De derde titel van Lycurgus: ‘Ik was uit de as herrezen en kon eindelijk schitteren’

Het is vandaag precies twee jaar geleden dat volleybalclub Lycurgus de derde landstitel op rij veroverde ten koste van Orion uit Doetinchem. Voor speler Hossein Ghanbari was die titel extra speciaal.

‘Ik had persoonlijk het gevoel dat alles wat ik de laatste jaren had gedaan, dat ik dat hiervoor had gedaan. En dat alles wat ik doorgemaakt heb, mij klaar heeft gemaakt voor die dag’, zo blikt de 29-jarige middenman terug op zijn gevoel bij die titel.

Van vluchteling tot Lycurgus 1

Ghanbari is jaren geleden gevlucht uit Iran. Hij kwam daar in de problemen, omdat hij het in een tv interview opnam voor de Koerden in zijn land. Na omzwervingen kwam hij in 2015 terecht in een asielzoekerscentrum in Kolham. Het seizoen 2017-2018 is zijn eerste met Lycurgus op het hoogste niveau van Nederland. Het wordt een bijzonder seizoen, dat begint met het winnen van de Supercup. Orion wordt met 3-1 verslagen.

Bijzonder weerzien

Vervolgens speelt Lycurgus een boeiende Europese campagne, die begint met een tweeluik in de voorronde van de Champions League tegen KV Luboteni Ferizaj uit Kosovo. Beide duels worden eenvoudig met 3-0 gewonnen. De return in MartiniPlaza is voor Ghanbari extra bijzonder. Zijn ouders, die hij meer dan twee jaar niet heeft gezien, zijn daarbij aanwezig.

‘Ik zag ze na ruim twee jaar weer. Dat was een soort emotionele doping voor mij, dat ik voor mijn ouders mocht spelen, haha. Mijn ouders waren eerst nogal bezorgd, maar toen ze hier waren, konden ze zien hoe goed ik het hier had. Iedereen in Groningen was heel gastvrij naar mijn ouders toe, dus dat was een geweldige tijd. We hebben die wedstrijd echt nog zo vaak teruggekeken. Ik word daar heel blij en trots van.’

Golden set

De Groningers worden vervolgens uitgeschakeld in de derde voorronde van de Champions League door het Belgische Maaseik. Daarna is ook het Duitse Düren te sterk, een niveau lager, in de CEV-Cup. Toch spelen de Groningers dan een van de mooiste Europese duels ooit. Pas na een golden set (13-15) moeten de mannen van coach Arjan Taaij het hoofd buigen.

Oppermachtig Lycurgus

Lycurgus is dat seizoen ijzersterk in Nederland. In de reguliere competitie eindigen de Groningers met slechts één nederlaag (Dynamo uit) op de eerste plek. Ook in de kampioenspoule wordt maar één keer verloren (Orion uit), zodat Lycurgus als nummer één de grote favoriet is voor de titel. Verrassend genoeg wordt tussendoor alleen de bekerfinale met 2-3 verloren van Taurus.

‘Ik ben nog nooit daarvoor in een competitie eerste geworden. Het beste wat ik daarvoor had gehaald, was een derde plek in Iran, dus het was voor mij al een nieuwe ervaring om eens een keer eerste te worden’, vertelt Ghanbari.

Finale tegen Orion

De best-of-five finalereeks tegen Orion uit Doetinchem is spannend. Lycurgus komt met 2-0 voor, maar verliest vervolgens twee wedstrijden, waardoor er een vijfde en beslissende wedstrijd nodig is in MartiniPlaza. De Groningers winnen voor twaalfhonderd toeschouwers met 3-1 en daarmee de derde landstitel in de geschiedenis van de club.

‘Geweldig gevoel’

‘Ik denk dat het mooiste moment was, dat de laatste opslag van Orion uit ging en dat we elkaar allemaal in de armen vlogen. Dat was zo’n geweldig gevoel. Hoewel ik dat eerste jaar bij Lycurgus niet veel speelde, heb ik ontzettend veel geleerd. Ik was zo blij dat alles wat we gedaan hadden dat seizoen, dat dat uitbetaald werd op dat moment.’

Als toetje wordt de ploeg later ook nog in het zonnetje gezet op het stadhuis na een feestelijke busrit door de stad. ‘Ik word altijd erg vrolijk als ik terugdenk aan de busrit door het centrum van Groningen. Dat was echt een leuke ervaring. Ik had zoiets nog nooit meegemaakt, met de muziek en alles, echt mooi.’

‘Herrezen uit de as’

Toch haalt Ghanbari de meeste voldoening uit het feit dat hij na alle moeilijkheden in zijn leven zoiets kon bereiken. Hij denkt dan ook vooral aan de mensen in Iran, die ervoor gezorgd hebben dat hij zijn geboorteland moest verlaten.

‘Voor mij was het vooral belangrijk om te laten zien aan de mensen in Iran wat ik bereikt had. Ik kon de foto’s laten zien aan de mensen die mij dat niet gunden, aan de volleybalwereld in Iran. Zo van: Kijk waar ik nu sta. Jullie wilden me begraven, maar ik ben herrezen uit de as en ik schitter weer. Ja, voor mij was die titel echt heel belangrijk’, besluit Ghanbari.

Meer over dit onderwerp:
vluchtelingen aanmeldcentrum lycurgus
Deel dit artikel:

Recent nieuws