'Mijn Syrische buurvrouw dacht twintig jaar lang dat de herfst in Nederland blijkbaar zo rook'

De karakteristieke geur van de suikerfabriek in Vierverlaten (Hoogkerk) verdwijnt voorgoed. Suiker Unie stopt dit jaar met het drogen van pulp. Dat proces zorgt voor de zoetige dan wel weeïge geur tijdens de jaarlijkse bietencampagne.

En dat leverde de nodige reacties op, want de geur - zowel geliefd als verafschuwd - brengt bij veel Groningers herinneringen naar boven.

Christina Illes-Meinema, die in de stadswijk Kostverloren opgroeide, is één van hen. 'De geur van de suikerfabriek aan de overkant van het Hoendiep is onlosmakelijk verbonden met mijn jeugd', laat ze op Facebook weten.

'Lekker man'

Petra Steenbergen kan zich de geur ook nog als de dag van gisteren herinneren. 'Oké de geur is niet altijd je van het. Maar het was en is voor mij teken dat het najaar eraan komt', zegt ze. Erik Heidema mag gerekend worden tot iemand die de pulpgeur gaat missen: 'Lekker man, die zoete weeïge lucht, bijna net zo lekker als de shaglucht van Niemeyer'. 

'Het is de geur van Grunn!', vindt Arend Lommert. En dat die geur haar sporen heeft nagelaten in onze provincie, maakt hij treffend duidelijk. 'Ik had vroeger een Syrische buurvrouw die twintig jaar lang dacht dat de herfst in Nederland blijkbaar gewoon zo rook', voegt hij eraan toe.

Marjon Langes en Sho Visser zijn vrij eensgezind. 'Nee, die vieze meur ga ik niet missen', reageert laatstgenoemde. Maar wat voor meningen er ook zijn: uit nagenoeg alle reacties is op te maken dat veel mensen de geur van de suikerfabriek nog altijd onlosmakelijk verbinden met Groningen.

Afscheid?

Casper Albers spreekt zich op Twitter uit over het verdwijnen van de geur. Hij vindt dat er een kans had moeten zijn om 'afscheid te nemen'. Ondanks het gemis ziet hij er brood in voor de ondernemersgeest.

Gedicht

Stadsdichter Renée Luth moest een traantje laten toen haar ter ore kwam dat de kenmerkende geur straks definitief verleden tijd is. En zoals het een dichter betaamt, liet ze de woorden het werk doen. Ze maakte er onderstaand gedicht van:

Suikerbietenlucht

Ach suikerbieten
Ooit waren de luchten hier gevuld
Met jullie dampen
Bliezen monumentale pijpen
Wolken van zoete aarde over onze hoofden
Als we de stad binnenreden
Begroette jullie fabriek ons in de verte
De skyline draaide om de suikerbiet

Als de aardse suikerlucht door de straten
zweefde
Wisten we dat de herfst ons kwam vergezellen
Keerde elke Groninger een beetje melancholiek naar binnen

Toen werd de stad al verlaten
Door jullie zoete modderige ronde lijfjes
Werden de pijpen geamputeerd
En bleef een fabriek verlangend naar haar
bietenkinderen achter
Met een skyline vervuld van fantoompijn

Maar de geur was er nog bij vlagen
Want jullie bleken alleen maar verhuisd
Naar de buren
Dus we wisten dat het goed met onze suikerbieten ging
Dat er ergens anders een fabriek nog gelukkig met jullie was
Dat de herfst nog kwam en ging

Maar nu zal de aardse suikerlucht hier nooit meer verdwalen
De damp dwaalt nooit meer door onze straten en hoofden
Onze melancholie heeft geen geur meer
Onze wolken zoeken geurloos
Naar seizoenen

Lees ook:

Nooit meer die kenmerkende geur van de suikerfabriek in Hoogkerk

Meer over dit onderwerp:
GRONINGEN
Deel dit artikel:

Recent nieuws