Instellingen

Zweeds excuus voor opsluiting 'Bedumer' stiefbroers blijft uit

Mieke Harms in Senegal met haar man Cheikh (rechts) en Ibralo
Mieke Harms in Senegal met haar man Cheikh (rechts) en Ibralo © Eigen foto

'Tot nu toe hebben we nog steeds geen excuses gehad van Zweden. Heel vervelend dat zoiets allemaal maar kan, zonder een woord van sorry.'

Dat zegt de Bedumse Mieke Harms vanuit Senegal, waar ze met haar man en stiefzoons vakantie viert.

Haar twee stiefzoons, Ibrallo Fall en Pape Matar, zaten afgelopen zomer negen weken in een Zweeds detentiecentrum. Ze wilden in het land een neef bezoeken nadat ze in Bedum hun vader en diens vrouw - Mieke Harms - hadden bezocht. Ondanks een geldig visum vertrouwde de douane het niet en werden de twee broers opgesloten.

'Meer misverstanden'

'En zo waren er meer misverstanden, waardoor ze dachten dat het geen zuivere koffie was', zegt Harms, als ze vanaf haar vakantieadres nog eens terugblikt op de roerige zomer voor haar familie.

'We zitten hier heerlijk in een huis met zwembad voor de deur en de zee op vijftig meter afstand. Lekker eten, zon. We hebben gezellige mensen om ons heen, het gaat goed met ons.'

Ibrallo en Pape gaan het liefst over tot de orde van de dag
Mieke Harms

Volgens Harms komt alles wat er gebeurd is 'af en toe toch nog wel weer naar boven' bij haar stiefzoons. Ibrallo Fall gaat nog naar school, Pape Matar is bezig met muziek.

'Ze hebben de draad weer goed opgepakt. Ze willen er ook niet al te veel meer aan denken. Ze gaan het liefst over tot de orde van de dag.'

Pape Matar (in het blauw) geeft percussieles

(Foto: Eigen foto)

Naar het Europese hof?

Harms overweegt nog een zaak tegen Zweden aan te spannen bij het Europese Hof. Maar om te weten of dat kans van slagen heeft, moet eerst een vertaler aan de slag met de stukken.

'En per stuk kost dat al vijfhonderd euro. Ik vraag me wel af: hoe ver moeten we gaan?'

Gelijk hebben is niet hetzelfde als gelijk krijgen, realiseren wij ons
Mieke Harms

'Maar we willen ook genoegdoening voor de jongens en wat compensatie; ze hebben wel negen weken vast gezeten. Gelijk hebben is niet hetzelfde als gelijk krijgen, realiseren wij ons. Excuses verwacht ik ook niet meer. Bij de Senegalese ambassade hebben ze ook helemaal niets meer gehoord.'