Persfotografie anno 2018: een uitstervend vak?

'Bij weekenddiensten had ik weleens zeven à acht opdrachten. Als ik nu drie heb dan gaat het niet slecht.' Dat zegt persfotograaf Peter Wassing.

Vanaf vrijdagmiddag zijn nieuwsfoto's te zien bij de World Press Photo-expositie in de synagoge in Stad. Maar persfotografen zijn voor nieuwsmedia al lang niet meer de enige bron voor nieuwsbeelden.

Mobieltjes en het internet maken het mogelijk dat amateurs nieuwsfoto's en video's snel en gemakkelijk de wereld in kunnen sturen.

Hoe kijkt een persfotograaf tegen deze veranderingen aan?

Stadjer Peter Wassing (64) fotografeert voornamelijk voor drie kranten in het noorden van Nederland. Met zijn 36 jaar aan ervaring ziet hij als geen ander dat de toptijd van de persfotografie achter zich ligt.

'Bij weekenddiensten had ik weleens zeven à acht opdrachten', illustreert Wassing. Zo rond de millenniumwisseling ging dat aantal achteruit. 'Als ik nu drie heb, dan gaat het niet slecht.'

Waarom zijn er minder opdrachten?

'Dat heeft te maken met toenemende concurrentie van niet-fotografen', aldus Wassing. 'Foto's die met de mobiele telefoon zijn genomen worden eerder door media geaccepteerd, omdat de kwaliteit steeds beter wordt.'

Wassing ziet dat journalisten op locatie met de mobiele telefoon kiekjes schieten. 'Die foto's worden gepubliceerd. Ik snap het wel hoor. Als kranten hetzelfde budget zouden hebben als vroeger, dan zouden mobiele foto's minder gepubliceerd worden denk ik. Dat heeft met bezuinigingen te maken. Het kan nu niet anders.'

Vind je die ontwikkelingen jammer?

'Hmm, er komt wat voor in de plaats. Dat gebeurt gewoon. Vond ik het bijvoorbeeld leuk om in de donkere kamer te werken? Nee. Ik zit liever met koffie achter de computer. Ik vind het wel jammer dat het kwaliteitsbesef wat wordt losgelaten doordat journalisten foto's maken met de camera. Die foto's zouden vroeger nooit een krant halen.'

In hoeverre is persfotografie nog een vak?

'Het is nog steeds een vak om een mooie foto te maken. Alleen kan je het met de middelen van dit moment beter bijsturen. Vroeger kwam er veel bij kijken om tot een goede foto te komen. Zo moest je een hoop meer kennis van materialen hebben. Welke film kies je?'

'Nog een voorbeeld: we hadden verschillende soorten papier. Als het dan contrastrijk weer was dan nam je wat zachter papier. Alle grijswaarden probeerde je er dan in terug te krijgen. Dat gaat nu veel makkelijker.'

Het is nu makkelijker, maar ook toegankelijker. Iedereen heeft een mobiele telefoon waarmee je met een bepaalde applicatie datzelfde kan doen

'Het komt een heel eind in die richting. Maar het is nog niet dat je er alles mee kan doen. Neem bijvoorbeeld sportfoto's. Een mobiele telefoon heeft meestal een bepaalde vertraging. Dat heeft te maken met de reactiesnelheid.'

'Als je bij een voetbalactie klikt dan moet het er ook op staan. Als je op je telefoon drukt dan is de actie al geweest. Met een professioneel fototoestel is die vertraging te verwaarlozen. Het verschil wordt wel een stuk kleiner. Er is in de jaren een enorme sprong gemaakt.'

'Met de mobiele telefoon kun je wel snel werken en de foto direct online versturen. Een bekend voorbeeld is de foto van de moord op Theo van Gogh. Er was geen fotograaf aanwezig, maar wel een omstander met een mobieltje. Die foto kwam op de voorpagina van een hoop nationale kranten.'

Stel dat er nu een explosie plaatsvindt. Dan maakt iemand op straat een foto en word jij misschien niet eens gebeld

'Dat explosiegebeuren hoeft voor mij tegenwoordig ook niet meer hoor. Maar dat is inderdaad zo. Je hebt concurrentie.'

'Een interessant gegeven. Als fotograaf houd ik me bezig met ethische kwesties in het geval van calamiteiten. Ik vind dat daar nu minder op wordt gelet. Wel door nieuwsmedia trouwens, maar niet door mensen die het op sociale media plaatsen. Een bloedend slachtoffer op de grond fotografeer ik niet.'

Ethische kwesties

Een voorbeeld van zo'n calamiteit is een ongeluk nabij Etten-Leur in Noord-Brabant. De politie bekeurde 45 mensen die tijdens het rijden een ongeluk filmden. Daarnaast begon het Rode Kruis een campagne om mensen erop te wijzen dat je niet moet filmen bij een ongeval, maar hulp moet verlenen. Wassing distantieert zich van die omstanders.

'Je houdt als fotograaf altijd rekening met slachtoffers. Stel je voor dat je een familielid op een foto in de krant dood ziet liggen. Wat is daar nu de meerwaarde van? Je doet daar mensen alleen maar verdriet mee. Maar zo'n foto van Theo van Gogh heeft nieuwswaarde. Niet een foto van zomaar iemand die dood op straat ligt. Zo leeft het ook onder collega's heb ik het idee.'

Heb je een uitstervend beroep?

'Puur persfotografie zou wel eens een uitstervend beroep kunnen zijn. Vroeger kon je nog goed als persfotograaf leven. Nu zoek je naar andere inkomstenbronnen. Hoe ik de toekomst voor me zie? Ik moet ongeveer nog drie jaar doorgaan tot mijn AOW. Ik hoop dat ik die tijd als persfotograaf vol kan maken. Ik weet niet of dat lukt. Door de afname van opdrachten is dat onzeker. De ontwikkelingen gaan zo snel!'

Het werk van Peter Wassing is niet te bewonderen bij de World Press Photo tentoonstelling.
 

Meer over dit onderwerp:
Groningen
Deel dit artikel:

Recent nieuws