Tandartscontrole in coronatijd: 'Spoel maar even met dit mengsel van waterstofperoxide'

Voor tandartsen staat sinds woensdag het licht weer op groen voor reguliere behandelingen, maar dan wel met de nodige coronamaatregelen. RTV Noord-redacteur Sander Slager nam de proef op de som.

Donderdagmiddag, de telefoon gaat. In het scherm zie ik al dat het de tandarts is. Toch maar opnemen, je weet maar nooit.

'We zijn weer helemaal open en willen graag je afspraak van mei naar voren halen. Schikt het morgenochtend?'. Ik sta niet te springen, maar stem toe. Het is immers al even geleden en ik ben nieuw in deze praktijk. Bovendien ben ik ook wel benieuwd hoe zij zijn ingericht op de anderhalvemetersamenleving. Per mail was ik woensdag door de praktijk al geïnformeerd over de geldende voorzorgsmaatregelen. Een flinke waslijst.

Open deur

Vrijdagochtend 8.35 uur. Ik parkeer mijn fiets bij de praktijk in Eelderwolde. Ik ben niet te vroeg en niet te laat, zoals verzocht. Op het raam naast de voordeur hangt een briefje. Of ik alsjeblieft buiten wil wachten als er meer dan zes mensen in de wachtkamer zijn. Ik zie niemand en loop door.

De voordeur van de praktijk staat open, om onnodig contact met een deurklink te voorkomen. De tweede deur moet ik wel zelf open doen.

'Goedemorgen', zegt de opgewekte receptioniste van achter haar balie. 'Helemaal gezond, geen klachten?'. Ik antwoord bevestigend. De receptioniste zit met haar collega in een soort fort. Ze gaat schuil achter een scherm van plexiglas en voor de balie staan een aantal tafels. Zo kan ik niet te dicht bij komen.

De balie van de tandartsenpraktijk (Foto: Tandartspraktijk Beugeling)

Afbeelding

Op een van de tafels staat een tap met desinfecterende alcohol. 'Graag eerst uw handen wassen en daarna ontsmetten met alcohol', vermeldt het bordje ernaast. Zonder het eerste te doen, begin ik al alcohol op mijn hand te pompen. Schuldbewust kijk ik de receptioniste aan. Die vindt het gelukkig prima zo. Ik mag plaatsnemen in de wachtkamer.

Her en der stoelen

Ik ga op een bankje bij het raam zitten, ver weg van de enige andere wachtende. Die had ik eerder blijkbaar over het hoofd gezien. In de mail stond al dat de controles zo ruim mogelijk gepland worden, om drukte in de wachtkamer te voorkomen. Rondkijkend valt me op dat er her en der in de grote ruimte stoelen zijn opgesteld. Zelfs tussen de verschillende ingangen naar de behandelkamers. Stuk voor stuk met voldoende afstand.

Verscholen achter een spatscherm

Na nog geen minuut wachten roept de tandarts me al binnen. Even kan ik een lach niet onderdrukken als ik haar in de deuropening zie staan. Ze draagt uiteraard een mondkapje, maar daar overheen ook een langwerpig spatscherm. Dat is doorzichtig en steekt uit over haar gezicht. Haar bril, met daarop een soort verrekijker, en haar witte, plastic handschoenen maken het plaatje af. Ze ziet mijn verwonderde blik en lacht: 'Dit is ook niet hoe ik me onze eerste kennismaking had voorgesteld.'

De ruimer opgezette wachtkamer (Foto: Tandartspraktijk Beugeling)

Afbeelding

Waterstofperoxide

Als we aan de situatie gewend zijn, neem ik plaats op de tandartsstoel. 'Je krijgt zo eerst een oplossing van waterstofperoxide. Daar mag je een minuut mee spoelen om je mond te ontsmetten', legt de tandarts uit. 'Het kan wat gaan schuimen in je mond en het smaakt wat vreemd.' Stond dat ook in de mail? Vast.

Behoedzaam giet ik het drankje naar binnen en begin te spoelen. Dan pas dringt door wat ik eigenlijk in mijn mond heb: waterstofperoxide. 'Gebruik je dat niet om je haar te bleken?', vraag ik me stilletjes af. Het goedje smaakt inderdaad niet erg lekker, maar van het schuimen had ik meer verwacht.

Dan verschijnt de assistente met een soort pistool in haar hand. 'Ik ga even je temperatuur opmeten', legt ze uit als ze het pistool op mijn voorhoofd richt. Ik knik en gorgel rustig verder. '36.2, prima.' Ik spuug het peroxidewater terug in mijn bekertje.

Het tandsteen weghalen doe ik vanwege corona niet met een trillend borsteltje
Tandarts

Ouderwets schrapen en prikken

Omdat ik voor het eerst bij deze tandarts ben, werken we een vragenlijst af. 'Die krijg je niet op papier, vanwege corona.' Als ik kerngezond blijk te zijn, gaat de stoel naar achteren en begint de controle. Die is als vanouds: het tangetje schraapt langs mijn tanden en prikt in mijn tandvlees. 'Een gezond en sterk gebit', luidt haar oordeel.

'Het tandsteen weghalen doe ik normaal gesproken met een trillend borsteltje, maar vanwege corona doen we dat nu niet.' Mij best, hoe minder trillende apparaten in mijn mond, hoe beter.

Niks nieuws

De stoel gaat weer omhoog en de controle zit erop. 'Zo, nu de hele kamer ontsmetten zeker?', vraag ik voor de grap. 'Zeker', is de serieuze reactie. 'Maar dat deden we voor de coronacrisis ook al. Bacteriën zijn er namelijk altijd, dus we zorgen ervoor dat het hier zo schoon mogelijk is.'

We nemen afscheid en ik loop de praktijk uit. Nu staan beide deuren open. Was dit nu zoveel anders dan anders? Eigenlijk niet. Op de extra afstand en het ontsmetten na dan.

Eenmaal thuisgekomen kijk ik teleurgesteld in de spiegel. Het effect van de waterstofperoxide op mijn gebit is nog niet zichtbaar.

Lees ook:

- Tandartsen starten langzaam weer op, maar hoe nu verder?
- Alles over de coronacrisis

Meer over dit onderwerp:
Groningen-Stad achtergrond zorg EELDERWOLDE
Deel dit artikel:

Recent nieuws