Door de mand: Kees Vlietstra schrijft strafregels

'Ajax is de mooiste club van Nederland'. Het zijn niet mijn woorden (VV Engelbert is de mooiste), maar woorden van FC Emmen-keeper Kjell Scherpen. Kjell ondertekende afgelopen week een contact bij 'de mooiste club van Nederland'.

Opmerkelijk, want toen lange Kjell nog kleine Kjell was, twitterde hij over de Amsterdamse club: 'kut Joden, Lucky Ajax'. Die tweets doken op toen Marc Overmars interesse toonde in de lange keeper. Sommige 'fans' ontketenden een hetze tegen Scherpen. Het feit dat hij na afloop van de eerste competitiewedstrijd dit seizoen liet optekenen dat zijn ambitie is om bij Feyenoord onder de lat te staan, werkte ook niet mee aan zijn populariteit. Ze motten hem niet. 

Het kan verkeren. In een gelikt en ludiek filmpje presenteerde Ajax deze week hun nieuwe aanwinst. In een klaslokaal zitten de meesters Marc Overmars en Edwin van der Sar aan de lerarentafel. Kjell Scherpen zit achter een schoolbankje. Hij schrijft. Strafregels. Met blokletters. 'Ajax is de mooiste club van Nederland'. Kjell schrijft netjes. Van der Sar slaat hard op de tafel. 'Nu nog honderd', schreeuwt de directeur. 

Heb het filmpje een paar keer bekeken. Knap gemaakt. Met humor is geprobeerd de harde emoties bij de 'fans' weg te nemen. Zullen zien of het gaat helpen. Heb zo mijn twijfels bij het snapvermogen van die haatdragende 'supporters'. Het beste antwoord van Kjell is uiteindelijk gewoon goed keepen. Punten pakken voor dat Lucky Ajax van hem. 

Terug naar het filmpje. Kjell schrijft met rechts. Draagt om zijn linker pols een horloge, om zijn rechter een modern René van der Gijp-kralenbandje. Kjell schrijft netjes. In blokletters. Na de vierde keer kijken dwalen mijn gedachten af. Zie me zelf zitten in de schoolbanken. 1977, tweede klas Scheepstraschool, Groningen. 

'Nee Keessie, de buh heeft het rondje aan de rechterkant van het stokje en de duh aan de linkerkant. Hoe vaak moet ik het nog zeggen?' 'Totdat ik het begrijp', wilde ik zeggen, maar dat durfde ik niet. In plaats daarvan kijk ik juf Swaantje schouderophalend aan. Juf Swaantje kijkt boos terug. 'Schrijf maar even honderd strafregels: 'Ik moet beter opletten in de klas'.

Woest knijp ik in het potlood. Mijn ogen prikken. Ik snap het gewoon niet. De b en de d. Aan welke kant van het stokje het rondje moet. Juf Swaantje had alle jaren '70-leermethodes al uit de kast getrokken om mij de juiste schrijfwijze van de b en de d te onderwijzen. Zo moest ik bij de buh helemaal bij het raam zitten, aan de rechterkant van de klas. 'De buh van buiten, denk daar maar aan', zei juf Swaantje. Het hielp allemaal niets. Kon er geen chocola van maken. Keek met tranen in mijn ogen door het raam naar buiten. Buiten met een buh. 

Strafregels werken niet. Toen niet en nu niet. Of het nou gaat om de juiste spelling of de liefde voor een bepaalde club aan te leren. Werkt niet. Clubliefde laat zich niet leiden, sturen of dwingen. Nu we ons opmaken voor de ontknoping in verschillende competities, lopen de emoties hoog op.

In Engeland is het Liverpool van onze Virgil van Dijk nog in de race voor twee hoofdprijzen, de Champions League en het landskampioenschap. Hopelijk winnen ze de Premier League. Dan mag Ajax de Champions League wel hebben. Een paar jaar geleden speelden de Reds ook tot de laatste speeldag om het kampioenschap. Moment suprême voor clubicoon Steven Gerrard. Toch ging het mis. Moest daar door Kjell Scherpen ook weer aan denken. Clubliefde pur sang. 

Terug naar 2014. 'Waarom gunde iedereen toch die Steven Gerrard het landskampioenschap? Ik gun hem helemaal niks. Ja, de vinkentering.' Direct maar even opheldering scheppen. Ik kwam Neil Adderley tegen op een feestje. Neil komt uit Liverpool en is fanatiek supporter van Everton. En haat dus die rooien van de buren van Liverpool FC.

Neil voetbalt zelf inmiddels al jaren in Groningen, bij Helpman in het derde elftal. Toen hij vanuit Liverpool in Stad belandde, ging hij op zoek naar een amateurclub die bij hem paste. Groninger Boys was geen optie ondanks de Engelse naam. Een Evertonian gaat niet in het rood spelen. Helpman dus. Net als Everton speelt Helpman in het blauw. 

Ik voelde me wat ongemakkelijk na de uitspraak van Neil over Gerrard. Ik was eigenlijk best wel een beetje voor Liverpool in de laatste fase van de Premier League. Of eigenlijk was ik tegen het geld van City en tegen het voetbal van Chelsea. Voeg daarbij mijn respect voor de geschiedenis van Liverpool en ziedaar de verklaring voor mijn sympathie. 'Bullshit', vond Neil. Verder gaf hij geen argumenten. Bullshit. Met een buh. 

Ik probeerde het nog een keer. 'Liverpool FC heeft toch altijd fantastische spelers gehad? Graeme Souness, Kenny Dalglish, Bruce Grobbelaar, Ian Rush.' Neil lachte me uit. 'Weet je wat die Ian Rush zei toen hij na Liverpool bij Juventus ging spelen?' Ik haalde mijn schouders op.  Neil nam nog een slok, zette zijn flesje op de pokertafel, keek me aan en zei: 'I couldn't settle in Italy - it was like living in a foreign country.'

Het feestje was trouwens het verjaardagsfeestje van vriend Jillis. Het was een prima fuif. Zoals het hoort. Hapjes, drankjes en muziek. En politie aan de deur. Of het wat zachter kon. De muziek. Ik gooide als antwoord een fles bier over het mengpaneel van Jillis. Ons voorstel om wat mee te drinken sloegen ze beleefd af. 

Toen ik na afloop van een toiletbezoek weer naast Neil kwam te staan, ging het al snel weer over voetbal. 'Hé Keessie, weet je trouwens dat die Gerrard er gewoon helemaal niets van kan? Wat heeft hij nou bereikt, man? Die hele Steven Gerrard heeft net zo vaak de titel in de Premier League gewonnen als ik.'

Mooie tijden. Terug naar de onze. Als VV Engelbert-supporter wens ik Liverpool, Ajax, FC Groningen én Helpman veel succes de komende weken. Break a leg. Met een buh. 

Meer over dit onderwerp:
columns GRONINGEN
Deel dit artikel:

Recent nieuws