Door de mand: Kees Vlietstra eert Piet van Dijken

Vorige week liep Piet van Dijken voor de 600e en laatste keer zijn Herestraat Helemaal. Special guest was Bert Visscher. Het werd een memorabele wandeling.

(Even korte uitleg: voor de regionale omroep OOG TV interviewde de sterreporter Piet van Dijken sinds 1992 wekelijks een gast tijdens een wandeling door de Herestraat. Alle grote en kleine prominente Groningers, en soms een verdwaalde Hollander, werden door Piet aan de tand gevoeld. Als je niet door Piet werd gevraagd telde je eigenlijk niet mee in zijn Big City.

Piet was 600 uitzendingen nieuwsgierig. Hij vroeg, confronteerde, daagde uit, groette joviaal passanten, stond ineens stil, streek over de arm van zijn gast en liep weer door. 600 interviews door Piet. Eigenlijk ging het 600 keer ook altijd een klein beetje over Piet zelf. Vond ik mooi. Heb ook een keer mogen meelopen met Piet. Van onze wandeling, ergens eind jaren '90, herinner ik me eigenlijk alleen de gezellige derde helft in een of ander tentje in de Carolieweg. Herestraat Helemaal, het was een beste tippel.

Ook mijn broertje liep de Herestraat Helemaal met Piet. Voor de volledigheid moet u weten dat Piet die 600 interviews altijd afsloot met een meerkeuzevraag. Broerlief had zich goed voorbereid en zelfs een weddenschap met Felix, de eigenaar van Café de Singelier, afgesloten.

Als broertje tijdens het interview de naam van de kroeg zou laten vallen dan zou hij een avondje gratis drinken verdienen. Singelier betekent trouwens zoiets als apart, bijzonder, merkwaardig. Vlak voor zijn laatste antwoord zegt hij dan ook:'Dat is singelier, ik wist dat je dat zou vragen.' Felix heeft door dit antwoord een tweede hypotheek moeten afsluiten.
Maar goed, Herestraat Helemaal is niet meer. Dank en chapeau Piet!)

In de laatste aflevering was Bert Visscher dus zijn gast. Als gebbetje overhandigde de cabaretier vlak voor het einde van de wandeling een bakje geraniums aan de gastheer. Om datzelfde bakje vier seconden later uit de handen van de verbouwereerde Van Dijken te graaien en in een prullenbak te flikkeren. 'Jij gaat niet achter de geraniums zitten,' schreeuwde Bertje Vis.

Symbolische actie. Bloemen bij afscheid. Ook in de sportwereld is dit een wijdverbreid fenomeen. Als sporters stoppen of verkassen naar een andere club krijgen ze vaak een 'afscheid' van de club aangeboden. Dat afscheid behelst dan een dankwoordje, drie kussen of een omhelzing en een lullig bosje bloemen van de voorzitter en een warm applaus van het publiek.

In de loop der jaren zijn er bij mijn geliefde korfbalclub Nic. tientallen mensen op zo'n manier uitgezwaaid. Mijn vader had en heeft daar nog steeds een grafhekel aan. 'Ongelofelijk. Gaan ze weg, krijgen ze nog bloemen ook.' Mijn vader zag en ziet spelers die vertrekken bij onze club als weglopers. 'Ze moeten het omdraaien. Als je blijft krijg je bloemen. Als je weggaat krijg je niks. Ja, een schop onder je hol.'

Maar het kan nog gekker wat afscheid nemen betreft. In Meerstad ontstond vrijdag spontaan een bevinkje toen ik via RTV Noord live getuige was van de persconferentie over het vertrek van Ludovit Reis naar FC Barcelona. B.

Nijland en Fledderus waren trots als twee aapjes met zeven lullen. Het modale FC Groningen had toch maar even succesvol onderhandeld met dat hele grote Barcelona. B. Calimero gedrag. Nijland en Fledderus gaven niet de vertrekkende Reis (gefeliciteerd en succes) maar zichzelf een bosje bloemen (goed gedaan van ons).

Ook op Twitter volgden vele verbolgen reacties van FC-watchers over de persconferentie van Reis zijn afscheidsreis. Blijf het trouwens een prachtig medium vinden dat Twitter. Een politiek debat of een sportwedstrijd kijken met op een tweede scherm de reacties op Twitter volgen verrijkt mijn leven. Nuance aanbrengen of juist weglaten maakt het allemaal net wat leuker. Zo las ik van de week ook enkele hartverwarmende reacties op het overlijden van oud Formule 1 legende Niki Lauda.

De mooiste:
'Alle coureurs rijden tijdens de Grote Prijs van Monaco ter nagedachtenis aan de Oostenrijker op rouwbanden.'

Afscheid nemen hoort bij het leven. Afscheid van een tv programma, van een club of van het leven. Lieve Piet, beste Ludovit en geachte Niki; het ga jullie goed. Dank voor die Blumen.

Meer over dit onderwerp:
columns GRONINGEN
Deel dit artikel:

Recent nieuws