Door de mand: Kees Vlietstra ziet de link tussen Groningen en Aad de Mos

Het grote voordeel van het herstellen van een heupoperatie is de blessuretijd om te lezen.

Naar aanleiding van de media hype rondom voetbalanalist Aad de Mos heb ik het boekje van Hugo Borst maar weer eens herlezen. 'Waarom ik zo van Sparta hou (en Aad de Mos haat)'.

Tekst op achterflap: 'Op zondag 16 mei 2010 degradeerde de oudste eredivisieclub. In blessuretijd maakt Excelsior tegen Sparta het beslissende doelpunt en dompelt het Kasteel direct in diepe rouw. Trainer van Sparta is Aad de Mos. Spartaan Hugo Borst, die in 1968 aan de hand van zijn vader voor het eerst een wedstrijd van Sparta bezocht, is die klap nog niet te boven. In dit boek probeert hij de clubliefde van hemzelf en anderen te begrijpen.'

Heb het in één ruk weer uitgelezen. Heerlijk. Borst schrijft scherp en met liefde. De titel van het boek is natuurlijk uit marketingsperspectief subliem. Houden en haten. Leven en dood. Het schijnt dat de trainer niet zo blij was met de titel.

Sinds een paar weken is Aad op oorlogspad. Op Twitter (@aad300) schrijft hij zoals hij praat. Zonder punten maar met heel veel emoticons. In zijn tweets zijn de 'zolderkamerjournalisten', 'schnabbelaars', 'datas analisten' én Hugo Borst aan de beurt. Die snappen er allemaal geen reet van.

Met Borst heeft hij ook nog een persoonlijke afrekening staan vanwege de titel van het boekje. Aad noemt Hugo consequent 'nar'. Denk dat Borst het een geuzennaam vindt.

Heb Aad de Mos ooit één keer in het wild gezien. Aardige man. Aad was trainer van Vitesse. Training op Papendal. Terwijl zijn spelers bezig waren met de klassieke voetbal warming up (dodelijke saaie rondjes rennen, om pylonen heen slalommen, knie heffen, hakken-billen en het even onvermijdelijke als belachelijke rekken en strekken van de spieren) wandelde hoofdcoach Aad met zijn assistent Pieter Huistra een rondje om het trainingsveld.

Ik stond de training te bekijken. Pieter gaf me een hand, kende hem een heel klein beetje via zijn korfballende broertje Auke Willem. Aad groette me vriendelijk. Ik was onder de indruk van het postuur van Haagse Aad. Grote aardige man.

In de jaren na zijn trainerscarrière had ik het niet zo op Aad. Aad werd analist en is in die rol een snelle denker. Hij mag graag bijzinnen en zijwegen bewandelen waarin ik verdwaal. Begrijp hem dan niet. Als korfbalcoach, ex-amateurvoetballer en zolderkamerjournalist probeer ik het wel. Lukt zelden.

Hij praat me ook veel te veel in de eerste persoon enkelvoud. Aad is het dan ook niet waard om in deze column, waarin Groningen én sport centraal dienen te staan, de hoofdpersoon te spelen. Totdat van de week een goede vriend een verhaal vertelde waarin Haagse Aad toch een linkje heeft met het Groninger land. Sterker nog, Aad heeft zijn succes te danken aan het Hooge Land. Al weet Aad dat zelf niet.

Mijn Engelberter vriend vertelde dat op 16 juli 1987 (ken uw klassiekers) het Belgische KV Mechelen van trainer Aad de Mos een oefenwedstrijd speelde in Middelstum tegen het McDonald's regioteam. Voorbereiding op het nieuwe seizoen. Dit regioteam was samengesteld uit spelers van de amateurverenigingen uit de driehoek Winsum, Appingedam, Ten Boer. De wedstrijd werd mogelijk gemaakt door 'hamburgerkoning' Johan Brakema, destijds ook voorzitter en sponsor van VV Noordwolde én baas van de McDonald's in stad. Fantastische man.

Na afloop van de wedstrijd nodigde hij Aad de Mos uit om nog even wat te gaan eten en drinken bij een 'wegrestaurant'. De Mos vond het een goed idee in de veronderstelling dat ze een gezonde sportmaaltijd gingen nuttigen in een Van der Valk hotel. Brakema nam de gehele selectie van KV Mechelen echter mee naar het beroemde huiskamercafé van Eke en Tinus Hazekamp in Westerwijtwerd.

Toen de spelersbus van KV Mechelen het dorp indraaide liep het gehele dorp uit. Allemaal naar het café. In het café werd daadwerkelijk een sportmaaltijd opgediend; hardgekookte eieren en Eke's eigengemaakte gehaktballen. En flessen bier. Veel flessen bier.

Binnen een mum van tijd stonden de spelers van KV Mechelen, onder aanvoering van Erwin Koeman, te dansen op de stamtafel. Eke begon mee te dansen. Tinus keek het tafereeltje hoofdschuddend aan. Johan Brakema glimlachend. Teambuilding in optima forma.

Een boze trainer Aad de Mos zag dat allemaal anders en sommeerde zijn spelers, waaronder spits Piet den Boer en keeper Michel Preud'Homme, richting spelersbus. Die bus kon met moeite keren bij de brug voor de terugreis. KV Mechelen was klaar voor het seizoen.

Eind van het seizoen won KV Mechelen de Europacup 2 door in de finale Ajax met 1-0 te verslaan. Huzarenstukje. De ultieme wraak van trainer Aad die een paar jaar daarvoor nog was ontslagen door datzelfde Ajax.

Analist Aad mag anno 2019 nog graag, en vaak, hieraan memoreren in zijn publiekelijke optredens zonder te weten waar de werkelijke oorsprong ligt van 'zijn' succes. Aad denkt dat KV Mechelen won door Aad. Wij Groningers weten wel beter.

De oorsprong van de Europacupwinst van KV Mechelen ligt namelijk op de stamtafel van het café van Tinus en Eke in Westerwijtwerd. Sinds afgelopen week kijkt uw zolderkamerjournalist heel anders naar Haagse Aad. Met een grote glimlach.

Meer over dit onderwerp:
sport GRONINGEN
Deel dit artikel:

Recent nieuws