Column: Winnaar der winnaars

Er zijn weinig valide redenen om te sporten, en veel om dat na te laten. Het kost tijd, je wordt er moe van en je lichaam slijt als een gek. Maar daar staat tegenover dat je er medailles en bekers mee kunt winnen die de schoorsteenmantel een beetje opfleuren.

Alle sporten, zelfs snelwandelen, curlen en hinkstapspringen, kennen winnaars en uitblinkers en die zijn soms voor een kwartiertje, soms generaties lang beroemd. Ze waren sneller, kwamen hoger, of waren sterker dan de anderen. Citius, altius, fortius. Of konden bijvoorbeeld beter voetballen en volleyballen. Mooie prestaties die terecht geboekstaafd worden. 'Weet je nog wel dat Viktor Sanjejev bij de Olympische Spelen van 1976 17,29 meter sprong?' 'Natuurlijk! Ademloos gekeken. De hink van die man! En die stap!'

Je sport dus om te winnen en als je dat doet krijg je een medaille. Daarmee lijkt de kous af, maar nee, er moeten ook nog winnaars der winnaars worden aangewezen. Gouden ballen, zilveren schaatsen, Europese volleyballer van het jaar, Finse curler van de eeuw, dat werk. En daar komen dan de gemeentelijke en provinciale sportprijzen nog bij, vast te stellen door deskundige jury's en altijd gepaard gaand met een feestelijke uitreiking door een sportwethouder met vlammetjes, bitterballen en droge worst.

In Heer Bommel en het Platmaken worden dergelijke sportprijzen in het leven geroepen om sporters eerst tot epische grootte op te blazen, om ze vervolgens lek te prikken, want het publiek vindt niets zo vermakelijk als grootheden van een voetstuk te zien donderen. Maar onze provincie heeft blijkbaar te weinig sporthelden om zich dat laatste te kunnen permitteren, want Arjen Robben krijgt nou al voor de derde keer in zijn loopbaan de Provinciale Sportprijs, bleek donderdag. Robben woont niet eens in Groningen, hij voetbalde ergens in Duitsland en is daar inmiddels mee gestopt. Maar ook dat in aanmerking genomen, is er in de hele provincie niemand te vinden die meer in aanmerking komt voor die 'oeuvreprijs' dan Arjen Robben. Dan zit je niet echt dik in je sporters.

Het is dus helemaal geen gek idee om die vijver wat groter te maken, dat we niet elke keer Arjen Robben eruit vissen. Daartoe deed Statenfractie van ouderenpartij 50PLUS afgelopen week een aanzet, met de klacht dat er helemaal geen mindervaliden meedoen met die sportprijs, terwijl die toch ook prachtige prestaties leveren, althans, tegen nogmindervaliden. Het lijkt wat contra-intuïtief, om te gaan sporten als je daar door je handicap eigenlijk juist van bent vrijgesteld, maar soit, er zijn ook mensen die vrijwillig elke dag hardlopen of meedoen aan een survivaltocht door de Ardennen.

Inderdaad, waarom is bijvoorbeeld rolstoelrugbyer Jop van der Laan gestuit op de bekrompenheid van die Sportprijscommissie dat mindervaliden niet ook leuk mee mogen doen? Nou, omdat hij het niet kan opnemen tegen Arjen Robben. Maar waarom dan niet een aparte categorie Mindervaliden? Omdat een extra categorie 'te duur' is, want dat betekent nóg meer bitterballen, een extra beker en de hele zaal moet rolstoelvriendelijk gemaakt worden, dus daar kan de Sportprijscommissie echt niet aan beginnen. Een categorie Verliezers zit er dus ook niet in en dat is jammer, want van de winnaar daarvan weet je tenminste zeker dat die maar één keer die prijs kan winnen.

Willem van Reijendam

Meer over dit onderwerp:
columns
Deel dit artikel:

Recent nieuws