Verpleegkundigen schrijven blog: 'De mate waarin mensen overlijden is ongekend'

'Het draaien van alleen het hoofd van een beademingspatiënt vraagt de samenwerking van een arts en twee tot drie verpleegkundigen tegelijk.'

Was getekend: verpleegkundigen intensieve zorg Wolter Paans en Wim Dieperink. In een blog van de Aletta Jacobs School of Public Health beschrijven ze gedetailleerd en op persoonlijke titel wat er komt kijken bij de zorg voor coronapatiënten op de intensive care.

Teams

De schrijvers willen laten zien hoe het er in hun werk aan toe gaat. 'Het is onze intentie om objectief te beschrijven wat de corona-uitbraak achter de schermen teweegbrengt en dat het afstand houden van elkaar en het wassen van de handen de moeite waard is.'

Er overlijden nu eenmaal mensen op een intensive care, echter in deze crisis is de omvang van het lijden en de mate waarin mensen overlijden ongekend
Wolter Paans en Wim Dieperink - ic-verpleegkundigen

Het werk op de ic is door de coronacrisis behoorlijk veranderd voor de artsen en verpleegkundigen: 'Zij doen dat nu in speciaal voor deze crisis samengestelde 'dedicated teams', waarbij de nodige expertcapaciteit zo goed mogelijk over de verschillende teams is verdeeld. Alle teams hebben een vaste samenstelling zodat teamleden goed op elkaar ingewerkt kunnen raken en zo steeds efficiënter en effectiever kunnen werken.'

Impact

Maar hoe efficiënt en effectief ook, het werk heeft grote impact, schrijven Paans en Dieperink.

'De directe fysieke uitvoering aan het bed vergt eigenlijk op alle fronten een maximale inspanning en vormt een uitputtingsslag. Samen met de arts dient de verpleegkundige elke vier uur de houding van de patiënt te wisselen, waarbij het in sommige gevallen alleen mogelijk is om het hoofd en een arm te verplaatsen in een houding als in een soort trage 'borst-crawl'. Hierbij is het belangrijk dat de patiënt comfortabel ligt waarbij de buik ruimte heeft en de beademing niet bemoeilijkt.'

De grote onzekerheid en machteloosheid die de meeste directe naasten ervaren gaat de artsen en verpleegkundigen niet in de koude kleren zitten
Wolter Paans en Wim Dieperink - ic-verpleegkundigen

'Ongekend'

Ook emotioneel vergt het veel, vervolgen ze. 'In veel gevallen is de ic-staf, die aan de leiding staat van de zorgverlening, wel wat gewend. Er overlijden nu eenmaal mensen op een intensive care, echter in deze crisis is de omvang van het lijden en de mate waarin mensen overlijden ongekend.'

Zelf citeren ze uit enkele reacties die ze van collega's kregen: 'Het is de opperste verschrikking', zoals een van de verpleegkundigen het noemde. Een andere typerende quote: 'Ik heb dit nog nooit meegemaakt en ik zal deze ellende ook nooit meer vergeten'.

Besmettingsgevaar

De verpleegkundigen zijn ook verantwoordelijk voor het contact met de familie van de patiënten. Dat gebeurt veelal via verbindingen op afstand, omdat bezoek vrijwel niet mogelijk is.

'De grote onzekerheid en machteloosheid die de meeste directe naasten ervaren gaat de artsen en verpleegkundigen niet in de koude kleren zitten, maar hoe indringend ook, het hoort er voor hen zeker bij. Zelfs bij het vooruitzicht van een onontkoombaar overlijden is bezoek eigenlijk niet wenselijk gezien het besmettingsgevaar. U kunt zich de impact hiervan ongetwijfeld voorstellen.'

Oproep

De schijvers besluiten hun blog met een oproep.

'Deze moeilijke tijd is ook een tijd van hartverwarmende saamhorigheid, van bereidwillige hulptroepen, van bloemen voor de zorgverleners, van balkonballades; laten we het vooral vasthouden en volhouden tot ver na deze coronacrisis, want ook dan zullen we het nog lang heel erg nodig hebben.'

Lees ook:

- Alles over de coronacrisis

Meer over dit onderwerp:
coronavirus GRONINGEN
Deel dit artikel:

Recent nieuws