Instellingen

Column: Tweede kans

© RTV Noord

Het loopt al aardig tegen Kerstmis. Voor velen de gelegenheid om aan de slag te gaan met in de Oostvaardersplassen geschoten hertenbiefstuk, maar voor het Sociaal en Cultureel Planbureau hét moment om weer eens een religie-onderzoek te presenteren.

?En ja hoor, de gemiddelde Nederlander ziet inderdaad meer in hertenbiefstuk dan in God. We geloven er eenvoudigweg niet meer in. Het is, vanuit Zijn perspectief, trekken aan een dood paard. Of hert. Maar dat hoeft de gelovigen er niet van te weerhouden om gewoon door te gaan met hun praktijken.

Voor hen is het bovendien relevanter of Hij nog in ons gelooft dan omgekeerd. Dat Hij met Kerst zijn eniggeboren zoon naar ons toe stuurt, kun je, wat dat betreft, beschouwen als een gunstig signaal. In de perceptie van gelovigen is Kerstmis een feest van de tweede kans. We hebben het eigenlijk niet verdiend, maar mogen nog een poosje doormodderen met het vooruitzicht dat het ooit nog een keer goed komt. Als Pasen en Pinksteren op één dag vallen.

Het is tegen die achtergrond begrijpelijk dat juist deze week, vlak voor Kerst, royaal wordt omgesprongen met tweede kansen. We zijn eventjes wat milder gestemd. Groningen Airport Eelde mag nog even doormodderen om de begroting op orde te krijgen en de bouwers van de zuidelijke ringweg krijgen de kans om te proberen uit hun deerniswekkende bouwput ooit nog die stralende zesbaansweg te scheppen, die we op die wervende artist impressions voorgespiegeld kregen.

Die animaties zijn de hertenbiefstukvariant van het Koninkrijk der Hemelen dat in de Bijbel wordt aangekondigd. Het is nog maar de vraag welke van die twee het eerst gerealiseerd zal zijn, die ringweg of dat Koninkrijk. Maar goed, zij die geloven, haasten niet.

Ook Groningen Airport Eelde verdient het eigenlijk niet dat het weer een poosje door mag modderen, maar de directie heeft nou zo haar best gedaan op de lekkende begroting dat de aandeelhouders de gaatjes maar even door de vingers zien. Ze trekken de spreekwoordelijke stekker er nog niet uit.

Dat we het komende jaar dus in die oude terminal aan de vloer blijven plakken en niet meer naar buiten kunnen kijken omdat de schoonmakers en glazenwassers zijn wegbezuinigd, moeten we voor lief nemen. Van een tweedekansvliegveld kun je nu eenmaal niet meer verwachten.

Onderdeel van de bezuinigingen is ook dat we komend jaar geen reclame meer tegenkomen voor Groningen Airport Eelde. We moeten nu helemaal zelf op het idee komen om het vliegveld om de hoek te pakken. Dat zit alleen nóg minder in ons systeem dan kerkgang.

Het is heel goed mogelijk dat we de ring en het vliegveld tweede kansen moeten blijven geven, de komende tien of twintig jaar. Dat het dan nog steeds een modderige zomp en een treurige bedoening is. Misschien wordt het, net als het leven zelf, wel de status quo. Dat we gewend raken aan de stukjes kauwgom onder onze voeten op het vliegveld, terwijl er weer eens een vlucht is uitgevallen, en dat we niet meer opkijken van de afsluitingen, omleidingen en wegversmallingen van de ringweg.

Zolang we maar blijven geloven dat het ooit een keer goed komt, is daar best mee te leven. Sterker nog, leven ís geloven dat het ooit goed komt. Misschien moet het SCP dáár eens onderzoek naar doen.

Willem van Reijendam