Column: Streven naar geluk

Wat hebben wij toch een wijze koning! In zijn kersttoespraak hield hij ons voor dat streven naar geluk mooi is, maar dat het geen obsessie mag worden. Tegenslagen horen er ook bij. Het is oké als het eens tegenzit. Je hoeft niet altijd te vlammen en te knallen. Diep hoor. Jeetje, wat wijs.

Nee, maar serieus, dat is toch een heel wijze en diepe gedachte? Geluk zit in een klein hoekje en soms kunnen we dat even niet vinden. Fijn ook dat niet zomaar iemand dat zegt, maar koning Willem-Alexander, die er toch voor ons allemaal is. Dat we onszelf in de jacht naar geluk en succes soms voorbijlopen. 'We (…) presenteren graag een perfecte versie van onszelf aan de buitenwereld. Alsof er een taboe rust op onzekerheid en tekortkomingen. Maar niemand is perfect.' Het is natuurlijk een gemiste kans dat zijn das recht zat en dat er geen bergjes roos op zijn schouders lagen terwijl hij dat zei, maar een dergelijk gevoel voor humor hadden zijn onderdanen toch niet begrepen.

Zijn boodschap dat geluk zich niet laat dwingen en ongrijpbaar is, haalt ook de komende feestdagen misschien de druk van de spreekwoordelijke ketel. De oliebollen hóéven niet perfect, een goed gelukte huzarensalade laat zich niet dwingen en ook Glühwein (Apfel-Beeren) is ongrijpbaar en komt plotseling, als een geschenk uit de hemel. We hoeven tijdens de jaarwisseling niet een perfecte versie van onszelf te tonen. Een beetje roos op de schouders hoort erbij. Sterker nog, elkaar een gelukkig nieuwjaar toewensen (het moderne 'de beste wensen' is een beetje mager, toch?) houdt al de erkenning in dat geluk geen recht is, maar een genade.

Zoals het streven naar geluk geen obsessie mag worden, zo geldt dat ook voor het streven naar het nieuwe. Oud en versleten hoort erbij. Het is oké om vast te houden aan oude opvattingen en tradities. Ook dat biedt de Groningers in deze donkere dagen enig houvast. Neem het bakken en zelfs opeten van spekkedikken, kniepertjes en nieuwjaarsrolletjes. Oppervlakkig gezien is het wellicht een excuus om vooral veel te eten, maar cultureel gezien is het een veilige haven. Waarom overstappen op randstedelijke hupsafladder als mediterrane oliebollen met granaatappelpitten of gezonde speltoliebollen uit de oven, als je ook met spekkedikken een bodempje kunt leggen. Of het ergens naar smaakt is een tweede, maar hé, streven naar gastronomische extase moet natuurlijk geen obsessie worden.

Juist met oud en nieuw moeten we door een hoop ouds heen voor we bij het nieuws komen. Zo kent Siddeburen bijvoorbeeld de traditie van het kloksmeerlopen en treffen we de komende dagen op veel plaatsen het carbidschieten aan. Onverantwoord zuipen, lawaai maken met veel fijnstof en dat alles onder de vlag van de Groningse cultuur. Wat niemand ervan weerhoudt om daarnaast flink te knallen en te vlammen met Chinees vuurwerk en Franse champagne, want het geluk van dronken worden onder een sterrenhemel die verlicht is met vuurwerk is gelukkig heel erg grijpbaar. Bedenk alleen even dat niet alleen geluk, maar ook ongeluk in een klein hoekje zit.

Ik wens iedereen (ja, iedereen, óók hardlopers, groenzoeters, managers, boeren) een gelukkig nieuwjaar!

Willem van Reijendam

Meer over dit onderwerp:
columns
Deel dit artikel:

Recent nieuws