Door de mand: Kees Vlietstra en de kunst van het onderhandelen

'Nou zeg het maar Keessie, wil je met drie of met vijf jaar verlengen?' Ik kijk voorzitter Gert Bernardus lachend aan en denk dat hij een geintje maakt. Maar voorzitter Gert maakt geen geintje. Nu niet.

We zitten met zijn tweeën in de bestuurskamer in de kantine. De kantine van onze korfbalvereniging Nic., Gert als voorzitter en ik als trainer. Het stinkt naar zweet in de bestuurskamer, de ruimte wordt namelijk ook als flexruimte voor wedstrijdbesprekingen gebruikt. Gert kijkt me stoïcijns aan. De contractonderhandelingen zijn begonnen.

Ik ben daar niet zo goed in. In een flits gaan mijn gedachten terug naar de Mediacentrale, oktober 2015. Daar ging ik er bij de onderhandelingen als columnist voor RTV Noord met boter en suiker in. Toen en daar zat ik met Mischa van den Berg aan de onderhandelingstafel. Ik rook mezelf. Vieze zweetlucht, was op de fiets vanuit Engelbert gekomen. Wind tegen en een conditie van een bierviltje. Penetrante geur. Mischa rook zoals hij eruitzag, fris.

Mischa was toen ook al hoofdredacteur. Mischa was charmant, joviaal en beleefd. Ik was vooral vereerd en onder de indruk dat ze me als columnist wilden. Totdat Mischa na de inleidende beschietingen, een half uur small talk over de NBA, zijn poker-face opzette. 'Nou', begon hij, 'waar dacht jezelf aan? Wat is je vraagprijs? Doe maar een verzoek.'

'Shit', dacht ik bij mezelf. Beginnersfout. Nooit in een onderhandeling als eerste een bod uitbrengen. Maar Mischa ging nog even verder. 'Dus noem je prijs. Dan gaat deze hoofdredacteur heel bedenkelijk kijken en zeggen dat we het natuurlijk niet breed hebben bij de regionale omroepen omdat er gigantisch bezuinigd moet worden. En dat het bedrag dus behoorlijk naar beneden moet.'

Ik dronk verbijsterd een slok koffie. 'Dus mijn advies is', sloot Van den Berg af, 'om heel hoog in te zetten. Valt het uiteindelijk misschien toch nog een beetje mee.' Het viel uiteindelijk natuurlijk niet mee, maar ik ben inmiddels wel vier jaar als loonslaaf elke zondagochtend een stukkie aan het tikken. Met plezier, dat wel.

Bij Nic. is het een verlenging van drie jaar geworden. Ben ik blij mee. Voorzitter Gert ook. Mooie vent trouwens, die Gert. Hij is charmant, joviaal, beleefd op Bourgondische grondslag. Zag hem vorig jaar voor het eerst. In de topsporthal van het Alfa-college. Hij zat achter de jurytafel tijdens een wedstrijd van het eerste. Als speaker. De ploegenpresentatie deed-ie NBA-waardig: 'En met nummer 21, BobBobBobBobBobBobBobBob Ber-nar-dus.'

Na afloop van de wedstrijd hoorde ik dat Gert de vader is van BobBobBobBobBobBob. Heerlijk. Een andere trainer die afgelopen week een contract tekende, is Joop Gall. Joop wordt trainer in China. In Zhengzhou om precies te zijn. Nu wil het geval dat ik van de zomer met Jong Oranje in Zhengzhou ben geweest. Voorwerk voor Joop. Heb Joop inmiddels gebriefd.

Zhengzhou is namelijk geen Muntendam. Ik vond het er op veel plaatsen stinken. Echt stinken. Komt door de temperatuur. Het is er heet, bloedheet. Geen zon, wel smog. Geen mes en vork, wel stokjes. Geen stamppot mous, wel stierenkloten. Verder zijn de Chinezen charmant en beleefd. Niet joviaal. Ze hebben wel veel geld. Heel veel.

Guus Hiddink en Marcello Lippi zaten daar echt niet omdat ze gek op stierenkloten zijn. Daarom bevreemde de opmerking van Joop me zo in het persbericht van de week, waarin hij aangeeft niet voor het geld naar China te gaan: 'Het gaat me niet om het geld, maar om de ontwikkeling. Dát vind ik het mooiste van het vak. Ik wil de spelers beter maken, en zeker in een vreemd land. Dat brengt uitdaging met zich mee. Zo met een vreemde taal.'

Conclusie: Joop kan ook niet onderhandelen. En wat betreft die vreemde taal Joop: ze praten Mandarijn, geen - ik herhaal - Engels, laat staan Gronings. En ze kunnen niet voetballen. Dus dat is wel weer lekker. Dat is heerlijk training geven. Gewoon ouderwets drillen. Zelf één keer voordoen en die Chinezen het een miljoen keer laten kopiëren. Dat kunnen ze dan weer wel.

Succes Joop. Have fun. Van Zhengzhou naar Oostwold is maar een kleine stap. Ook hier een verhaal over een voorzitter en een (assistent) trainer. Voorzitter én geldschieter Wim Bulten van amateurvoetbalvereniging Pelikaan-S is van de week opgestapt. Volgens stadsblog Sikkom ging het er afgelopen week heftig aan toe.

'Volgens meerdere betrokkenen wil Bulten dat zijn zoon speelt in het eerste. Echter zou junior daarvoor de voetbalkwaliteiten ontberen en daarom wordt hij niet opgesteld. Die discussie explodeerde vorige week, toen Bulten bij de training verscheen. De trainer en coach stonden, volgens verschillende bronnen, lijnrecht tegenover Bulten. Daarop barstte de bom.'

Tja, zoontje van de voorzitter. Altijd tricky. Gelukkig heb ik in mijn contract met voorzitter Gert opgenomen dat ik vrij ben om zijn zoon BobBobBobBobBobBob op te stellen in het eerste of als ik er zin in heb, in het vijfde. Of in het tweede midweekteam. 'Pak hem maar aan hoor. Zal hem leren', zei vader Gert.

Terug naar Sikkom: 'Bulten zou de spelers hebben uitgescholden voor kut-moslims, Zwarte Piet, negroïde cacaoplukkers en: 'Ik laat mijn club toch niet afpakken door een paar asielzoekers en moslims?' Omdat het, volgens een vijftal betrokkenen, niet het eerste incident was waarbij Bulten zich racistisch liet gaan, heeft een gedeelte van de selectie de voetbalschoen in de wilgen gehangen. 'De trainer en een stuk of acht spelers stoppen ermee.'

Wim Bulten zegt dat hij zich niet racistisch of discriminerend heeft uitgelaten. 'Ik ben gekke Henkie niet. Zulke dingen zou ik nooit zeggen. (...)' Het is volgens Bulten dus niet tot een racistische scheldpartij gekomen. 'Kijk, weet je wat het is, als iemand wat naars tegen me zegt, dan zeg ik ook wat lelijks terug. Maar discrimineren of racisme, dat nooit. We serveren bijvoorbeeld halal en gewone soep in de kantine, dat doet een racist toch niet?', aldus Bulten.

Bijzonder verweer van de ex-voorzitter annex geldschieter. In Oostwold serveren ze halal en 'gewone' soep in de kantine. Volgens mij kan je ondanks het serveren van een halal soepje namelijk best wel een racist zijn. Ik zeg overigens niet dat Bulten een racist ís, anders heb ik net als Johan Cruijff-biograaf Auke Kok een kort geding aan mijn broek, maar het kán wel.

Voor de laatste keer terug naar Sikkom: 'Na overleg hebben naar verluidt zes tot acht spelers en een gedeelte van de technische staf besloten per direct te stoppen met voetballen bij Pelikaan-S. Twee van hen overwegen aangifte te doen. 'Het gaat vaak mis, vorig jaar zijn er ook mensen opgestapt vanwege dezelfde redenen. Op den duur houdt het op. Dan kun je nog zoveel geld krijgen, als er zo met je wordt omgegaan is dat niks waard.'

Tja, wat een verhaal. Het stinkt. Aan alle kanten. Net als (te veel) geld.

Meer over dit onderwerp:
GRONINGEN
Deel dit artikel:

Recent nieuws