Column: Punt gemaakt

Normaliter willen we een beetje opschieten op een doordeweekse dag, maar dinsdag stonden wij, Groningers, graag stil bij de acties van 'onze' boeren die zo aardig het randstedelijke verkeer en de binnenstad van Den Haag ontregelden. Heeft een ander ook eens wat, zag je ons denken.

De boeren waren, of zijn eigenlijk nog steeds, boos. Meestal stuiten boze mensen op afkeer en wantrouwen, zeker in ons emotioneel wat ondervoede calvinistische klimaat, maar de boeren valt juist een overvloed aan 'goodwill' ten deel. Logisch, want de boeren mogen dan wel boos zijn, ze uiten dat op zo'n grappige, gemoedelijke manier. Boze mensen sturen dreigbrieven en leggen asbest neer, maar boeren karren met hun trekker, of tractor (op Twitter vond de afgelopen dagen een taalkundig congres plaats over wat je nou eigenlijk hoort te zeggen) stapvoets op de snelweg, rijden in Den Haag pardoes door rood, en, o verrassing!, op het Malieveld beuken ze lachend het dranghekje omver. Ze gaan lekker met honderden trekkers op het gras staan, terwijl dat helemaal niet mag van de burgemeester, delen boerderijdrop uit en plassen heel gemoedelijk tegen hun eigen tractorbanden, alsof ze thuis zijn. Dan ben je niet écht boos, toch? Toch?

De actie heeft hun veel goodwill opgeleverd, stellen de boeren zelf vast. Zo veel zelfs dat ze er een beetje door gegijzeld worden, als de no-claimkorting van de autoverzekering, die je ook niet meer kwijt wilt raken. Hun protest is de meeste Nederlanders toch al uit het hart gegrepen, omdat het gericht is op totaal willekeurige en oppervlakkige paniekballonnen uit de politiek tegen stikstofverbindingen. In pis zit trouwens ook stikstof. Straks mag je niet eens meer gewoon je plasje doen, mensen! Zelfs niet tegen je eigen tractorband! Voor de Nederlanders is het boer-politiek 1-0. Je hoeft er geeneens PVV of Forum voor te stemmen. Zolang het er maar gemoedelijk aan toe gaat en er tijdens het omver rijden van de hekken, het toeteren, het lamleggen van het verkeer en het eventuele gooien van eieren maar flink gelachen wordt. De boeren zeiden na afloop dan ook: we hebben ons punt gemaakt.

We willen best een beetje hinder ondervinden van acties, als de deelnemers maar niet bozig doen. Ook die Heijkens-krakers in Groningen mochten van ons een paar daagjes in dat kraakpand zitten. Als ze de buren en de media een beetje vriendelijk te woord staan, en niet meteen koelkasten van het dak beginnen te gooien, hebben we heus begrip voor hun actie. Die woningnood onder studenten (is niet: krakers) ís ook een probleem. Maar kijk, dat huis is dus eigenlijk van die mijnheer aan de overkant, dus als jullie nu maar willen vertrekken? En neem je matrasjes mee alsjeblieft. En dan sjokken ze naar buiten. Geen onvertogen woord. Zoals onze nieuwe burgemeester Koen Schuiling zei: de krakers hebben hun punt gemaakt, nou is het mooi geweest.

Actievoeren is er blijkbaar niet op gericht om je zin te krijgen, maar om je punt te maken. 'Kijk eens, wij zijn er ook nog.' Als de politiek vervolgens laat merken dat het gezien is, en niet onopgemerkt gebleven, dan is het punt gemaakt. Zo niet, dan moeten de boeren weer in actie komen. Hoe precies is op het moment net zo'n splijtzwam als de trekker-tractorkwestie, want ook de boeren hebben hun hardliners en hun diplomaten. Het zal wel weer uitdraaien op langzaam rijden op de snelweg. Nou ja, dat moeten we straks toch al, met die maximumsnelheid van 100 km/u. Echt opschieten zit er niet meer in, want wat dat betreft moest ook het kabinet zijn punt even maken.

Willem van Reijendam

Meer over dit onderwerp:
columns
Deel dit artikel:

Recent nieuws