Column: De boeren verdienen meer respect, ze leveren een wereldprestatie

Stel je eens voor, het Nederlands elftal pakt een tweede plek op het WK met mooi voetbal (1974 bijvoorbeeld) en de KNVB zegt vervolgens: Leuk hoor, maar we gaan er alles aan doen dat jullie de volgende keer niet weer zo ver komen, we gaan jullie op alle mogelijke manieren dwarsbomen.

Het leek mij als sportverslaggever wel eens een keer tijd om een lans te breken voor de boeren, met wat ondersteuning van een sportieve metafoor, die later nader zal worden toegelicht.

Ik merk namelijk dat de sfeer om mij heen steeds negatiever wordt ten aanzien van de boeren, waarbij mensen vooral klagen over files en over die paar boeren die zich niet netjes gedragen.

Je niet netjes gedragen, ja dat mag natuurlijk niet, dat weten we allemaal. Dat is ook niet handig, want een incident wordt er natuurlijk uitgelicht, zodat mensen weer lekker kunnen generaliseren. Zo werkt dat. Helaas gaat het de laatste tijd ook steeds meer over de populariteit van de boeren, dan over het probleem zelf.

Dat andere punt, namelijk de irritaties over de files of iets in die sfeer, tja, dat is natuurlijk wel ongeveer net zo erg als het moeten opdoeken van je familie-erfgoed, je levenswerk en dus je hele leven zoals je dat kende. Natuurlijk niet.

Dat onbegrip komt van mensen die geen idee hebben hoe hoog de emotie zit bij boeren en hoe ontzettend lang dit al speelt. Ik snap het wel, iedereen redeneert vanuit zijn eigen situatie. Voor heel veel mensen is op dat moment een file een groter probleem, dan het probleem van een boer die ze niet kennen.

Waarom raakt dit mij zo? Nou, uiteraard heb ik ook een persoonlijke reden om het op te nemen voor de boeren, zoals dat altijd voor iedereen het geval is. Daar hoef ik niet hypocriet over te doen, want je redeneert zoals gezegd altijd vanuit je eigen situatie. Mijn voornaamste reden is mijn eigen familie.

Ik ken veel mensen met een boerenbedrijf met wie ik te doen heb, maar bovenal leef ik mee met mijn zus, haar man en hun drie kinderen. Mijn zwager, die nooit een vlieg kwaad zou doen, is veranderd in een 'boze activist'. Dat zegt wel iets, want hij is een van de vriendelijkste mensen die ik ken.

Los van een emotionele beweegreden, heb ik uiteraard ook een inhoudelijk punt. En wat betreft de inhoud maak ik graag de vergelijking met de topsport. Boeren zijn in mijn ogen topsporters, die veel respect verdienen.

De boeren werken namelijk niet alleen ontzettend hard, dat weet iedereen inmiddels wel, ze zetten ook nog eens een topprestatie neer. Zo staat Nederland op de tweede plaats van de wereld als het gaat om export, na de VS. Niet eens procentueel, maar in absolute getallen. We produceren dus heel efficiënt en vakkundig. Loop maar eens mee met een Nederlandse boer om te zien hoe modern en vakkundig dat gaat.

Voor het milieu, want daar gaat het allemaal om, lijkt het me dan ook logisch dat de best presterende en meest efficiënte boeren ter wereld de productie doen, aangezien de milieuproblemen wereldwijd zijn. Die problemen houden niet ineens op bij de grens, dus we moeten wereldwijd denken.

Daarom snap ik inhoudelijk gezien niet dat de Nederlandse boeren zo de dupe moeten zijn, terwijl ze het beste werk leveren. Als we onze boeren afdanken, dan moet er dus meer geproduceerd worden door meer vervuilende boeren uit andere landen.

Om terug te komen op mijn metafoor, in 2010 kreeg Oranje, dat tweede werd van de wereld met voetbal, zelfs een grootse huldiging in Amsterdam. Zo mogen onze 'Oranje-boeren', die op hun gebied een absolute wereldprestatie neerzetten, ook wel wat meer respect krijgen.

En een zegetocht door Amsterdam, zoals in 2010 (maar dan op de trekker natuurlijk), daar hoef je heus niet bang voor te zijn hoor. Boeren hoeven echt niet per se op de voorgrond. De boer is veel liever bezig op de boerderij, zodat iedereen (waar het eten ook maar heen gaat) zich weer lekker vol kan eten tijdens de feestdagen.

Fijne kerst iedereen!

Karel-Jan Buurke

Meer over dit onderwerp:
columns
Deel dit artikel:

Recent nieuws