amerika. 'Rock around the clock' van Bill Haley, Buddy Holly en zijn 'Peggy Sue' en Elvis de Pelvis die 'Thats all right mama' zong. 
 
Als ik dat aan Lientje vertel, kijkt ze me aan alsof ik een klap van de molen heb gehad. 'Laiverd wie hebben t nou ja goud'. Dat is natuurlijk ook wel zo. Maar ja Lientje kijkt mij met diezelfde klap-van-de-molenblik aan als ik weer overhoop lig met het moderne gereedschap.

Mijn mobieltje die aanmoet met een vingerafdruk, mijn wielrenhorloge die al weet welke route ik ga fietsen als ik er nog niet eens over heb nagedacht en dan ik heb ik het nog niet eens over de twee afstandsbedieningen die nodig zijn om de tv alleen maar aan te krijgen.

Sinds een paar weken heb ik oordopjes. Oordopjes om muziek te luisteren via je telefoon als ik aan het wielrennen ben. Ik wou dat helemaal niet.

Ik had genoeg te kijken bij het fietsen. Maar ja, als je voor de derde keer in een week door de polder tussen Drieborg en Nieuwe Statenzijl rijdt, tja, dan heb je het ook wel een beetje gezien. 

Met muziek op de oren van Elvis, Fats Domino of de Blue Diamonds fiets je een stuk makkelijker. Dat muziek komt van Spotify. Dat is een app, zo'n dingetje op je telefoon en daar zit een heleboel muziek in, zo heb ik van Lientje geleerd. 

Om de muziek op je telefoon te kunnen horen als je aan het fietsen bent, heb je oordopjes nodig. Dus fiets ik met twee van die witte knopjes in de oren aan twee witte draadjes. In die witte knopjes zitten gaten en daar komt de muziek uit. 

Ik weet nog goed dat ik ze voor het eerst in mijn oren stopte. Een knopje viel er meteen weer uit en het andere paste niet in mijn rechteroor. 'Tou eem laiverd. Kinst eem normoal doun.' De blik van Lientje is weer die van de klap van de molen. 

Lientje bindt wat in als ze zelf probeert de knopjes in mijn oren te stoppen en er precies hetzelfde gebeurt. Een valt eruit en de ander past niet. 'Hou kin dat nou din?'

Ze kijkt nog eens goed in mijn oren, stopt haar vinger erin en probeert het nog een keer. Hetzelfde verhaal. Eentje past niet. De ander valt eruit. 

'Doe hest ook altied wat biezunders', zegt ze chagrijnig. 'Nou hest inains last van jubeloren..' Ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik kan er toch niks aan doen. Lientje is voor geen oorgat te vangen. Ze past, ze meet, draait, keert en wisselt tot uiteindelijk de knopjes wel passen. 

Ik moet de dopjes nu precies andersom in mijn oren stoppen en waar dat palletje zit om het geluid harder en zachter te zetten, moet het knopje in mijn linkeroor, anders gaat het ook niet.

Eindelijk kon ik op de fiets. Het werd een klein rondje want het passen en meten duurde zo lang dat het al bijna donker was. Maar ik had muziek op de oren. Dat dan weer wel. 

De zaterdag erop kroop ik weer op de fiets. Dit keer wilde ik wat langer, langs Klein Ulsda, Booneschans en door de Charlottenpolder over de grup. Een muziekje erbij. Het kon niet mooier. Dacht je dat ik die witte knopjes aan witte draadjes kon vinden? Mooi niet. 

Lientjes hoofd op onweer maar geen witte knopjes aan witte draadjes. Dan maar zonder. Nat van het zweet kwam ik terug. Dat was ook niet zo moeilijk want het was bloedjeheet.

Ik wilde mijn zweterig fietshemd meteen in de wasmachine gooien. Dat ging niet want Lientje draaide al een wasje. Ik zag in het ronde glas nog net mijn ander blauw wielrenshirt voorbij draaien. 

Blauw wielrenshirt? Verdorie, die witte kopjes aan witte draadjes konden wel eens in mijn blauw wielrenhemd zitten. Maar ja, ik kon de modern draaiende wasmachine niet stoppen. Dat deed ie uit zichzelf, maar wel een kwartier later.

En ja hoor uit de achterzak van mijn schoon wielrenhemd staken twee witte draadjes met daaraan twee witte knopjes.

Die zullen het wel niet meer doen na twee uur in de wasmachine, dacht ik. Ik de draadjes aansluiten op de telefoon. Je gelooft het niet: ze deden het ook nog.  

Dat muziek op je oren is best wel fijn. Ik doe het nu met grasmaaien, onkruid wieden en als ik stofzuigen moet van Lientje. Ik zing dan ook een deuntje mee. 'Als de dag van toen hou ik van jou…' Mooi hoor die arbeidsvitaminen. 

Van de week was ik zomaar te laat op het werk. Ik had ochtenddienst, dan gaat de wekker om kwart over vier. Nou ja wekker. Mijn telefoon dan, want mijn wekker is werkloos, sinds Lientje me geleerd heeft dat opeen mobieltje ook een wekker zit.  

Om zeker te weten dat de accu van de telefoon niet leeg gaat en mijn wekker niet afgaat, doe ik mijn mobieltje 's nachts aan de lader. Een witte draad aan een stekker. 

Van de week moest ik dus om half zes beginnen en had ik de wekker om kwart over vier gezet. Midden in de nacht werd ik wakker, dacht ik. Ik ging naar beneden om te plassen en voor een slok water. In de keuken keek ik op de klok. Twintig voor zeven. Het duurde even voor het kwartje viel. Nee toch, verslapen.

Ik weer naar boven, pak mijn telefoon: uit en dood. Ik was zeker vergeten de stekker van de lader er in te doen. Langzaam trok ik aan het witte draad en onder het bed kwamen even zo langzaam twee witte knopjes aan twee witte draadjes tevoorschijn. 

In plaats van het draad van de stekker had ik het draad van de muziekknopjes in de telefoon gestopt. Ik ben heel erg snel en heel erg stil naar het werk gegaan. 

Ik had even geen zin aan die klap-van-de-molenblik.

Erik Hulsegge

Meer over dit onderwerp:
columns opinie Winschoten
Deel dit artikel:

Recent nieuws