Column: Werkdruk

Omdat kinderen nu eenmaal heilig zijn en omdat de hele volwassen wereld in het gelid moet staan om te voorkomen dat ze misschien wel eens ergens een pijntje oplopen, houdt ook de GGD in Groningen hun welzijn scherp in de gaten. Heeft de jeugd van tegenwoordig niet te veel stress?

Het is een vraag die speciaal aan de Groningse schoolkinderen, wordt gesteld in de aanstaande editie van een regelmatig terugkerend onderzoek van deze gezondheidsclub. De antwoorden vloeien samen in een landelijke 'gezondheidsmonitor', dus er gaat wat tijd overheen, maar we kunnen er nu al gerust van uitgaan dat ergens medio 2020 wordt gemeld dat de kinderen hier veel stress voelen. Ongezond veel, want de GGD moet ook wat te doen hebben. Er is ongetwijfeld een 'deltaplan' nodig, een 'integrale aanpak' met 'flankerende maatregelen', om de bloeddruk van de kleine monsters weer omlaag te brengen.

Want wat zou ú doen, als u de vraag kreeg voorgeschoteld of u wel eens werkdruk voelt of last hebt van spanningen? Het kost helemaal niks om die vraag met een volmondig 'ja' te beantwoorden en je weet nooit wat er in het vat zit: misschien krijgt u wel een fiets van de zaak of een cursus vissen. Dus als kinderen mogen zeggen wat ze vinden van de hoeveelheid huiswerk die ze moeten maken: nou, breek ze de bek niet open! En als ze dan toch bezig zijn, de fietsafstand naar school is best lang, ze moeten wel érg vroeg op, ze hebben financiële zorgen, want ze krijgen te weinig zakgeld en er is maar één soort ketchup bij de hotdogs in de schoolkantine. Net de verkeerde. Een kinderhart is gauw van streek.

Aan kinderstressjes lijkt makkelijk wat te doen. Meer gamen, minder huiswerk, meer zakgeld, minder spinazie, later op, later naar bed, het is een wonder dat we daar niet eerder opgekomen zijn. Hoezo moeten kinderen nog rijtjes leren trouwens? Waarom tafels? Alleen maar omdat die ambitieuze vaders en projectmoeders dat willen? Je kunt toch ook een beetje relaxed door het leven gaan? Nu parttime scholier, strakjes parttime werken en daarnaast lekker vissen. Het klinkt reuze sympathiek.

Ze krijgen van de generatie voor hen ook niet het juiste voorbeeld. Die laat de teugels namelijk ook al behoorlijk vieren. Minister Wiebes, die heus wel eens wat anders aan zijn hoofd heeft dan alleen die gaswinning, probeerde ons afgelopen week te overtuigen dat we juist méér moeten gaan werken. Het gebrek aan personeel is de grote rem op de economie en dat terwijl de mensen er gewoon zijn. Het stikt in Nederland van de millennials voor wie een fulltime baan 'niet zo nodig hoeft', die 'niet willen leven om te werken' en die 'leuke dingen willen doen met leuke mensen'. Inmiddels kennen we het fenomeen 'slashies' met twee baantjes: parttime yogaleraar, parttime barista.

Logischerwijs worden 'overuren' die mensen wel kunnen, maar niet willen werken, in een overspannen arbeidsmarkt extra betaald. Daar is het een markt voor. Maar dat gaat helaas niet op voor schoolkinderen. Die moeten tot hun eindexamen domweg doen wat er op het programma staat. En als ze gestrest zijn? Het langzaam opzeggen van de tafel van 29 is héél rustgevend.

Willem van Reijendam

Meer over dit onderwerp:
columns GRONINGEN
Deel dit artikel:

Recent nieuws