Veendammer maakt de fietsreis die hij samen had willen maken: 'Het wordt heel zwaar'

Ernst wordt uitgezwaaid door zijn brandweercollega's
Ernst wordt uitgezwaaid door zijn brandweercollega's © Ernst.reislogger.nl
Turkije, Iran, Turkmenistan, China en Pakistan. Via deze landen voert de bijzondere fietsreis waar Veendammer Ernst van Uffelen donderdag aan begonnen is.
In totaal moet hij tussen de 10.000 en 15.000 kilometer wegtrappen voordat hij zijn eindbestemming Nepal bereikt.

Hartverwarmend afscheid

Donderdag werd hij uitgezwaaid door de brandweer van Veendam, waar Ernst vrijwilliger is. 'Een hartverwarmend afscheid', noemt hij dat.
'Ik zou nog even een kopje koffie komen drinken met de jongens, maar werd uiteindelijk met luid getoeter en sirenes Veendam uitgeleid. Bij de grens met Bareveld stonden ze klaar met de ereboog. Geweldig om daar doorheen te fietsen!'

Karakoram Highway

Het oorspronkelijk plan was om de reis samen met zijn vrouw te maken. Dertig jaar geleden haalden ze al de nodige informatieboekjes in huis.
Vooral de Karakoram Highway in Pakistan sprak tot de verbeelding, maar het kwam er nooit van. Wel maakte het stel tal van andere mooie fietstochten.

Sabbatical

In 2006 overleed zijn vrouw. Zo stond Ernst alleen voor een gezin met drie kinderen, maar de droomreis bleef in zijn achterhoofd rondzingen.
'Nu ben ik 55, de kinderen zijn uit huis en ik kon een sabbatical nemen bij mijn werk. Dit is dus de tijd om het te doen.'
(De route die Ernst wil afleggen (Beeld: ernst.reislogger.nl)

Stukje smokkelen

Het liefst had Ernst de hele route van Veendam naar Nepal per fiets afgelegd, maar dat bleek praktisch gezien onmogelijk.
'Mijn Chinese visum is drie maanden geldig, dus daar moet ik voor die tijd aan de grens staan', legt hij uit. Ook de hete zomer in delen van Azië wil hij ontlopen.
Het wordt wel heel zwaar. Zeker als je wind tegen hebt, zonder water komt te zitten en aan de diarree raakt
Ernst van Uffelen - Fietst naar Nepal

Tegenwind en diarree

Daarom fietst hij eerst naar zijn ouders in Apeldoorn, om daarna in Düsseldorf op het vliegtuig naar Turkije te stappen. Vanaf daar begint de reis van zijn leven. Dat het zwaar wordt, staat vast.
'Het is een heel groot project. Maar je moet het zien als het opeten van een olifant. Dat doe je ook stukje voor stukje. Het wordt wel heel zwaar. Zeker als je wind tegen hebt, zonder water komt te zitten en aan de diarree raakt. Maar ik heb imodium bij me, dus het komt allemaal goed.'

Wandelschoenen aan

Ernst hoopt zijn einddoel in het najaar te bereiken. Dan verwisselt hij zijn fiets voor een paar wandelschoenen. 'Want stiekem hoop ik er daar ook nog een mooie wandeltocht bij aan te knopen.'