Ainzoam: 'Het doet zeer als je met tranen in de ogen bij het raam staat'

Hilda en Derk Boerma bekijken hun kleinzoon Niek en zoon Martijn
Hilda en Derk Boerma bekijken hun kleinzoon Niek en zoon Martijn © Elbrich Boerma-Frankena
Groningers die vanwege het coronavirus hun familie niet meer kunnen zien, een pasgeboren kleinkind nog niet in de armen kunnen sluiten of zelf eenzaam thuis zitten. Je leest hun verhalen in onze serie Ainzoam.
Vandaag het eerste verhaal, van Hilda Boerma (53) uit Bourtange. Haar pasgeboren kleinzoon is precies een week oud en ze heeft hem nog niet in de armen kunnen sluiten.
Ze moesten in allerijl naar het ziekenhuis in Scheemda
Hilda Boerma - kersverse oma
'Het is heel rot dit', zegt de kersverse oma. 'Er is nu veel aandacht voor eenzame ouderen en dat is ook hartstikke goed, maar er zijn ook jonge mensen die nu niks mogen.'
Maandag 30 maart is Niek geboren, uiteindelijk in het OZG in Scheemda. 'Mijn schoondochter Elbrich wilde thuis in Veelerveen bevallen, dat begon 's ochtends heel vroeg', beschrijft ze de bewuste dag.
'Maar op een gegeven moment kwamen ze er achter dat het armpje verkeerd lag, dus moesten ze in allerijl naar het ziekenhuis in Scheemda. Niet in de ambulance, vanwege het corona-gedoe. Maar in de auto met mijn zoon Martijn. De verloskundige reed voor hun aan. Om kwart over vier 's middags is Niek uiteindelijk geboren, dat ging verder gelukkig allemaal goed.'

(K)raambezoek

'Ondertussen hadden wij hun huis versierd, waar ze 's avonds rond 10 uur weer aankwamen. De volgende dag wilden wij onze kleinzoon graag zien, maar dat kon dus alleen door het glas.'
'Dat staat ook op de geboortekaart: bezoek mag, maar alleen bij het raam. Martijn pakte Niek op de arm en zo hebben we hem door het raam kunnen zien.' Een emotioneel moment voor oma Hilda en haar man, Derk (56).
Het doet zeer als je met tranen in de ogen bij het raam staat
Hilda Boerma - kersverse oma
'Je mag niet naar binnen, je mag Niek niet vasthouden. Ik mag mijn zoon en schoondochter niet knuffelen. Dan sta je met tranen in de ogen voor het raam. Ook van hun kant natuurlijk, want ze mogen niemand naar binnen laten.'
'Ja, daar word ik thuis af en toe wel verdrietig van. Het doet gewoon zeer, als je met tranen in de ogen daar bij het raam staat. Of mijn zoon is verdrietig aan de telefoon, en dan kan ik hem niet even troosten. Je wil ze juist knuffelen en vasthouden nu, en dat kan niet', zegt Hilda.

Overgrootouders

'Toch overheerst de vreugde', zegt ze kranig. 'Alle grootouders van Martijn leven nog. Mijn man is wel een beetje technisch, dus dan doen we aan beeldbellen en laten we de foto's van Niek aan mijn ouders zien. En de andere overgrootouders van Niek hebben de foto's thuisgestuurd gekregen.'
Ze vonden het hartstikke mooi, bijna tot huilen aan toe
Hilda Boerma - kersverse oma
'Wij kunnen namelijk ook niet bij hen langs. Ze horen bij de kwetsbare groep en zitten allemaal in een verzorgingshuis. Maar ze vonden het hartstikke mooi, bijna tot huilen aan toe. Dat ze dit nog mogen meemaken... Helaas op een beetje een andere manier dan verwacht.'
Ook voor de ouders van haar schoondochter is het een lastige periode, benadrukt Hilda: 'Elbrich haar ouders wonen in Friesland. Wij sjezen in een paar minuten even naar Veelerveen, maar zij kunnen dat natuurlijk niet zomaar. Elbrich had het er ook best wel moeilijk mee dat haar moeder gisteren pas kon komen en bij het raam kon staan kijken.'
Ze laat weten dat ze er zich, ondanks alles, toch doorheen proberen te slaan: 'Op afstand kunnen we ze wel een beetje helpen. Boodschappen voor hun doen en bij de voordeur zetten bijvoorbeeld. En afgelopen weekend hebben we een ontbijtje laten bezorgen bij de deur, dat wordt dan wel erg gewaardeerd.'

En straks?

Hilda probeert in de toekomst te kijken, naar het moment dat het coronavirus genoeg is ingedamd, zodat de maatregelen minder streng worden.
'Dan gaan we er voor het eerst echt heen, en zal ik ze officieel feliciteren zoals je dat in normale tijden doet. En dan kan ik ze eindelijk knuffelen en de kleine in de armen houden. Dan zal er echt een nieuwe wereld voor ons open gaan.'
'Of ik daar wel eens van droom? 'Tja.. op dit moment leven we gewoon bij de dag, en de toekomst zal het leren..'

Wil je ook jouw verhaal delen met RTV Noord?

Stuur een e-mail naar ainzoam@rtvnoord.nl met daarin je telefoonnummer en in het kort jouw verhaal. En wie weet kan je met jouw verhaal ook steun bieden aan andere Groningers die in hetzelfde schuitje zitten.