Teleurstelling bij familie verpleeghuisbewoners: 'Het is om te janken dat hij daar zit'

'Dat mijn ouders niet meer bij elkaar kunnen komen, vind ik heel verschrikkelijk.'

Aan het woord is Freja Jonker uit Bedum. Haar moeder Maja (73) zit sinds twee jaar in zorgcentrum Alegunda Ilberi in Bedum. Ze heeft parkinson en lijdt aan dementie. Door de coronacrisis kan ze haar man Fred, die nog zelfstandig woont, helemaal niet meer zien. En ook de kinderen zijn niet welkom.

Vader Fred ging altijd drie keer per dag naar Maja toe. 'Ze begrijpt niet dat we niet langer mogen komen,' vertelt dochter Freja. 'Ze scheldt mijn vader uit, zegt: je vergeet mij,wat ben je allemaal aan het doen.' 

Alleen maar zwaaien

Fred gaat nu drie keer per week samen met Freja naar Alegunda toe. 'Dan staat ze achter het raam op de tweede verdieping en kunnen we zwaaien. Soms staat ze in de ontvangsthal beneden. Dan staan we dichterbij voor het raam met de telefoon erbij.' 

In verpleeghuis Old Wolde in Winschoten woont George van der Velde (62). Hij kreeg drie jaar geleden een ernstig herseninfarct en is sindsdien aan de rechterzijde verlamd. Praten gaat ook niet meer. Broer Jarry kan nu niet meer bij hem langs.

Buitenmens zit binnen

'George leefde van het bezoek. Wij namen hem altijd mee wandelen in zijn rolstoel, even samen koffiedrinken in Winschoten. Hij was leerkracht en zijn collega's kwamen ook nog elke vrijdag. Hij fietste nog met een activiteitenbegeleider op zo'n driewieler. Nu komt hij er helemaal niet meer uit.' 

Volhouden 

Jarry van der Velde houdt via facetime contact met zijn broer George. 'En één keer per week halen we wasgoed op en zwaaien we even. Maar ja, dat is ook niks.'

George kan het coronavirus wel plaatsen. 'Hij kijkt overdag altijd de herhalingen van Jinek en Op1. Hij weet dat hij in quarantaine zit, snapt het allemaal precies.'

Jarry was vooral bang dat zijn broer depressief zou worden. Door het herseninfarct is hij daar extra gevoelig voor. 'Het valt ons mee dat hij er nog zo onder is.' 

Gaat niet goed

Met Maja Jonker in zorgcentrum Alegunda Ilberi in Bedum gaat het wel snel bergafwaarts nu de familie niet mag komen. Dochter Freja: 'De dementie slaat behoorlijk toe. Ze is ook al een paar keer gevallen. Ze is soms zo boos dat ze haar medicijnen ook niet wil innemen.' 

Moeder Maja snapt het gewoon niet. 'Vorige week stonden we met de hoogwerker voor het raam. Dan zegt ze: nemen jullie me nu mee? Als de kleinkinderen staan te zwaaien wenkt ze hen: kom maar hoor!'

Nog steeds niet

Freja Jonker had al haar hoop gevestigd op de persconferentie dinsdagavond. Maar het kabinet staat bezoek in elk geval tot 20 mei niet toe. 'Ik hoopte het vooral voor mijn vader, als hij maar kon. Het valt vies tegen.' 

Jarry van der Velde had niet anders verwacht. 'Nu leven we toe naar 20 mei. Ik zeg tegen hem: hou nog even vol!' 

Begrip?

'Mijn broer is verder in goede conditie. Ik heb al gezegd: zet hem buiten in zijn rolstoel, dan maken we een wandeling en zet ik hem er weer neer. Ik hoef dan helemaal niet naar binnen. Maar het mag niet.' 

'Het is mijn enige broer, onze vader en moeder zijn al overleden. Als je er over nadenkt is het om te janken dat hij daar zit en geen kant meer op kan.'

Lees ook:

- Voorlopig geen bezoek voor bewoners zorgcentra: 'Verdrietig, maar begrijpelijk'
- Alles over het coronavirus

Meer over dit onderwerp:
coronavirus zorg BEDUM
Deel dit artikel:

Recent nieuws