Column: Vertrouwen we het rode potlood nog wel?

In Nederland moeten miljoenen kassabonnetjes in laatjes en sigarenkistjes liggen te verstoffen, ooit bewaard met het oog op de mogelijkheid om de aanschaf te ruilen. Waar zouden de 255.329 stemformulieren liggen van de Statenverkiezingen en wanneer mogen die weg?

Het zijn de kassabonnetjes van de laatste verkiezingen en ze zijn ongetwijfeld opgeslagen in een daartoe strekkende brandvrije provinciale kluis op een geheime locatie, en voorlopig durft niemand ze weg te gooien. Er zijn immers piepkleine onregelmatigheden geconstateerd? Zowel het hoofd stembureau als Provinciale Staten zelf vonden ze weliswaar te klein om een hertelling te vragen, en donderdag zijn de nieuwe statenleden beëdigd, maar je kunt nooit weten… Straks blijkt bij de Eerste Kamerverkiezingen dat de Partij voor de Dieren een Gronings stemmetje tekortkomt voor een extra zetel, waarmee over een paar jaar nét een Nexit had kunnen worden voorkomen. De toekomst van Europa kan afhangen van een paar stemmen die in een stembureau in Paddepoel door een slaperige student op een verkeerd stapeltje zijn gelegd. En voor je het weet vraagt het Europees Hof in 2025 alsnog om een hertelling, en dan moet je die bonnetjes wel klaar hebben liggen.

Dit is natuurlijk fictie, maar het doet denken aan VAR in het voetbal. Die televisiescheids in Zeits kan ook ineens, terwijl de bal alweer lekker aan het rollen is, aan de bel trekken, alsnog een doelpunt af laten keuren of een rode kaart intrekken. Allemaal met de gedachte dat niet alleen het leven, maar ook het voetbal volmaakt eerlijk moet zijn. Een feilbare scheidsrechter mag niet meer, althans wat de bobo's betreft. Stel je voor dat een verkeerd genomen ingooi bij AZ-Groningen zou bewerkstelligen dat Ajax landskampioen zou worden. Nog even en het spel wordt elke minuut preventief stilgelegd om alles wat op het veld is gebeurd, even rustig te evalueren. Eerlijkheid voor alles. Iets als operatie geslaagd, patiënt overleden.

We moeten natuurlijk ook helemaal geen eerlijk leven verwachten. Het staat in geen enkel door de Heilige Geest geïnspireerd geschrift. Een voetbalwedstrijd wordt niet minder leuk wanneer de grensrechter een buitenspel over het hoofd ziet en de scheids later ook nog eens een onterechte gele kaart uitdeelt. Ten eerste hebben we wat te tieren en ten tweede middelt het aantal onterechte beslissingen ten voor- en ten nadele van een ploeg zich over honderd jaar uit tot nul. Voor het publiek hoeft het heus niet, zo'n VAR. En voor de politiek hoeft zo'n hertelling ook niet: wat de slaperige stemmenteller in Paddepoel op de verkeerde stapel legt, wordt wel weer gecompenseerd door zijn bijziende collega in Beijum.
Op een gegeven moment zijn de dobbelstenen gegooid, heeft de scheids een handsbal over het hoofd gezien en zijn er tien stemformulieren meer uitgereikt dan ingeleverd. Daar moeten we het mee doen. En omdat dat rollen van die dobbelstenen nu tot vijf dagen na de verkiezingen heeft geduurd, kunnen we zelfs een goed beveiligde stemcomputer overwegen. Ooit afgeschaft onder druk van #wijvertrouwenstemcomputers niet, maar wellicht weer in te voeren nu #wijhetrodepotloodooknietmeerkunnenvertrouwen. Je moet tenslotte toch érgens op vertrouwen, we kunnen op tijd naar bed en dan hoeven we die bonnetjes ook niet meer te bewaren.

Willem van Reijendam

Meer over dit onderwerp:
columns
Deel dit artikel:

Recent nieuws