'Als alle vrouwen een uitstrijkje laten maken, kunnen we baarmoederhalskanker uitroeien'

Steeds minder vrouwen doen mee aan het bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker. Dat blijkt uit cijfers van gezondheidsinstituut RIVM.

Vroeger lieten zeven op de tien vrouwen een uitstrijkje maken, nu zijn dat er zes op de tien.

'Van de vrouwen die bij ons binnenkomen met baarmoederhalskanker, heeft de helft één of meer uitstrijkjes overgeslagen', zegt oncoloog Marian Mourits van het UMCG in Groningen.

Redenen

Die vrouwen hebben daar verschillende redenen voor. Mourits: 'Sommigen zijn bang voor het onderzoek, anderen zijn te druk of zijn hun oproep kwijtgeraakt. En er is een groep die er het nut niet van in ziet'.

Volgens haar past dat ook in deze tijd van 'anti-vaxxers'. 'Er is een groep vrouwen die zich niet laat uitstrijken en die hun dochters niet laat vaccineren. Zij hebben wantrouwen tegen de zorg om allerlei, vooral onbegrijpelijke, redenen. Dit is een prachtige manier om een ziekte die zo ernstig is, te voorkomen.'

Voorkomen

Mourits vervolgt: 'Er zijn maar weinig kankers op te sporen in een stadium dat het nog helemaal geen kanker is. Als alle vrouwen altijd aan het bevolkingsonderzoek zouden meedoen, zouden we vrijwel geen gevallen van baarmoederhalskanker meer hebben. We kunnen het echt voorkomen.'

Zelftest

Mourits heeft wel begrip voor vrouwen die het onderzoek heel eng vinden of die een seksueel trauma hebben. 'Zij kunnen een zelftest aanvragen', zegt ze. 'Aan het onderzoek zijn geen risico's verbonden. Het risico is echt nul.'

Ambassadeurs

Mourits vertelt zelf vaak aan vroedvrouwen dat ze hun patiënten moeten zeggen te gaan. 'Vrouwen die hun oproep krijgen als ze zwanger zijn of net zijn bevallen, vergeten later vaak te gaan. Dan zit er ineens tien jaar tussen twee uitstrijkjes en dat is te lang. Je kunt bij je huisarts altijd een afspraak maken voor een uitstrijkje.'

De Groningse oncoloog heeft wel eens het gevoel dat ze tegen een muur praat. 'Maar ook vrouwen die wel gaan, kunnen een ambassadeur zijn', zegt ze. 'Gisteren zag ik een oproep van Chantal Janzen op internet om te gaan. Dat is geweldig, want dat helpt.'

chantaljanzen.official

‘Er zijn onrustige cellen gevonden, een PAP3b, en die cellen blijken weer een CIN3 te zijn’, zei mijn arts aan de andere kant van de lijn. ‘Aha, en nu?’ vroeg ik, waarna ik vervolgde: ‘Ik heb volgende week première van een musical, dus dit komt effe heel slecht uit.’ Dit gesprek had ik een hele tijd geleden met mijn gynaecoloog. Van andere vrouwen hoor ik weleens dat ze zich nooit laten controleren omdat ze het niet prettig vinden om bij de gynaecoloog in zo’n stoel te liggen. Maar geloof me, het is belangrijk om toch te doen. Ja, ook als je halverwege de twintig bent en nee, het is niet leuk. Ik weet wel leukere dingen te verzinnen dan wijdbeens in zo’n stoel te hangen waarna de arts een soms ijskoude eendenbek bij je naar binnen schuift en vervolgens met een gigantische wattenstok in je vagina poert. Maar weet je wat nog minder leuk is? Een verkeerde uitslag. En door mee te doen aan o.a een bevolkingsonderzoek en vijf minuten heel ongemakkelijk in zo’n stoel te gaan liggen, kunnen afwijkende cellen in een heel vroeg stadium worden gevonden én worden verwijderd, zodat je geen, soms levensbedreigende, ziekte krijgt. Het nare van deze ziekte is namelijk dat je het voor- stadium niet altijd opmerkt. Sommigen hebben totaal geen last van kwade cellen en als je er niets aan doet, ontwikkelen ze zich in alle rust tot een ziekte waaraan je kunt overlijden. Vrouwen zullen er toch echt zelf voor moeten zorgen dat we ons geslachtsdeel zo nu en dan laten checken. Dit betekent dat je naar je eigen lijf moet luisteren, dat je meedoet aan bevolkingsonderzoeken en dat je praat over dit soort zaken. Het is bij jou namelijk helemaal niet vreemder of enger dan bij iemand anders.
Wij vrouwen kunnen altijd voor alles en iedereen zó goed zorgen: kinderen, partners, werk, familie, vrienden, maar als t om jezelf gaat denk je vaak ‘dat komt wel’, ‘dat gaat wel weer over’ of ‘het zal wel niks zijn’. Nu is dat laatste ook gelukkig vaak zo, maar helaas soms ook niet. Dus: CHECK HET AF EN TOE DAAR BENEDEN. Noem de poes, oftewel het beestje ook maar gewoon bij de naam. VA-GI-NA. Om in de categorie eendenbek te blijven: een prachtig instrument, die vagina. Zorg er maar goed voor💗

Lees ook:

- UMCG krijgt vier ton subsidie voor verbetering onderzoek naar baarmoederhalskanker
- 'We kunnen baarmoederhalskanker in Nederland zo goed als uitroeien'

Meer over dit onderwerp:
zorg GRONINGEN
Deel dit artikel:

Recent nieuws